Δεν συμφωνώ στα περισσότερα που αποφασίζει
Διαφωνώ με την κατάργηση της Νομικής στην Πάτρα.
Φυσικά και η έμφαση στην πληροφορική και την τεχνολογία είναι απαραίτητη αλλά ευελπιστώ ότι αυτό δεν αποτελεί έμμεση κίνηση να στρέψει τα παιδιά σαν στρατιωτάκια σε τομείς πληροφορικής. Δηλαδή είμαι της άποψης ότι καλώς αποφασίζεται η επικέντρωση σε ψηφιακά μαθήματα/προγράμματα, αλλά το σημαντικότερο θα ήταν να υπάρχει ουσιαστική και καθολική μέριμνα στα μαθήματα, π.χ. να διδάσκονται ορθά η λογοτεχνία, η ιστορία, η πολιτική παιδεία, άνευ αποστήθησης - η οποία είμαι βέβαιος ότι τελικά θα συνεχιστεί, όπως ανέκαθεν υπήρχε και συνεχιζόταν -. Τελικά, αυτό το νέο σχολείο που καλλιεργεί τα ήπια και τα ψηφιακά και θα αποτελέσει
κΕνΤρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, σαφώς και δεσμεύεται φαντάζομαι να βελτιώσει και τον σχολικό επαγγελματικό προσανατολισμό (ώρα του παιδιού) βοηθώντας με αυτόν τον τρόπο τους μαθητές να αναγνωρίσουν πραγματικά τις κλίσεις, τις ανάγκες και τα ταλέντα τους, ωθώντας τους σε πανεπιστημιακές/καλλιτεχνικές επιλογές της
προτίμησής τους, χωρίς να προπαγανδίζει: ''ο,τι θες παιδί μου αλλά μόνο η πληροφορική θα σε σώσει, ο,τι άλλο κι αν επιλέξεις στην Ελληνική αγορά εργασίας θα σε κάνει άχρηστο πτυχιούχο''. Γιατί πολύ απλά, αρέσει δεν αρέσει, οτιδήποτε κι αν σπουδάσεις, έτσι από μόνο του στην αγορά εργασίας, ΔΕΝ σε ανεβάζει (εκτός ίσως από κανά δυό εξαιρέσεις). Το σωστό, είναι τα παιδιά να αποκτήσουν μία βασική αυτογνωσία, να μάθουν να βάζουν στόχους, εύκολους και δύσκολους, και να προσανατολίζονται σε αυτούς, χωρίς να σκέφτονται αποκλειστικά τις συνθήκες που θα εμποδίσουν τους στόχους αυτούς να επιτευχθούν (γονείς, μοιρολάτρες καθηγητές, μονόπλευρη αγορά εργασίας, κοινωνικοοικονομικά σάπιο ελληνικό σύστημα, εθνικιστικές αντιλήψεις για τον φόβο του αγνώστου/ξένου κ.λπ.).
Αυτό στο οποίο θέλω να καταλήξω, είναι ότι εννοείται πως τα ψηφιακά μαθήματα χρειάζεται να αναδειχθούν και να περάσουν από το σκοτάδι της αμάθειας στο φως, όμως ταυτόχρονα, να μην αποτελέσουν και προπαγανδιστικό μήνυμα από το εκπαιδευτικό σύστημα ότι, είτε αυτό, είτε τίποτα, το μέλλον είναι για τους ψηφιακούς και οι άλλοι δεν θα τα καταφέρουν. Μακάρι το σύστημα να βοηθήσει τα παιδιά να αντιληφθούν με μέτρο τις ικανότητές τους και την εξειδικευμένη διεπιστημονικότητα η οποία έχει πολλά να προσφέρει. Δηλαδή να υπάρχει μια αρμονία από όλες τις πλευρές
Ως προς την τράπεζα θεμάτων και το εθνικό απολυτήριο, θεωρώ ότι κάτι πήγε λάθος, δεν το έχει αναλύσει από αρκετές μεριές, είναι κάτι που από όπου και να το πιάσω βρίσκω κατά κύριο λόγο αρνητικά. Εδώ, η ψυχολογία του μαθητή και του παιδιού έχει πάει βόλτα και δεν την χρησιμοποίησε η Υπουργός. Τρία χρόνια για το απολύτηριο; Επιπλέον άχρηστο άγχος. Τράπεζα θεμάτων; Με ποιά λογική; Είναι όλοι οι μαθητές ίδιοι; Έχουν όλοι ίσες ικανότητες; Μπορούν όλοι όσοι δεν έχουν ίσες ικανότητες, να αναγνωριστούν ή το απαρχαιωμένο κράτος δεν τους αναγνωρίζει μαθησιακές δυσκολίες; Μπορούν όλοι όσοι έχουν μαθησιακές δυσκολίες να ξεκαθαρίσουν το ζήτημα
γρήγορα,
φθηνά και
εύκολα, στη χώρα που το άλλο της όνομα είναι γραφειοκρατία; Στη χώρα που οι ιδιωτικοί υπάλληλοι εκμεταλλεύονται την ανάγκη των εργατών κρατώντας τους περισσότερες ώρες χωρίς να τους πληρώνουν; Η μητέρα μου για να κάνει μία επίσκεψη στο ΚΕΔΔΥ χρειάζεται της είπαν ένας χρόνος. Για να βγάλει κάτι χαρτιά πάλι θα πρέπει να περιμένει κανά μήνα και ανά κάθε τάδε μέρα να πηγαινοέρχεται σε κρατικές υπηρεσίες (οι οποίες βρίσκονται σε διαφορετικά χωριά) και ΑΝ τα καταφέρει τότε εντάξει, μετά άλλη διαδικασία. Δεν είναι όλοι οι μαθητές ίδιοι, και στο σύστημα αυτό, αυτοί με κάποιες μαθησιακές δυσκολίες δεν ξεχωρίζουν τόσο εύκολα και δεν προστατεύονται το ίδιο εύκολα... αυτός είναι μόνο ένας από τους λόγους που διαφωνώ με την τράπεζα θεμάτων αλλά τον θεωρώ αρκετό..
Αυτό με το ν+2 δεν το σχολιάζω, προχωράμε...
Οι εκπαιδευτικοί αποκτούν μια Χ αυτονομία και μπορούν να εμπλουτίζουν και να προσαρμόζουν κ.λπ. κ.λπ.;; Μάλιστα. Υπέροχο, συμφωνώ. Πρώτα όμως θα περαστούν ΌΛΟΙ από δύο ψυχιάτρους ο καθένας και δεν θα έχουν δικαίωμα να βγουν από τον χώρο της εξέτασης αν δεν περάσουν κάποια συγκεκριμένα λεπτά και εάν δεν έχουν απαντήσει σε ερωτηματολόγια. Γιατί; Γιατί οι ίδιοι οι καθηγητές μας, μας έλεγαν ότι όταν πήγαν για τον ψυχολογικό έλεγχο, αυτός αποτελούταν από τον εξής διάλογο. ''Καλημέρα σας'', ''Καλημέρα. Παίρνετε φάρμακα; Έχετε συνταγή από ψυχίατρο;'', ''Εμ, όχι'', ''Εντάξει, υπογράψτε εδώ, είστε ελέυθερη/ος''. Η φιλόλογός μου στην Β γυμνασίου έπαιρνε ψυχοφάρμακα, έβγαζε αφρούς-σάλια από το στόμα όταν θύμωνε και μιλουσε στο φωτοτυπικό για το πόσο σιχαίνεται τους μαθητές. Ελπίζω και απαιτώ αυτό να σταματήσει.
Ο παιδικός σταθμός έχει τη χρησιμότητά του αλλά και τη μη χρησιμότητά του. Ψυχοπαιδαγωγικά δεν είναι κάτι αναγκαίο, και προτίνεται μόνο σε περιπτώσεις που το παιδάκι δεν έχει για κάποιο λόγο ακόμα αποκτήσει φίλους, ή όταν οι γονείς εργάζονται και δεν μπορούν να το κρατήσουν. Οπότε το να γίνει υποχρεωτικό είναι λίγο άτοπο.
Στα θέματα πιστοποιητικού πληροφορικής μέχρι Α λυκείου και Κρατικού πτυχίου γλωσσομάθειας, συμφωνώ. Είναι κάτι καλό, κι αν κάποιος επιθυμεί να πάει σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού κ.λπ. μπορεί αν θέλει να δώσει κάποιο πτυχίο τύπου michigan, nocn, cambridge κλπ κλπ. Πάλι όμως, ελπίζω να γίνει ουσιαστικά.
Το θέμα προστασίας το υπερασπίζομαι με όλο μου το πάθος. Η βία και ο ρατσισμός στα σχολεία, είναι κατ'εμέ αγκάθι ισχυρό. Απλώς αυτή η αντιμετώπιση και τα προστατευτικά μέτρα, θεωρώ ότι αφορούν όλους τους μαθητές, εννοώντας όλα τα είδη βίας και ρατσισμού προς το διαφορετικό, προς τις ιδιαιτερότητες κ.λπ., δηλαδή ως προς το χρώμα, το φύλο, την σεξουαλική προτίμηση, την ίδια την εικόνα του παιδιού, την οικονομική του κατάσταση, την οικογενειακή κατάσταση και όλα αυτά που συνήθως πάνε μαζί.
Όλα τα άλλα τα βρίσκω οκ έως και πολύ καλά..
(Δεν έχω όρεξη να εκνευρίσω κανέναν, ούτε να ξεκινήσω μια πολύωρη αντιπαράθεση απόψεων
απλώς τη γνώμη μου είπα, έχοντας και αδελφό που θα πάει πρώτη λυκείου...)
