Μόρια σχολών ≠ επαγγελματική αποκατάσταση;

[Scott]

Περιληπτικα:
Περασε νομικη εκπα ως ομογενης... λουξεμβουργου.
Ειναι βουλευτης με τη ΝΔ, επειτα απο μακρα πορεια στη ΔΑΠ και την ΟΝΝΕΔ.
Κατηγορησε τους νεους οτι δεν βρισκουν δουλεια γτ "δεν φτιαχνουν καλο βιογραφικο" και "δεν ψαχνουν στο ιντερνετ".
Ως (μοναδικη) εργασιακη του εμπειρια αναφερει απασχοληση σε επιχειρηση του... παππου του.

Το αναφερω γιατι υπαρχει και αυτος ο δρομος και οντως τα μορια δεν εχουν παντα σημασια αν εισαι αξιος και αριστος.

Αααα,αυτός το είπε αυτό; Πραγματικά ο πάτος του απόπατου,γτπ κατάσταση...

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 14 Φεβρουαρίου 2021

Αααα,αυτός το είπε αυτό; Πραγματικά ο πάτος του απόπατου,γτπ κατάσταση...

Το μόνο καλό με το lockdown και την απόσταση από τα πανεπιστήμια είναι ότι δεν έχουμε έρθει (εγώ τουλάχιστον) σε επαφή με της παρατάξεις (κομματόσκυλα) του πανεπιστημίου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eclipse]

Όχι φυσικά.

Λοιπόν, για να αναπτύξω λίγο την απάντησή μου... τα μόρια μιας σχολής δεν αποδεικνύουν το πως θα ζεις μελλοντικά, παρά μόνο την ζήτηση που έχει. Πχ δες πόσα μόρια έχει το Βιολογικό Αθήνας και δες πως ζει ένας μέσος Βιολόγος προσπαθώντας να πιάσει μια θέση ως αναπληρωτής στο δημόσιο. Δες ποια είναι η βάση στις νομικές σχολές και δες τι κάνει ένας απόφοιτος Νομικής σχολής στις μέρες μας. Αν καταφέρει να βρει μια εργασία ως απλός δικηγόρος, το πολύ να βγάζει 800 ευρω τον μήνα (και φαντάσου, αυτός είναι λίγο πολύ ο μέσος μισθός στην Ελλάδα. Απαράδεκτο!). Δεν θα είσαι δικηγόρος τύπου Harvey Specter ή Jessica Pearson. Οτιδήποτε κι αν σπουδάσεις, θα πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι σωστά το πτυχίο σου. Κανείς δεν είναι εκεί έξω για να σου προσφέρει μια καλή θέση και χρήματα, ΕΣΥ θα τα διεκδικήσεις αυτά. Τι δικηγόρος, τι γιατρός, τι φιλόλογος, τι πολιτικός επιστήμονας...ΕΣΥ θα δώσεις αξία στο πτυχίο σου. Κάνε μεταπτυχιακά, ψάξου. Προσπάθησε να εξειδικευτείς σε κάτι που φεύγει λίγο από το πτυχίο σου, ώστε να λάβεις και περισσότερες γνώσεις. Και επειδή αναφέρθηκε το "κύρος" που μπορεί να έχει μια σχολή...αυτά είναι χαζομάρες. Δεν ζούμε στο 1980 για να κρίνουμε τον άλλον από την σχολή του. Το θέμα είναι τι θα κάνεις με το πτυχίο σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[NickMD]

Αυτά που αναφέρεις δεν είναι επιλογές... είναι κατακτήσεις. Δεν μπορεί να γίνει ο καθένας δικαστής ή χειρούργος έχοντας απλά ένα πτυχίο νομικής ή ιατρικής.

Για να γίνεις δικαστής πρέπει να περάσεις μια βαρβάτη εξέταση όπου υπάρχει τεράστιο ποσοστό αποτυχίας. Ένας απλός δικηγόρος χωρίς να έχει πίσω του μεγάλη οικογένεια νομικών δύσκολα θα ακμάσει σε μικρό χρονικό διάστημα, ειδικά στην Ελλάδα όπου υπάρχει γιγάντιος αριθμός νομικών ιδιαίτερα ανέργων.

Το ίδιο με την ιατρική, δεν μπορεί να περάσει ο καθένας στη χειρουργική. Χρειάζεται να έχεις ένα καλό βαθμό πτυχίου αλλιώς δεν θα μπορέσεις να ανταποκριθείς στα επόμενα μαθήματα... στο εξωτερικό υπάρχει όριο εισαγωγών σε κάθε ειδικότητα, δεν γνωρίζω αν εφαρμόζεται κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα. Όπως και στο προηγούμενο παράδειγμα για να ανοίξεις ιατρείο πρέπει να έχεις κεφάλαιο και φήμη. Ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος, όταν μιλάμε για την υγεία δεν πάει ο καθένας σε οποιονδήποτε ιατρό.

Σχετικά με το κύρος περνάει από γενιά σε γενιά, από παλιά θεωρούσαν οι ηλικιωμένοι έναν με κουστούμι δηλαδή έναν δικηγόρο ως μια ξεχωριστή ύπαρξη από τους κοινούς πληβείους όπως και έναν άνθρωπο με μία ιατρική ρόμπα. Μέχρι και σήμερα περνάει αυτή η ιδέα ότι όταν γίνεις γιατρός και δικηγόρος όλοι θα σε βλέπουν ως μεγαλοφυία και ως πλούσιο.

Αν και σε ορισμένες χώρες βγάζουν αρκετά λεφτά, για να μπεις σε αυτή την θέση πάντα θα υπάρχει ένα τίμημα.

Ουδεμία σχέση έχει ο βαθμός πτυχίου,το μυαλό και οι ικανότητες για να επιτραπεί σε κάποιον να διαλέξει ειδικότητα στην Ελλάδα. Αν θες, θα ήθελα πολύ να ισχυει αυτο που λες και για την αξιοκρατία και για την ευρυθμία των νοσοκομείων. Ξεκινάς(αναμονής επιτρεποντως) κανεις την ειδικοτητα που επιλέγεις δινεις κάποιες εξετάσεις στα 5 6 7 χρόνια και αυτο ειναι. Δεν είναι κοινό μυστικό στον χώρο οτι οι χειρουργοι συνάδελφοι ειναι πιο "αδιάβαστοι" ή αν θες λιγοτερο "επιμελείς μαθητές"

Αν αναφερθούμε στο εξωτερικό ναι ειναι αλλου είδους τα κριτήρια για πολλές ειδικότητες. Πλην Γερμανίας που πέραν της συνεντευξουλας δεν θελει αινστάινιδες γιαυτο κ ειναι δημοφιλής προορισμός.

Όσο αφορά την φήμη, ο πλούτος αφορά κυρίως τους δικηγόρους παλιάς εποχής που έπαιρναν περισσότερα σε δικη και απο χειρουργείο ανοιχτής καρδιάς. Οι γιατροί χαίρουν μιας εκτίμησης λογω του οτι θεραπεύουν κατι που ειναι περα απο αριθμούς, γραφεία και πωλήσεις. Κανένα από τα δυο δεν ισχυει σημερα στον βαθμό που ίσχυε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nPb]

Η Γερμανία και κάποιες άλλες Ευρωπαϊκές χώρες για την ισοβαθμία ειδικότητας πτυχίου, έχουν ακόμη τις κλασικές...κρατικές εξετάσεις που συνήθως έχουν περιορισμό ισχύος άσκησης επαγγέλματος σε 1 ή κάποια κρατίδια. Δεν ισχύουν παντού μόνο οι συνεντεύξεις. Επίσης υπάρχει και η δοκιμαστική περίοδος των 6 μηνών με δικαίωμα απόλυσης από τον πρώτο μήνα, άσχετα αν είναι ιδιωτικός ή δημόσιος τομέας και φυσικά δεν χορηγούνται άδειες υγείας και ούτε επιστρέφονται ναύλα ταξιδίου εργασίας εκπατρισμού (για το πρώτο ταξίδι όταν κάποιος πιάνει δουλειά) μέχρι να παρέλθει ο χρόνος της δοκιμαστικής περιόδου.

Στον δυτικό κόσμο, ο δοκιμαστικός χρόνος για τους νεοεισερχόμενους εργαζόμενους συνήθως περνάει στα ψιλά γράμματα ειδικά για τους μετανάστες καθώς κανείς δεν αναφέρει για το πόσο "απαιτητικά" είναι μέχρι να αρχίσει να ισχύει κανονικά το συμβόλαιο εργασίας με την ιδιότυπη μονιμότητα, επειδή θέλουν απλά να εντυπωσιάζουν για τα κατορθώματά τους. Η εποχή το σηκώνει να είσαι λίγο ψωνάρας μαζί με τα πτυχία ειδικά όταν ακολουθεί και το instagram. Δεν καταλαβαίνω γιατί οι άνθρωποι συνήθως αποφεύγουν να λένε την ωμή αλήθεια σε κάτι που όλοι θα το ζήσουν όταν μπουν σε αυτή τη διαδικασία της εργασίας στο εξωτερικό. Αντιθέτως, όλοι θαμπώνονται με την θετική έκβαση των πραγμάτων σαν να είναι δεδομένη η επιτυχία πριν αρχίσουν τη δουλειά, σαν να τους υποσχέθηκαν ότι θα κάνουν κωλοτούμπες στις εταιρίες τα αφεντικά τους για τις πόσο ουάου γνώσεις στα Software παπάτζες διαθέτουν και επίσης ελάχιστοι έχουν μια απομυθοποιημένη εικόνα ότι πάντα υπάρχει και η δεύτερη όψη από τα poker face χαμόγελα της εργασιακής ορθότητας ενός 8ώρου. Άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο είναι οι ικανότητες αξιόπιστης παρουσίας που να πείθει τον ντόπιο εργοδότη, ακόμη και τους συναδέλφους που έχουν διαφορετική κουλτούρα, βιώματα και παιδεία ως τρόπο σκέψης από τον κάθε μετανάστη επιστήμονα που απλά έχει κάποια μεταπτυχιακά ή βαθμούς. Δεν μετράνε μόνο αυτά. Είδατε πουθενά να μίλησα για το αν μετράνε τα μόρια εισαγωγής για κάποιες εξετάσεις εισαγωγής πριν 200 χρόνια; Ζούμε το παρόν φίλοι μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[imyrcarn]

Η Γερμανία και κάποιες άλλες Ευρωπαϊκές χώρες για την ισοβαθμία ειδικότητας πτυχίου, έχουν ακόμη τις κλασικές...κρατικές εξετάσεις που συνήθως έχουν περιορισμό ισχύος άσκησης επαγγέλματος σε 1 ή κάποια κρατίδια. Δεν ισχύουν παντού μόνο οι συνεντεύξεις. Επίσης υπάρχει και η δοκιμαστική περίοδος των 6 μηνών με δικαίωμα απόλυσης από τον πρώτο μήνα, άσχετα αν είναι ιδιωτικός ή δημόσιος τομέας και φυσικά δεν χορηγούνται άδειες υγείας και ούτε επιστρέφονται ναύλα ταξιδίου εργασίας εκπατρισμού (για το πρώτο ταξίδι όταν κάποιος πιάνει δουλειά) μέχρι να παρέλθει ο χρόνος της δοκιμαστικής περιόδου.

Στον δυτικό κόσμο, ο δοκιμαστικός χρόνος για τους νεοεισερχόμενους εργαζόμενους συνήθως περνάει στα ψιλά γράμματα ειδικά για τους μετανάστες καθώς κανείς δεν αναφέρει για το πόσο "απαιτητικά" είναι μέχρι να αρχίσει να ισχύει κανονικά το συμβόλαιο εργασίας με την ιδιότυπη μονιμότητα, επειδή θέλουν απλά να εντυπωσιάζουν για τα κατορθώματά τους. Η εποχή το σηκώνει να είσαι λίγο ψωνάρας μαζί με τα πτυχία ειδικά όταν ακολουθεί και το instagram. Δεν καταλαβαίνω γιατί οι άνθρωποι συνήθως αποφεύγουν να λένε την ωμή αλήθεια σε κάτι που όλοι θα το ζήσουν όταν μπουν σε αυτή τη διαδικασία της εργασίας στο εξωτερικό. Αντιθέτως, όλοι θαμπώνονται με την θετική έκβαση των πραγμάτων σαν να είναι δεδομένη η επιτυχία πριν αρχίσουν τη δουλειά, σαν να τους υποσχέθηκαν ότι θα κάνουν κωλοτούμπες στις εταιρίες τα αφεντικά τους για τις πόσο ουάου γνώσεις στα Software παπάτζες διαθέτουν και επίσης ελάχιστοι έχουν μια απομυθοποιημένη εικόνα ότι πάντα υπάρχει και η δεύτερη όψη από τα poker face χαμόγελα της εργασιακής ορθότητας ενός 8ώρου. Άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο είναι οι ικανότητες αξιόπιστης παρουσίας που να πείθει τον ντόπιο εργοδότη, ακόμη και τους συναδέλφους που έχουν διαφορετική κουλτούρα, βιώματα και παιδεία ως τρόπο σκέψης από τον κάθε μετανάστη επιστήμονα που απλά έχει κάποια μεταπτυχιακά ή βαθμούς. Δεν μετράνε μόνο αυτά. Είδατε πουθενά να μίλησα για το αν μετράνε τα μόρια εισαγωγής για κάποιες εξετάσεις εισαγωγής πριν 200 χρόνια; Ζούμε το παρόν φίλοι μουακόμη και ένα πτυχίο ζαμπονοκοπτικής για παράδειγμα, χωρίς να υποβαθμίζω κανένα επάγγελμα, εξαρτάται από εμάς και όχι από το ίδιο το πτυχίο?

Η Γερμανία και κάποιες άλλες Ευρωπαϊκές χώρες για την ισοβαθμία ειδικότητας πτυχίου, έχουν ακόμη τις κλασικές...κρατικές εξετάσεις που συνήθως έχουν περιορισμό ισχύος άσκησης επαγγέλματος σε 1 ή κάποια κρατίδια. Δεν ισχύουν παντού μόνο οι συνεντεύξεις. Επίσης υπάρχει και η δοκιμαστική περίοδος των 6 μηνών με δικαίωμα απόλυσης από τον πρώτο μήνα, άσχετα αν είναι ιδιωτικός ή δημόσιος τομέας και φυσικά δεν χορηγούνται άδειες υγείας και ούτε επιστρέφονται ναύλα ταξιδίου εργασίας εκπατρισμού (για το πρώτο ταξίδι όταν κάποιος πιάνει δουλειά) μέχρι να παρέλθει ο χρόνος της δοκιμαστικής περιόδου.

Στον δυτικό κόσμο, ο δοκιμαστικός χρόνος για τους νεοεισερχόμενους εργαζόμενους συνήθως περνάει στα ψιλά γράμματα ειδικά για τους μετανάστες καθώς κανείς δεν αναφέρει για το πόσο "απαιτητικά" είναι μέχρι να αρχίσει να ισχύει κανονικά το συμβόλαιο εργασίας με την ιδιότυπη μονιμότητα, επειδή θέλουν απλά να εντυπωσιάζουν για τα κατορθώματά τους. Η εποχή το σηκώνει να είσαι λίγο ψωνάρας μαζί με τα πτυχία ειδικά όταν ακολουθεί και το instagram. Δεν καταλαβαίνω γιατί οι άνθρωποι συνήθως αποφεύγουν να λένε την ωμή αλήθεια σε κάτι που όλοι θα το ζήσουν όταν μπουν σε αυτή τη διαδικασία της εργασίας στο εξωτερικό. Αντιθέτως, όλοι θαμπώνονται με την θετική έκβαση των πραγμάτων σαν να είναι δεδομένη η επιτυχία πριν αρχίσουν τη δουλειά, σαν να τους υποσχέθηκαν ότι θα κάνουν κωλοτούμπες στις εταιρίες τα αφεντικά τους για τις πόσο ουάου γνώσεις στα Software παπάτζες διαθέτουν και επίσης ελάχιστοι έχουν μια απομυθοποιημένη εικόνα ότι πάντα υπάρχει και η δεύτερη όψη από τα poker face χαμόγελα της εργασιακής ορθότητας ενός 8ώρου. Άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο είναι οι ικανότητες αξιόπιστης παρουσίας που να πείθει τον ντόπιο εργοδότη, ακόμη και τους συναδέλφους που έχουν διαφορετική κουλτούρα, βιώματα και παιδεία ως τρόπο σκέψης από τον κάθε μετανάστη επιστήμονα που απλά έχει κάποια μεταπτυχιακά ή βαθμούς. Δεν μετράνε μόνο αυτά. Είδατε πουθενά να μίλησα για το αν μετράνε τα μόρια εισαγωγής για κάποιες εξετάσεις εισαγωγής πριν 200 χρόνια; Ζούμε το παρόν φίλοι μου.

συνεπώς, ακόμη και ένα πτυχίο ζαμπονοκοπτικής, για παράδειγμα, χωρίς να υποβαθμίζω κανένα επάγγελμα, εξαρτάται από εμάς και όχι από το ίδιο το πτυχίο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nPb]

συνεπώς, ακόμη και ένα πτυχίο ζαμπονοκοπτικής, για παράδειγμα, χωρίς να υποβαθμίζω κανένα επάγγελμα, εξαρτάται από εμάς και όχι από το ίδιο το πτυχίο?

Aκριβώς. Μετά από γνωριμίες με ξένους φοιτητές από διάφορες χώρες διαπίστωσα ότι μόνο στην Ελλάδα οι νέοι δίνουν σημασία στο όνομα του Πανεπιστημίου ή στο όνομα της ειδικότητας και όχι αν το Τμήμα στο οποίο φοιτούν είναι απλά Ελληνικό δημόσιο. Το τελευταίο δεν απασχολεί κανέναν γι' αυτό και οι φοιτητές ποτέ δεν διεκδίκησαν κάτι καλύτερο για τις σπουδές τους. Ο κάθε λαός διεκδικεί με βάση τις εικόνες που έχει. Αν οι εικόνες που έχει είναι περιορισμένες, λογικό είναι τα κριτήρια ορθολογικής επιλογής να είναι τελείως λάθος. Είμαι τελείως σίγουρος ότι πάνω από το 80% των Ελλήνων της Ελλάδας δεν έχει καμία επαφή με την τρέχουσα επιστήμη σε κάθε πεδίο και αυτό μεταδίδεται σαν χολέρα στις επόμενες γενιές. Οι απόψεις είναι τελείως αναχρονιστικές γι' αυτό ακόμη κρατάει η λογική του βολέματος, της αίγλης συγκεκριμένων επαγγελμάτων άσχετα του υπερκορεσμού λόγω κοινωνικών αγκυλώσεων κτλ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[NickMD]

Aκριβώς. Μετά από γνωριμίες με ξένους φοιτητές από διάφορες χώρες διαπίστωσα ότι μόνο στην Ελλάδα οι νέοι δίνουν σημασία στο όνομα του Πανεπιστημίου ή στο όνομα της ειδικότητας και όχι αν το Τμήμα στο οποίο φοιτούν είναι απλά Ελληνικό δημόσιο. Το τελευταίο δεν απασχολεί κανέναν γι' αυτό και οι φοιτητές ποτέ δεν διεκδίκησαν κάτι καλύτερο για τις σπουδές τους. Ο κάθε λαός διεκδικεί με βάση τις εικόνες που έχει. Αν οι εικόνες που έχει είναι περιορισμένες, λογικό είναι τα κριτήρια ορθολογικής επιλογής να είναι τελείως λάθος. Είμαι τελείως σίγουρος ότι πάνω από το 80% των Ελλήνων της Ελλάδας δεν έχει καμία επαφή με την τρέχουσα επιστήμη σε κάθε πεδίο και αυτό μεταδίδεται σαν χολέρα στις επόμενες γενιές. Οι απόψεις είναι τελείως αναχρονιστικές γι' αυτό ακόμη κρατάει η λογική του βολέματος, της αίγλης συγκεκριμένων επαγγελμάτων άσχετα του υπερκορεσμού λόγω κοινωνικών αγκυλώσεων κτλ.

Ωραίος! Με τι ασχολησε αν επιτρέπεται;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nPb]

συνεπώς, ακόμη και ένα πτυχίο ζαμπονοκοπτικής, για παράδειγμα, χωρίς να υποβαθμίζω κανένα επάγγελμα, εξαρτάται από εμάς και όχι από το ίδιο το πτυχίο?

Για να στο κάνω πιο μασητό, σου φέρνω το παράδειγμα με τους 2 απόφοιτους. Ας υποθέσουμε ότι έχουμε δυο απόφοιτους μιας "πρωτοκλασσάτης" ειδικότητας σύμφωνα με τα Ελληνικά ΜΜΕ. Ο ένας απόφοιτος διαπρέπει, κάνει αξιόλογη καριέρα στην έρευνα και γίνεται καθηγητής Πανεπιστημίου ή ερευνητικό στέλεχος βιομηχανίας μετά από πολύ κόπο και 20 χρόνια συστηματικής εργασίας. Είναι προσωπικά τα παραδείγματα που αναφέρω από τον ευρύτερο κοινωνικό μου κύκλο.

Ο δεύτερος απόφοιτος για κάποιο λόγο ξεκινάει πολύ άσχημα την καριέρα του. Αργεί να βρει δουλειά, δεν έχει τις προσωπικές δεξιότητες για να μπορέσει να βρει δουλειά. Είχε καλούς βαθμούς όμως για κάποιο λόγο αυτό που σπούδασε δεν ταιριάζει με τον τρόπο αντίληψης που έχει, με την προσωπικότητά του. Όταν βρίσκει κάποια δουλειά μετά από κόπο και πιθανόν κάποιο μέσο, μέχρι να φτιάξει καριέρα 20ετίας μπορεί να έχει αλλάξει και 4-5 δουλειές λόγω απολύσεων ή να έχει συμβιβαστεί στην ημι-απασχόληση και σε καμία βοήθεια από τους συνταξιούχους γονείς. Ποιος φταίει στη δεύτερη περίπτωση ενώ αποφοίτησε από το χ Τμήμα που είχε τόσο καλό όνομα και υποτίθεται ότι έλαβε τις ίδιες γνώσεις;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[NickMD]

Για να στο κάνω πιο μασητό, σου φέρνω το παράδειγμα με τους 2 απόφοιτους. Ας υποθέσουμε ότι έχουμε δυο απόφοιτους μιας "πρωτοκλασσάτης" ειδικότητας. Ο ένας απόφοιτος διαπρέπει, κάνει αξιόλογη καριέρα στην έρευνα και γίνεται καθηγητής Πανεπιστημίου μετά από πολύ κόπο και 20 χρόνια συστηματικής εργασίας. Ο δεύτερος απόφοιτος για κάποιο λόγο ξεκινάει πολύ άσχημα την καριέρα του. Αργεί να βρει δουλειά, δεν έχει τις προσωπικές δεξιότητες για να μπορέσει να βρει δουλειά. Όταν βρίσκει, μέχρι να φτιάξει καριέρα 20ετίας μπορεί να έχει αλλάξει και 4-5 δουλειές ή να έχει συμβιβαστεί στην ημι-απασχόληση. Ποιος φταίει στη δεύτερη περίπτωση ενώ αποφοίτησε από το χ Τμήμα που είχε τόσο καλό όνομα;

Στο συγκεκριμένο συμφωνώ σλας διαφωνώ. Η πανεπιστημιακη καριέρα δεν θελει κόπο όσο τρόπο. Οι βαρυγδουποι τίτλοι δεν ισοδυναμούν απαραίτητα μεράκι. Υπάρχουν οικογενειοκρατιες, κομματοκρατιες και φυσικά πληρωμένες δημοσιεύσεις. Οι εξαιρέσεις παντα θαυμάζονται και εχουν τον σεβασμό μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nPb]

Στο συγκεκριμένο συμφωνώ σλας διαφωνώ. Η πανεπιστημιακη καριέρα δεν θελει κόπο όσο τρόπο. Οι βαρυγδουποι τίτλοι δεν ισοδυναμούν απαραίτητα μεράκι. Υπάρχουν οικογενειοκρατιες, κομματοκρατιες και φυσικά πληρωμένες δημοσιεύσεις. Οι εξαιρέσεις παντα θαυμάζονται και εχουν τον σεβασμό μου.

Τυχαίο το παράδειγμα. Περισσότερο θέλω να τονίσω ότι όσοι αποφοιτούν από μια χ επιστήμη δεν βιώνουν τις ίδιες απολαβές ευκαιριών από την επιστήμη τους. Δεν εννοώ για χρήματα αλλά τις δυνατότητες εξέλιξης. Στην Ελλάδα νομίζω επικρατεί η λογική της καφετέριας: "αφού ο γείτονας άνοιξε ένα καφέ, θα ανοίξω και εγώ ένα δίπλα του για να του φάω την πελατεία και μετά κλείνουν και οι δυο λόγω χρεωκοπίας". Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, αυτή η νοοτροπία επικρατεί σε όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 190013]

Ζούμε σε μια κοινωνία που διακατέχεται από προκαταλήψεις και συμπεριφορά κοπαδιού στον επαγγελματικό προσανατολισμό. Δε θα έλεγα τόσο "να του φάω την πελατεία" αλλά γενικώς "αφού ο άλλος βγάζει λεφτά, ας κάνω το ίδιο να βγάλω κι εγώ".

Οκ, δε θα βγάλεις κι εσύ, δε λειτουργεί έτσι ούτε ποτέ θα λειτουργήσει η εμπορευματοποίηση της κατάρτισης. Και δε χρειάζεται να έχουμε ιδιωτικά κολλέγια για να το δούμε, οι πληρωμένες δημοσιεύσεις, η "αξιολόγηση επιδόσεων" --> βάζω σε όλους 10, κόβω δύσκολη ύλη, τους φουσκώνω τα μυαλά για τις λάθος επιλογές τους κλπ κλπ είναι μια νοοτροπία που καταλήγει σε αυτό το φιάσκο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Scott]

Aκριβώς. Μετά από γνωριμίες με ξένους φοιτητές από διάφορες χώρες διαπίστωσα ότι μόνο στην Ελλάδα οι νέοι δίνουν σημασία στο όνομα του Πανεπιστημίου ή στο όνομα της ειδικότητας και όχι αν το Τμήμα στο οποίο φοιτούν είναι απλά Ελληνικό δημόσιο. Το τελευταίο δεν απασχολεί κανέναν γι' αυτό και οι φοιτητές ποτέ δεν διεκδίκησαν κάτι καλύτερο για τις σπουδές τους. Ο κάθε λαός διεκδικεί με βάση τις εικόνες που έχει. Αν οι εικόνες που έχει είναι περιορισμένες, λογικό είναι τα κριτήρια ορθολογικής επιλογής να είναι τελείως λάθος. Είμαι τελείως σίγουρος ότι πάνω από το 80% των Ελλήνων της Ελλάδας δεν έχει καμία επαφή με την τρέχουσα επιστήμη σε κάθε πεδίο και αυτό μεταδίδεται σαν χολέρα στις επόμενες γενιές. Οι απόψεις είναι τελείως αναχρονιστικές γι' αυτό ακόμη κρατάει η λογική του βολέματος, της αίγλης συγκεκριμένων επαγγελμάτων άσχετα του υπερκορεσμού λόγω κοινωνικών αγκυλώσεων κτλ.

Φυσικά και στην Αμερική το κάνουν αυτό κυρίως γιατί είναι μπίσνα εκεί,οπότε κάνουν διαφήμιση για να χρεώσουν περεταίρω δίδακτρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ag97]

Χωρις να απαντησω ευθεως στην σχολή που ειμαι (Οικονομικο Πανεπιστημιο Αθηνων) το νο1 πτυχιο σε ΑΜΕΣΗ(χωρις μεταπτυχιακο ) επαγγελματικη αποκατασταση στον ιδιωτικό τομεα σε πολυεθνικές ειναι το τμημα Στατιστικης( για οσους καταφερουν και το τελειωσουν). Επισης ειναι και το πιο χαμηλο σε βαση εισαγωγης γυρω στα 13 χιλιαδες μορια με τμηματα οπως το Μαρκετιγκ , Οικονομικης Επιστημης και το τμημα μου (Διοικηση Επιχειρησεων-ο θεος να το κανει) να το περνανε 2,3,4 χιλιαδες μορια. Οσο ξερουν οι καθηγητες φροντιστηριων τι θελει η αγορα εργασιας, τοσο ξερουν και τα 18χρονα που φτιαχνουν το μηχανογραφικο. Μαυρα μεσανυχτα δηλαδη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nPb]

Χωρις να απαντησω ευθεως στην σχολή που ειμαι (Οικονομικο Πανεπιστημιο Αθηνων) το νο1 πτυχιο σε ΑΜΕΣΗ(χωρις μεταπτυχιακο ) επαγγελματικη αποκατασταση στον ιδιωτικό τομεα σε πολυεθνικές ειναι το τμημα Στατιστικης( για οσους καταφερουν και το τελειωσουν). Επισης ειναι και το πιο χαμηλο σε βαση εισαγωγης γυρω στα 13 χιλιαδες μορια με τμηματα οπως το Μαρκετιγκ , Οικονομικης Επιστημης και το τμημα μου (Διοικηση Επιχειρησεων-ο θεος να το κανει) να το περνανε 2,3,4 χιλιαδες μορια. Οσο ξερουν οι καθηγητες φροντιστηριων τι θελει η αγορα εργασιας, τοσο ξερουν και τα 18χρονα που φτιαχνουν το μηχανογραφικο. Μαυρα μεσανυχτα δηλαδη.

Για ποιο λόγο θα πρέπει τα 18χρονα να εμπιστεύονται καθηγητής του σχολείου ή του φροντιστηρίου για απόψεις περί αγοράς και επιστημών; Οι άνθρωποι δεν έχουν καμία εργασιακή προϋπηρεσία στην κανονική αγορά εργασίας πέραν από το να διδάσκουν (μαύρα) πολλές φορές. Το Τμήμα Στατιστικής σε όλο τον κόσμο χαίρει υψηλής εκτίμησης στην αγορά εργασίας λόγω των πολλαπλών μορφών που έχει η Στατιστική σε ένα μεγάλο φάσμα διαφόρων επιχειρηματικών εφαρμογών. Όμως όπως αναφέρεις, δεν είναι εύκολο Τμήμα γιατί πέρα από το ακαδημαϊκό κομμάτι των γνώσεων, ο υποψήφιος πρέπει να το έχει με την "ποιοτική" ερμηνεία των ποσοτικών δεδομένων σε ακροατήριο που δεν έχουν άμεση σχέση με εξειδικευμένη ορολογία της Στατιστικής. Βέβαια όσο οι περισσότεροι φοιτητές Τμημάτων Στατιστικής σε όλο τον κόσμο δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το διάνυσμα από τον πίνακα, εκεί υπάρχουν κάποια ερωτήματα κατά πόσο αξιόπιστοι ΣτατιστικΟΙ θα γίνουν (αν κρίνω από το πόσες εταιρίες χρεωκοπούν λόγω κακής ποιότητας αναλύσεων και στατιστικών προγνώσεων).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Scott]

Για ποιο λόγο θα πρέπει τα 18χρονα να εμπιστεύονται καθηγητής του σχολείου ή του φροντιστηρίου για απόψεις περί αγοράς και επιστημών; Οι άνθρωποι δεν έχουν καμία εργασιακή προϋπηρεσία στην κανονική αγορά εργασίας πέραν από το να διδάσκουν (μαύρα) πολλές φορές. Το Τμήμα Στατιστικής σε όλο τον κόσμο χαίρει υψηλής εκτίμησης στην αγορά εργασίας λόγω των πολλαπλών μορφών που έχει η Στατιστική σε ένα μεγάλο φάσμα διαφόρων επιχειρηματικών εφαρμογών. Όμως όπως αναφέρεις, δεν είναι εύκολο Τμήμα γιατί πέρα από το ακαδημαϊκό κομμάτι των γνώσεων, ο υποψήφιος πρέπει να το έχει με την "ποιοτική" ερμηνεία των ποσοτικών δεδομένων σε ακροατήριο που δεν έχουν άμεση σχέση με εξειδικευμένη ορολογία της Στατιστικής. Βέβαια όσο οι περισσότεροι φοιτητές Τμημάτων Στατιστικής σε όλο τον κόσμο δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το διάνυσμα από τον πίνακα, εκεί υπάρχουν κάποια ερωτήματα κατά πόσο αξιόπιστοι ΣτατιστικΟΙ θα γίνουν (αν κρίνω από το πόσες εταιρίες χρεωκοπούν λόγω κακής ποιότητας αναλύσεων και στατιστικών προγνώσεων).

Να προσθέσουμε πως οι περισσότεροι καθηγητές στα λύκεια "φουσκώνουν" τα μυαλά των μαθητών με ιδεατές συνθήκες όπου είναι και ουτοπικές στην χώρα μας. Προτάσεις τύπου "μπορείς να κάνεις τα πάντα αν το θες" είναι κακή νοοτροπία (Όχι πως αν δε το θες γίνεται το αντίθετο),ωστόσο θα πρέπει να υπάρχει και μία επαφή με την πραγματικότητα,να υπάρχει σωστή ενημέρωση για το τί θα αντικρίσει ο μαθητής στην μεταλυκειακή του πορεία (πάντα για την Ελλάδα μιλάμε).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nPb]

Να προσθέσουμε πως οι περισσότεροι καθηγητές στα λύκεια "φουσκώνουν" τα μυαλά των μαθητών με ιδεατές συνθήκες όπου είναι και ουτοπικές στην χώρα μας. Προτάσεις τύπου "μπορείς να κάνεις τα πάντα αν το θες" είναι κακή νοοτροπία (Όχι πως αν δε το θες γίνεται το αντίθετο),ωστόσο θα πρέπει να υπάρχει και μία επαφή με την πραγματικότητα,να υπάρχει σωστή ενημέρωση για το τί θα αντικρίσει ο μαθητής στην μεταλυκειακή του πορεία (πάντα για την Ελλάδα μιλάμε).

Είναι απόψεις θολοκουλτούρας, αριστεροθολούρας, μπόλικης δεξιάς υπόσχεσης για ανάπτυξη, ...με τις εξής φράσεις:

- κάνε αυτό που θες και μη σε νοιάζει τι λένε οι άλλοι για σένα
- επέλεξέ το και ας καταστραφείς στο τέλος
- ποιος ξέρει πως θα είναι στην αγορά μετά από ψ χρόνια

οι οποίες εκφράζουν μια πλήρη ανευθυνότητα και αποποίηση προσωπικών ευθυνών του υποψηφίου για τις επιλογές του. Έτσι αρκετοί νέοι για τις κακές επιλογές τους στα 18χρονια αλλά και την άρνησή τους να ενημερωθούν σωστά ακόμη και ως φοιτητές για τις νέες εξελίξεις της επιστήμης τους αφού έχουν άλλες προτεραιότητες ως φοιτητές, μεταφέρουν το πρόβλημά τους μέσω της κατ' επιλογή ανεργίας τους στο κράτος (μέσω επιδομάτων). Τόσα χρόνια που είμαι μέλος στο φόρουμ και έχουμε εκφράσει πολλές φορές παρόμοιες απόψεις μόνο μια κοπέλα μια φορά μετά από 5-6 χρόνια μου είπε με ένα μήνυμα ότι στα 18 της με έβριζε μέσα της γιατί οι απόψεις μου φαίνονταν ακραίες και υπερβολικές. Μετά από 6 χρόνια λόγω της δομικής ανεργίας που αντιμετωπίζει λόγω κακής επιλογής σπουδών, μου ρίχνει δίκιο. Τι να το κάνουμε όμως τώρα το δίκιο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Scott]

Είναι απόψεις θολοκουλτούρας, αριστεροθολούρας, μπόλικης δεξιάς υπόσχεσης για ανάπτυξη, ...με τις εξής φράσεις:

- κάνε αυτό που θες και μη σε νοιάζει τι λένε οι άλλοι για σένα
- επέλεξέ το και ας καταστραφείς στο τέλος
- ποιος ξέρει πως θα είναι στην αγορά μετά από ψ χρόνια

οι οποίες εκφράζουν μια πλήρη ανευθυνότητα και αποποίηση προσωπικών ευθυνών του υποψηφίου για τις επιλογές του. Έτσι αρκετοί νέοι για τις κακές επιλογές τους στα 18χρονια αλλά και την άρνησή τους να ενημερωθούν σωστά ακόμη και ως φοιτητές για τις νέες εξελίξεις της επιστήμης τους αφού έχουν άλλες προτεραιότητες ως φοιτητές, μεταφέρουν το πρόβλημά τους μέσω της κατ' επιλογή ανεργίας τους στο κράτος (μέσω επιδομάτων). Τόσα χρόνια που είμαι μέλος στο φόρουμ και έχουμε εκφράσει πολλές φορές παρόμοιες απόψεις μόνο μια κοπέλα μια φορά μετά από 5-6 χρόνια μου είπε με ένα μήνυμα ότι στα 18 της με έβριζε μέσα της γιατί οι απόψεις μου φαίνονταν ακραίες και υπερβολικές. Μετά από 6 χρόνια λόγω της δομικής ανεργίας που αντιμετωπίζει λόγω κακής επιλογής σπουδών, μου ρίχνει ίκιο;

Ακριβώς αυτό,είναι πολλοί καθηγητές βολεμένοι που δεν έχουν δουλέψει πραγματικά στη ζωή τους,δε χρειάστηκε να ψάξουν απεγνωσμένα για δουλειά. Αυτοί είναι οι ίδιοι που σου περνάνε ψευτο κουλτουριάρηκες ιδεολογίες του αέρα,ποιητικές φανφάρες - λαϊκιστή κωλοτούμπες.
Το να θες να κάνεις ένα επάγγελμα,για εμένα δεν είναι αρκετό. Πρέπει αυτό να ταιριάζει και με την προσωπικότητα σου καθώς και της δυνατότητες σου.
Σε αυτό που λές πάντως συμφωνώ απόλυτα με την μανία της Ελλάδας για επαγγέλματα "κύρους" και το κυνήγι του status,αντί να επιλέγουν μα σπουδάσουν για πάθος προς την επιστήμη ή την καλυτέρευση των συνθηκών.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Giii]

Χωρις να απαντησω ευθεως στην σχολή που ειμαι (Οικονομικο Πανεπιστημιο Αθηνων) το νο1 πτυχιο σε ΑΜΕΣΗ(χωρις μεταπτυχιακο ) επαγγελματικη αποκατασταση στον ιδιωτικό τομεα σε πολυεθνικές ειναι το τμημα Στατιστικης( για οσους καταφερουν και το τελειωσουν). Επισης ειναι και το πιο χαμηλο σε βαση εισαγωγης γυρω στα 13 χιλιαδες μορια με τμηματα οπως το Μαρκετιγκ , Οικονομικης Επιστημης και το τμημα μου (Διοικηση Επιχειρησεων-ο θεος να το κανει) να το περνανε 2,3,4 χιλιαδες μορια. Οσο ξερουν οι καθηγητες φροντιστηριων τι θελει η αγορα εργασιας, τοσο ξερουν και τα 18χρονα που φτιαχνουν το μηχανογραφικο. Μαυρα μεσανυχτα δηλαδη.

η λογιστικη δεν εχει αποκατασταση θεωρεις δλδ?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ag97]

η λογιστικη δεν εχει αποκατασταση θεωρεις δλδ?

εχει υπο πολλες προυποθεσεις. Σκλαβος σε big 4, λατζα σε λογιστικο γραφειο θειου ειναι η αρχη για 9 στους 10 και μετα καλη τυχη ως ελευθερος επαγγελματιας στη χωρα με αλλαγες φορολογικης νομοθεσιας καθε 3μηνο και 500 περιπτωσεις αναζητησης απο πελατες για συγκαλυψη φοροδιαφυγης. Χρηματοοικονομικα καλυτερη επιλογη θεωρω αν και κορεσμενος στην Ελλαδα κλαδος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nPb]

εχει υπο πολλες προυποθεσεις. Σκλαβος σε big 4, λατζα σε λογιστικο γραφειο θειου ειναι η αρχη για 9 στους 10 και μετα καλη τυχη ως ελευθερος επαγγελματιας στη χωρα με αλλαγες φορολογικης νομοθεσιας καθε 3μηνο και 500 περιπτωσεις αναζητησης απο πελατες για συγκαλυψη φοροδιαφυγης. Χρηματοοικονομικα καλυτερη επιλογη θεωρω αν και κορεσμενος στην Ελλαδα κλαδος.

Αχχχχ και εσύ, μην γίνεσαι τόσο κυνικός. Δυστυχώς, αυτή είναι η ωμή αλήθεια και φυσικά σε κάθε επάγγελμα. Μέχρι να έρθει η καταξίωση όπως την εννοεί μια μέση λογική, θα αρχίσουν οι ρυτίδες και οι άσπρες τρίχες στην κεφαλή (και το υπόλοιπο εννοείται). Επειδή επικρατεί μια διεθνής τάση μαζικών σπουδών ακόμη και από φτωχές χώρες του πλανήτη και οι νέοι γενικά δεν πάνε στα χωράφια πλέον εκτός από ειδικές περιπτώσεις (βλ. ακραία φτώχεια, απουσία κρατικών υποδομών για σπουδές κτλ), καταλαβαίνετε για τι είδους ανταγωνισμό μιλάμε πλέον. Δεν είναι μόνο οι Έλληνες που ψάχνουν δουλειά αλλά και νέοι ή και μεσήλικες από τις περίπου 195 χώρες του πλανήτη. Στις μεγάλες εταιρίες είτε είναι σε οικονομικό κλάδο είτε στην εκπαίδευση, είτε στην ιατρική κτλ επικρατεί το εργασιακό κλίμα που έχω αναφέρει πολλές φορές (όπως στο post # 24) δηλαδή, οι διάφοροι προϊστάμενοι managers ή συνάδελφοι-χαφιέδες άλλων managers της εταιρίας κοιτάνε ποιος τους κάνει για τη δουλειά καλύτερα (δίνοντας συνεχώς αναφορές για το τι βλέπουν) για το μεγαλύτερο κέρδος της ανώνυμης επιχείρησης αλλά με το λιγότερο κόστος εργασίας: τόσο απλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.