H πρώτη μου μέρα στη σχολή. Καμία ενημέρωση σε βαθμό που και οι παρατάξεις μας έστειλαν σε λάθος αμφιθέατρο επειδή τα μπέρδεψαν. Δεν είχαν ιδέα και έτσι βρεθήκαμε να περπατάμε κάπου 20 λεπτά για να πάμε στην Πρυτανεία. Καμία υποδοχή. Στο τελευταίο δίωρο της ημέρας είχαμε το "μάθημα-τρολλ" του κάθε Ελληνικού Μαθηματικού Τμήματος που σέβεται τον εαυτό του: Πραγματική Ανάλυση Ι (ή Απειροστικό Ι για τα αδελφά Τμήματα). Μπαίνει ένας τύπος "αναπληρωτής" ετών 60-65 με μια εμφάνιση που απλά είδε φως και μπήκε. Φορούσε μια φανέλα ιδρωμένη και ένα παντελόνι με κάτι δερμάτινα πέδιλα για 60ρηδες και με κάτι νύχια που είχαν αποικίες της Βρετανικής αυτοκρατορίας πάνω. Το μαλλί κάλυπτε μάλλον με τσιμπιδάκι τη μισή φαλάκρα και ένα βλέμμα παγωμένο με πράσινα μάτια, σαν του Μπαλτά, του υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ! Βρήκα πιο ενδιαφέρον να ασχοληθώ με την φαλάκρα του και να βλέπω πόσες αυλακιές είχε από τις μπιπ που μας αράδιαζε.
Ο συγκεκριμένος καθηγητής θα έκανε μόνος του το μάθημα χωρίς φροντιστήριο ή μάλλον όλα μαζί κατά τη δική του "δημοκρατία". Μας υποδέχθηκε με την φράση: «Καλωσορίσατε αποτυχημένοι Μηχανικοί». Η ύλη στον οδηγό σπουδών ήταν άψογα γραμμένη και θα ξεκινούσαμε αν σπουδάζαμε στην Αγγλία προφανώς από τους πραγματικούς αριθμούς (ορισμός, διάταξη κλπ) και ο συγκεκριμένος έγραψε μόνο μια ανισότητα
και ρούφαγε με ήχο, τον φραπέ του περιμένοντας να του δώσουμε την λύση. Κάτι ορισμοί περί τομών Dedekind, δεν ειπώθηκαν ποτέ. Η ύλη έκανε ένα άλμα σε sup / inf και όλοι από κάτω φοιτητές κοιτούσαν σαν να μιλάει κινέζικα. Κανένα παράδειγμα. Το μάθημα συνέχισε σαν μια αποτυχία. Από ότι είδα στη συνέχεια των σπουδών, το μάθημα είχε επιτυχία 2% των...κάπου 2000 εξεταζομένων φοιτητών με βαθμό 5 ή τίποτα. Την τελευταία βδομάδα του εξαμήνου έπαθε μια αναλαμπή και θυμήθηκε ότι είχε ξεχάσει να μας διδάξει το ορισμένο ολοκλήρωμα με την ανάλυση του Riemann. Έτσι δίδαξε σε 2 ώρες όλη τη θεωρία με αποδείξεις όπως την παραπάνω ανισότητα (δηλαδή, δεν έγραφε τίποτα και περιμένε εμάς να τις αποδείξουμε για να τελειώσει τον φραπέ). Όλο το εξάμηνο είχα συγκεντρώσει 5 σελίδες σημειώσεις σε ένα μάθημα που "ακολουθούσε" το βιβλίο του Spivak. Το συγκεκριμένο μάθημα αποτελεί τη βάση των Μαθηματικών για όλα τα Μαθηματικά που έπονται και δυστυχώς είχαμε ότι χειρότερο είδος διδάσκοντα. Τελείως αδιάλλακτου και δηλωμένου ακρο-αριστερού με δράσεις στο Ν.Αχαϊας (ομιλίες, πορείες, υποκινητής καταλήψεων στο Τμήμα, κλπ). Έκανε και κομματική προπαγάνδα στο μάθημα με διάφορες μαθηματικές σπόντες που είχαν πολιτικό νόημα όπως κάθε "αριστεροτρόμπας" καθηγητής του Μαθηματικού Πατρών. Κάπου στο τέλος της πρώτης ημέρας πρέπει να μπήκαν και οι ΚΝΕτες για να μας κάνουν επιμορφωτικό σεμινάριο...στις ακολουθίες για "νούμερα"!
Για να περάσεις μάθημά του έπρεπε να γράψεις μια σελίδα 2 όψεων συγκεκριμένες ασκήσεις που σημείωνε ως απαραίτητες για τη βάση καθώς το άθροισμα έπιανε ένα τυχαίο άθροισμα (π.χ. 130) που έπρεπε να κάνεις αναγωγή στη βάση του 5. Ο συγκεκριμένος (πλέον συνταξιούχος) έκανε και το μάθημα Μιγαδικής Ανάλυσης. Επειδή οι εκφωνήσεις ήταν προφορικές (καθ' υπαγόρευση) ή χειρόγραφες πολλές φορές υπήρχε σύγχυση για το z αν ήταν 2 ή z, το οποίο στα Μαθηματικά των Μιγαδικών Συναρτήσεων έχει διαφορά (για όσους είναι από άλλη επιστήμη και διαβάζουν το κείμενο αυτό). Γενικά, υπήρχαν ουρές στα φωτοτυπάδικα για Γκαρούτσους κλπ καθώς κατά ένα παράξενο τρόπο κόβονταν αβέρτα και οι "κομματικοί" φοιτητές της αριστεράς και της προόδου.
Είναι από τις εμπειρίες ζωής που πραγματικά σκέφτομαι να τις βάλω στο βιογραφικό μου.
