Εξαρτάται για ποια πτυχία δίνεις και πώς προετοιμάζεσαι γι' αυτά. Το ECPE ας πούμε που το δουλεύω πάρα πολύ είναι εξαιρετικά επικοινωνιακό και πολύ χρήσιμο για κάποιον που θέλει να πάει στο εξωτερικό για εργασία ή σπουδές. Δυστυχώς πολλοί καθηγητές και κάποιοι εκδοτικοί οίκοι, έχουν μείνει κολλημένοι στο 1990 και προετοιμάζουν τους μαθητές τους λες και θα κάνουν ταξίδι στο χρόνο την ημέρα των εξετάσεων (φουλ γραμματική και πολλές δύσκολες λέξεις - τις οποίες δεν θα συναντήσουν ποτέ στη ζωή τους).
Είμαι καθηγήτρια αγγλικών, έχω κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία, έχω δουλέψει 15 χρόνια στην Αγγλία, είμαι παντρεμένη με Άγγλο και μιλάω αγγλικά κάθε μέρα στο σπίτι και στη δουλειά. Την λέξη propound δεν την ξέρω (έπρεπε να την ψάξω στο λεξικό) και ούτε υπάρχει έστω και μία πιθανότητα στο εκατομμύριο η λέξη αυτή να πέσει στις εξετάσεις του ECPE. Αν ένας μαθητής προετοιμάζεται για τις εξετάσεις μαθαίνοντας σπάνιες ή περίεργες λέξεις, τότε ο καθηγητής του κάνει κάτι ΠΟΛΥ λάθος. Το ίδιο λάθος κάνει και αυτός που δέχεται να περάσει ο μαθητής τις τάξεις δύο-δύο για να πάρει ένα χαρτί πιο γρήγορα, λες και στη ζωή θα πορευτεί μόνο με το χαρτί που λέει Lower.
Δυστυχώς η οικονομική κρίση και τα παρελκόμενά της έχουν δημιουργήσει μαθητές δύο ταχυτήτων. Υπάρχουν παιδιά που μαθαίνουν τα αγγλικά σε επίπεδο διγλωσσίας (κάτι που ήταν ανήκουστο πριν 30 χρόνια) και παιδιά που μαθαίνουν αγγλικά της ξεπέτας, λες και δεν θα τα χρειαστούν ποτέ. Η αναζήτηση εργασίας σε 10 χρόνια από τώρα θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον.
Το να περιμένεις να πας στην Αγγλία για να μάθεις αγγλικά είναι κατά τη γνώμη μου τελείως λάθος (μπορώ να αναλύσω αν θέλετε). Αυτό που χρειάζεται είναι να αναζητήσεις στην Ελλάδα αυτόν που θα σου μάθει αγγλικά και όχι αυτόν που θα σε ξεπετάξει ώστε να πάρεις δύο χρόνια νωρίτερα ένα Lower της πλάκας (σας θυμίζω ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν γύρω στα 25 Lower και τουλάχιστον 17 Proficiency, το ένα πιο ευκολάκι από το άλλο).
