Οι εύποροι πάντα θα έχουν κάποια πλεονεκτήματα, έτσι είναι η ζωή παιδιά.
Κάπου είχα διαβάσει έναν που πρότεινε να μην μπαίνουν συγκεκριμένοι τύποι ασκήσεων στις πανελλήνιες (θα είναι πιο δύσκολες δηλαδή) γιατί έτσι δε θα έχουν νόημα τα φροντιστήρια. Μέγα λάθος, όχι μόνο θα έχουν περισσότερο νόημα αλλά όπως και να το δεις μια εξτρά βοήθεια, όπως και να είναι το σύστημα, θα είναι πάντα απαραίτητη.
Οι αθλητές που έχουν λεφτά τα πηγαίνουν καλύτερα γιατί μπορούν να πληρώνουν καλύτερα την προετοιμασία τους, με καλύτερο εξοπλισμό και καλύτερη διατροφή και έχουν να σκέφτονται λιγότερο το κόστος.
Οι απόφοιτοι που είναι εύποροι μπορούν να κάνουν πιο εύκολα πρακτική κάπου ή να πηγαίνουν σε meetups να γνωρίζουν κόσμο και έτσι να τους δοθεί η ευκαιρία για εργασία σε σχέση με κάποιον που δεν έχει λεφτά.
Όσοι θέλουν να φτιάξουν επιχείρηση πρέπει να έχουν εξ αρχής λεφτά. Εγώ μπορεί να έχω πολλές ιδέες για startup αλλά δεν μπορώ να τις υλοποιήσω ενώ φίλοι μου που έχουν γονείς με λεφτά τους δίνουν κάποια χιλιάρικα και την υλοποιούν.
Το ίδιο για πάρα πολλούς τομείς της ζωής. Κάποιος με λεφτά μπορεί να τα πάει καλύτερα στον ερωτικό τομέα καθώς έχει περισσότερα resources να φροντίζει τον εαυτό του. Μπορεί να αγοράζει ακριβά και ποιοτικά ρούχα, να έχει ωραίο αυτοκίνητο, να πηγαίνει σε κυριλέ μέρη και γενικά να συναναστρέφεται πιο εύκολα με πλούσιους κύκλους και να αποκτά μια αυτοπεποίθηση που το παιδί του φτωχού γονέα δε θα έχει.
Γενικά τα παραδείγματα είναι άπειρα. Εγώ από τα 6 μαθήματα που έδινα πανελλήνιες στα 2 δεν έκανα καθόλου φροντιστήρια και όμως έγραψα 19 και στα δυο. Η θεωρητική δεν χρειάζεται καν φροντιστήριο. Έχω φίλο που πέρασε Αγγλική φιλολογία χωρίς καθόλου φροντιστήρια. Είναι απλά παπαγαλία. Το φροντιστήριο κρίνεται απαραίτητο κυρίως στα μαθηματικά και τη φυσική. Αν δεν μπορείς να κάνεις σε αυτά, πάλεψε το όπως μπορείς. Η ζωή δεν είναι δίκαιη ούτε μπορούμε να τη κάνουμε δίκαιη.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.