Τείνω να συμφωνήσω με αυτό που λέει ο Δημήτρης και να το επεκτείνω λέγοντας οτι αν ο άνθρωπος έχει λυμένο το πρόβλημα της επιβίωσης μπορεί να είναι δημιουργικός και σε άλλα πράγματα όπως χόμπι ή εκπαίδευση κλπ. Σίγουρα είναι ιδανικό να συνδυάζει κάποιος τη δημιουργικότητα με το να βγάζει χρήματα αλλά αυτό πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν την τύχη να το κάνουν. Οπότε για μένα η αμέσως επόμενη καλύτερη λύση είναι να έχεις μια δουλειά που σού εξασφαλίζει τα προς το ζην και να ασχοληθείς τον υπόλοιπο χρόνο σου με κάτι που αγαπάς. Ακόμα και αυτό το προνόμιο λίγοι το έχουν τη σήμερον ημέρα.
Είμαι της αντίθετης άποψης.Εξαρτάται βέβαια από το χαρακτήρα του καθένα αλλά προσωπικά πιστεύω πως εάν ο άνθρωπος έχει εξασφαλισμένη δουλειά και είναι απαλλαγμένος από τον μόχθο για την επιβίωση μπορεί να απελευθερώσει όλη τη δημιουργικότητα που διαθέτει τόσο στο χρόνο που απασχολείται στην εργασία όσο και στον ελεύθερο χρόνο του.
Οπως ειπες εξαρταται αναλογα τα γουστα του καθενος.Πλεον εχω φτασει στο συμπερασμα πως εγγυησεις δεν υπαρχουν για τιποτα στη ζωη και το εχω αποδεχτει πληρως αυτο.Σημερα ζεις αυριο οχι,10 χρονια δουλειας μπορουν να πανε στον καδο και να ξεκινησεις κατι απο την αρχη επειδη αποδειχθηκες λαθος ή η ιδεα σου δεν ηταν τοσο καλη ή φαληρησες,οτιδηποτε.Πρεπει ανα πασα στιγμη να εισαι προετοιμασμενος να προσαρμοστεις σε νεες καταστασεις και δεδομενα.Αυτες οι δουλειες συνηθως εχουν την περισσοτερη δημιουργικοτητα νομιζω,χωρις ρισκο προφανως δεν μπορεις να πεις οτι εκανες κατι σπουδαιο.Τιποτα χωρις ρισκο δεν ειναι σπουδαιο. Ολα αυτα πρεπει να τα κανεις οσο εισαι νεος η δεν εχεις οικογενεια ή διαφορες δεσμευσεις.
Αρκετες φορες μου εχει τυχει να δουλευω σε κατι που μου φαινεται πολυ καλο και με προοπτικες και εχει τυχει να μου αναθεσουν αλλη δουλεια σε κατι αλλο και ειμαι σε φαση : "Αυτο ειναι ρουτινα,μπορει να το κανει ο οποιοσδηποτε,μην με ενοχλειτε για τετοια,βρειτε καποιον αλλο"
.Αυτο ειχε βγει και στο τεστ προσωπικοτητας με εξαιρετικα μεγαλη ακριβεια ειμαι ο τυπος που θα φερει μια σημαντικη ιδεα στο τραπεζι θα λυσει τα προβληματα στην υλοποιηση της και μετα δεν τον ενδιαφερει η εκτελεση της παω σε κατι καινουριο καθως οτι καινοτομια ηταν να γινει,εγινε.Οποτε δεν θα μπορουσα γενικα να κανω μια δουλεια που ειναι ρουτινα η ξερω τι θα αντιμετωπισω 100% .Ολα αυτα βεβαια ειναι καθαρα θεμα ανθρωπου και γουστων αλλος μπορει να νιωθει πολυ ανετα με μια ασφαλη δουλεια και να ειναι πολυ χαρουμενος.Αλλος ισως νιωθει οτι χαραμιζεται κτλπ. Διοτι let's face it,οπως ειπατε χαλαρωνεις και εισαι πιο παραγωγικος οταν ξερεις οτι θα πληρωθεις no matter what.
Αρχική δημοσίευση από: gregory, nub
Για το R&D είναι λίγο περιέργη η φάση. Θα δουλεύεις στην εξειδίκευση της εξειδικευσης (if you know what I mean
), κατ' εμέ αυτό είναι θάνατος της δημιουργικότητας.
Για να κανεις R&D ενα PhD θα το χρειαστεις που ειναι minimum 3 χρονια.Αυτο ειναι σαν να βγαζεις δευτερη σχολη πρακτικα.Μεσα σε αυτα τα χρονια μαθαινεις ολο το απαραιτητο υποβαθρο απο διαφορες επιστημες που μπορουν να σε βοηθησουν με οποιονδηποτε τροπο να πετυχεις αυτο το εξειδικευμενο πραγμα που θες,δεν μπορεις να πεις δηλαδη οτι δεν θα εκτεθεις και σε ενα ευρυ πεδιο αλλων επιστημων.Οσο να'ναι εχει και αξια διοτι στο προπτυχιακο κανεις τα βασικα των βασικων
.Στο μεταπτυχιακο εμβαθυνεις σε εναν κλαδο και στο διδακτορικο τελικα εχεις γινει expert του πεδιου.Θυμαμαι μια φορα μου ειχε πιασει την συζητηση ενας παππους που ειχε μια αλυσιδα καταστηματων,και μου ελεγε οτι πρεπει παντα να εισαι σε θεση να εισαι στους top στο πεδιο σου,μονο τοτε μπορεις να εισαι σιγουρος οτι θα εχεις δουλεια. Αρκετα χρονια μετα νομιζω οτι ειχε απολυτο δικιο,οι ανθρωποι ειναι διατεθιμενοι να πληρωσουν πολλα χρηματα ακομα και σε εποχες κρισης οταν ξερουν οτι το προιον η υπηρεσια που αγοραζουν ειναι η καλυτερη δυνατη.
