Έχεις απόλυτο δίκαιο σε όλα αυτά που λες ... αλλά αυτή την στιγμή έχω αντικρουόμενα συναισθήματα,από τη μια είναι η σχολή που γουστάρω πολύ να σπουδάσω,από την άλλη σκέφτομαι όλα αυτά,τα οικονομικά, τους γονείς μου,την μοναξιά της πόλης.....καλά Κρήτη δεν παίζει με τίποτα, εκεί θέλει διπλάσια έξοδα συν τα μεταφορικά.....κ μακάρι βέβαια να πιάσω καλή βαθμολογία,που πολύ φοβάμαι ότι αρχαία θα έχω κανένα 12 έκανα χοντρές βλακείες στο άγνωστο, κ όλα αυτά είναι μια ουτοπία...σε ευχαριστώ πάντως για τις συμβουλές
Σου εύχομαι ολόψυχα Καλή Επιτυχία!
Η γνώμη μου είναι ότι από τη στιγμή που σ΄ενδιαφέρει τόσο πολύ η Ψυχολογία, να τη δηλώσεις!
Είναι κρίμα να θέλεις κάτι τόσο πολύ, να σου δίνεται η ευκαιρία να το πραγματοποιήσεις κι εσύ να την αφήνεις να πηγαίνει χαμένη!
Μην έχεις αυτή την εικόνα της ερημιάς, της μοναξιάς, του πόνου, του χειμώνα, των τεσσάρων "δραματικών" χρόνων που θα περάσεις εκεί και όλα αυτά που λες!
Προκαταλαμβάνεις τον εαυτό σου με μια εικόνα που μπορεί στην πραγματικότητα να μην είναι έτσι όπως την έχεις φανταστεί.
Μια επαρχιακή πόλη όπως όλες οι άλλες είναι.
Και να ξέρεις ότι σε τέτοια μέρη δημιουργούνται οι καλύτερες φοιτητοπαρέες.
Μπορεί να βρεις και μια ημιαπασχόληση να βοηθήσεις κι εσύ λίγο τα οικονομικά των γονιών σου.
Η γνωστή σε όλους μας Ελληνίδα μάνα, θα σ΄εφοδιάζει με κατεψυγμένα φαγητά σε ταπεράκια. Θα βράζεις κι εσύ κανένα μακαρόνι, θα φτιάχνεις καμιά ομελέτα.
Μπορεί να γνωρίσεις και καμιά συμφοιτήτριά σου που να θέλει να συγκατοικήσετε οπότε αυτομάτως μοιράζονται τα έξοδα του σπιτιού.
Υπάρχει και το στεγαστικό φοιτητικό επίδομα.
Τι να σου πω ... Ξανασκέψου το!