Στο (ιδιωτικό) σχολείο που πήγαινα είχα 2 συμμαθητές από την α γυμνασίου στο θρανίο πίσω από εμένα. Για 6 χρόνια έβλεπα 2 ανθρώπους που δεν ενδιαφερόταν καθόλου για το μέλλον και τη ζωή τους, δεν είχαν καμία ανησυχία και κανένα άγχος και ήταν για 6 χρόνια μαθητές του 10. Βέβαια στις πανελλήνιες έγραψαν κάτω από 10.... Αυτό δεν αρκούσε για να σταματήσει τους ευκατάστατους γονείς τους να τους στείλουν ιατρική στη βουλγαρία, την ίδια στιγμή που παιδιά που πάλευαν για 6 και πλέον χρόνια δε κατάφεραν να πετύχουν το στόχο τους και βρέθηκαν σε δεύτερες και τρίτες επιλογές τους. Πλέον έχουν ο ένας ένα μερσεντες και ο άλλος μια bmw, περνάνε τις προφορικές (...) εξετάσεις και σε 2 χρονάκια θα είναι γιατροί στην Ελλάδα, την ίδια στιγμή που οι διαβαστεροί συμμαθητές τους θα φεύγουν στο εξωτερικό για μια καλύτερη τύχη.
Έτσι έχουν τα πράγματα φίλε. Δε μπορείς να συγκρίνεις τις ιατρικές στη γερμανία που θέλουν (1-1,1 δλδ 19,6-20) με αυτές στη βουλγαρία, όμως οι απόφοιτοί τους έχουν τα ίδια δικαιώματα παγκοσμίως.
Αν είναι να δώσεις κατατακτήριες θα δώσεις σε σχολές εκτός αθήνας και θεσσαλονίκης. Οι κατατακτήριες έχουν απεριόριστο διάβασμα αλλά στηρίζονται αποκλειστικά σε αυτό: ούτε θέματα κρίσεως, ούτε λάθη απροσεξίας, ούτε μεγάλα φροντιστήρια με καλά θέματα, αλλά 2500 σελίδες και βγάλτα πέρα μόνη σου.