Το να κάνει ένας καθηγητής/δάσκαλος πλύση εγκεφάλου στα παιδιά, είναι κατακριτέο.
Παράλληλα, το να είναι η σχέση ενός δασκάλου/καθηγητή με τους μαθητές του, βασισμένη μόνο στις εντολές για κάλυψη ύλης που παίρνει από τους άνω, είναι επίσης κατακριτέο. Ένας δάσκαλος πιστεύω πως πρέπει να χτίζει πιο βαθιές σχέσεις με τους μαθητές.
Δηλαδή με λίγα λόγια, εγώ είμαι υπέρ το να μπορεί ένας δάσκαλος/καθηγητής να πει αυτά που πιστεύει. Αν το κάνει συχνά ή αν επιτάσσει τα πιστεύω του, τότε είναι που πρέπει να απομακρυνθεί.
Δεν θα πω "αν ο δάσκαλος έλεγε πράγματα που υποστηρίζετε θερμα (εσείς οι γονείς) στα παιδιά, εσείς οι γονείς δεν θα αντιδρούσατε", γιατί αν και το πιστεύω, είναι σαν να κοιτάμε το δέντρο και όχι το δάσος.
Α γυμνασίου, είναι μικρά θα έλεγα. Οπότε αν θεωρείτε αρκετά σίγουρο, πως ο δάσκαλος/καθηγητής πράττει με αυτόν τον τρόπο, τότε να τον αναφέρετε στον διευθυντή ή στον σύλλογο γονέων. Αυτοί θα απευθυνθούν στον ίδιο με επίπληξη ή στη διοίκηση δευτεροβάθμιας. Από ότι ξέρω, κάπως έτσι γίνεται.
Αν πάλι ζητήσετε, ο καθηγητής να μην εκφέρει καθόλου άποψη και να μην λέει την γνώμη του, με κίνδυνο να μην επηρεαστούν οι μαθητές, τότε αυτό είναι λάθος. Κανένας άνθρωπος δεν έπαθε πλύση εγκεφάλου, ακούγοντας κάποιον με ήρεμο τρόπο να λέει αυτά που πιστεύει. Αν πάλι τα ακούσει μια φορά και τα πιστέψει-δεκτεί, τότε το κατά πόσο φταίει αυτός που το είπε είναι άλλη ιστορία...
Κλείνω λέγοντας πως ένας δάσκαλος/καθηγητής ιδανικά πρέπει να κάνεις τους μαθητές καλύτερους ανθρώπους και όχι μόνο να τους μάθει μαθηματικά και ιστορία. Και αν αυτό περιμένετε να γίνει μόνο με την χρήση βιβλίων και ύλης, τότε δεν το βλέπω να μπορεί να γίνει.