Δεν συνηλθα ποτέ από την πρώτη αποτυχία αυτο συνέβη.Περασα τον καιρό μου κολλημένος στο παρελθόν και στις τυψεις μου και δεν επικεντρώθηκαν στο τώρα να αλλάξω τα πράγματα. Όλοι όσοι με ξέρουν μου είπαν να ξαναδώσω γιατί γνωρίζουν ότι αυτη η κατάσταση δε με αντιπροσωπεύει. Αν θεωρούσαν ότι δεν κάνω για πανεπιστήμιο θα μου το έλεγαν κατευθείαν.
Αυτά τα χρόνια ήταν η πρώτη και τελευταία μου μεγάλη αποτυχία. Δεν θα επιτρέψω ποτε ξανά να συμβει κάτι τετοιο.Θα αποτελεί πλέον φόβο αλλά και ωθητικη δύναμη για να μην ξαναπεσω. Δεν ήμουν ποτέ το παιδί που είχε γραμμενο το σχολείο, δεν τον ενδιέφερε η ζωή του και δεν έβαζε στόχους. Ίσα ίσα που πάντοτε έκανα υπερπροσπάθεια προσπαθώντας για το τέλειο και γι'αυτό πιθανώς στην Γ λυκειου κατερρευσα.
Σταματάω τις κλάψεις γιατί δεν βοηθάνε, σβήνω το παρελθόν και από εδώ και στο εξής θα βάλω τον εαυτό μου στη θέση που του αξιζει. Θα κάνω ότι μπορω για τις πανελλήνιες έτσι θα αρχίσω να μπαίνω σιγά σιγά πίσω στους ρυθμούς διαβάσματος που είχα και σταδιακά θα ξαναβρώ τον εαυτό μου.ευχαριστω για όλες τις απαντήσεις αν και στην αρχή ένιωθα απελπισία γράφοντας το αυτό κατάλαβα τι έφταιξε και έφτασα εδώ και τώρα νιώθω πως ότι και αν έγινε θα βρω τρόπο να το αλλαξω.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 1 Ιουνίου 2020
Δεν διάβασα όλο το μήνυμα, έγραψα τόσο γιατί δεν διάβασα καθολου με ότι έπιασα από το μάθημα πηγα