Δεν είναι το θέμα τους "πως νιώθεις",διότι αυτό το έχουν ζήσει πολλοί στο πετσί τους. Υπάρχουν πολλά παιδιά που ντρέπονται να πούνε ότι δεν τα κατάφεραν στο εξωτερικό γιατί πολύ απλά δεν ήταν πολίτες της χώρας και έχουν γυρίσει με "δικαιολογία" του "δεν μου άρεσε εκεί".
Από δική μου εμπειρία,δεν υπάρχει το να νιώθεις κάτι,γιατί πάντα θα υπάρχει μια πλειοψηφία που θα σου λέει πως νιώθεις και τι είσαι. Μιας πατήσεις το πόδι σου κάπου αλλού γίνεσαι αυτόματα ξένος παντού,δεν υπάρχει μέρος να σε δεχτεί,ούτε και το μέρος που έλεγες "πατρίδα".
Προφανώς,το ότι είμαστε στην Ελλάδα,αν και φτωχή χώρα,λίγο ανοργάνωτη,αλλά οι άνθρωποι είναι φιλικοί (πιο φιλικοί από τις άλλες χώρες) και η μοντέρνα κουλτούρα μας δεν έχει τα χαζά προβλήματα που έχει η Αμερική που ειδολοποιούμαι όλοι.
Nαι υπάρχει αυτή η κουτοπονηριά μεταξύ Ελλήνων, να μην λέμε την αλήθεια στην αποτυχία. Κακό αυτό. Δουλευόμαστε και μεταξύ μας.
Δεν ξέρω αν άνεργοι Έλληνες θα αποκαλούσαν άνετα την Ελλάδα ως "πατρίδα" αφού τους φέρεται με τον χειρότερο τρόπο, αυτόν την περιθωριοποίησης και της μιζέριας. Συνήθως λέμε ότι στο εξωτερικό, οι άνθρωποι δεν είναι τόσοοοο φιλικοί όσο στην Ελλάδα αλλά με τα χρόνια διαπιστώνω, ότι υπάρχει ένας μύθος σε αυτό.
Στην Ελλάδα
νομίζουμε ότι οι άλλοι είναι φιλικοί μαζί μας αλλά στο τέλος της ημέρας, ο καθένας κοιτάζει την πάρτη του και τα χρόνια περνούν. Υπάρχει μια ψευδαίσθηση καλοκαρδοσύνης που ευνουχίζει το κίνητρο δημιουργίας. Εκεί κάνουμε το λάθος. Δεν είδα που με ωφέλησε να ζω μεταξύ "φιλικών" Ελλήνων που ναι μεν, έχουν καλή διάθεση μαζί μου αλλά δεν θέλουν να γίνουμε φίλοι ή απλά ενδιαφέρονται μόνο για το τι κάνω στη ζωή μου. Αυτό δεν το αποκαλώ "φιλική" διάθεση. Είναι κάτι άλλο αισχρό που παίζει πολύ τις δεκαετίες μετά το 2000. Δεν είδα που με ωφέλησε να ζω μεταξύ "φιλικών" Ελλήνων που ναι μεν, αλλά να είμαι ο άνεργος της ιστορίας και αυτοί να έχουν κάποια δουλειά του ποδαριού. Μόνο και μόνο για να λέμε ότι ζούμε στην Ελλάδα μας; Σπρώχνουμε όνειρα και συνειδητούς στόχους στον κάδο στο όνομα της συνήθειας; Ή ακόμη της ψευδαίσθησης που ανέφερα;
Οι άνθρωποι είναι παντού τα ίδια σκατά. Η κόλαση και ο παράδεισος είναι σε κάθε χώρα. Τι Ελλάδα, τι Ζιμπάμπουε, τι Σουηδία, τι Γερμανία, τι Βιρμανία. Ο αγώνας της επιβίωσης είναι ίδιος.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 7 Ιουλίου 2020
Εχεις απολυτα δικιο και ξερω οτι πρεπει να εχεις τελειωσει μια σχολη οικονομικης φυσεως για να πετυχεις ενα τετοιο πραγμα, απλως εκανα χιουμορ.Ξερεις στο ελλαδισταν μπορεις να τα δεις και να τα κανεις ολα, βλεπε νικος κοντος(ή κοντοσταθης) που ηταν ταυτοχρονως doctor-πρακτορας της cia και ουτε εγω ξερω τι.Στο χρηματιστης θα κολωσουμε?
Δεν θα το έλεγα και τόσο φυσιολογικό επάγγελμα. Μην βλέπεις πολλές αμερικάνικες ταινίες. Αν διαβάσεις άρθρα στην αγγλική πάνω σε αυτό το είδος επαγγέλματος, θα δεις ότι δεν είναι συμβατική δουλειά. Πρέπει να έχεις πολλά επικοινωνιακά χαρίσματα πέρα από κάποιες σπουδές σε Μαθηματικά / Οικονομικά / Φυσική. Δηλαδή, να μπορείς να λειτουργείς σε περιβάλλοντα "δοκιμαζόμενης αντοχής", πολιτικής ορθότητας και άχρωμου περιεχομένου. Τα Χρηματιστήρια δεν είναι και ναοί της ηθικής.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 7 Ιουλίου 2020
Οταν μιλαμε για μισθοδοσία μιλαμε Γιά σταθερο εισόδημα, όχι χαρτζιλικακια από εδώ Κ από εκει. Και στα 9 μπορεις Να βγάζεις χρήματα πηγαίνοντας στο τσίρκο κάνοντας τον πίθηκο ( προφανως εξαίρεση στις ιδιοφυιες που στα 15 τους ψαρεύουν μεγαλες εταιριες πληροφορικής κλπ). Αναφέρθηκα στο γεγονός ότι υπάρχει ακομα η παραπάνω (λανθασμένη) πεποίθηση, αυτήν και μονο κριτίκαρα.
Στην Ελλάδα, υπάρχουν κόμματα που ψαρεύουν επαναστατημένα νιάτα 15 ετών και τα κάνουν πρωθυπουργούς άμα λάχει. Δεν μου έρχεται το όνομα.
Η κάθε χώρα κάπου εξειδικεύεται. Ξέρεις κανένα 9χρονο που έκανε τον πίθηκο σε τσίρκο;
- Μανωλάκηηηη κατέβα από την τσουλήθρα μη σκοτωθείς
- Ναι μαμά, ...Μανώλης 15 ετών