Βασικά έχεις καταλάβει ακριβώς το ανάποδο από το point μου.
Δεν θέλω να ψοφήσει η κατσίκα κανενός γείτονα. Και όσοι γίνονται γιατροί και το γουστάρουν, μαγκιά τους, ευτυχισμένοι θα είναι και ας μην θεωρούν value for money την δουλειά που ρίχνουν. Και εμένα μ αρέσει αυτό που κάνω, και το ευχαριστώ που μου λένε δεν το αλλάζω με τίποτα άλλο. Αλλά δεν μπορούμε να λέμε μόνο ότι οι γιατροί παίρνουν καλούς μισθούς, εκπαιδεύονται με έξοδα του κράτους και ασκούν λειτούργημα, και όλα ωραιοποιημένα σε όμορφα ροζ συννεφάκια με μονόκερους και αχ τι τέλεια, όλοι να πάτε να γίνετε γιατροί γιατί θα έχετε αυτά τα προνόμια. Άμα θέλετε να γίνετε, να γίνετε και χέστηκα, ούτε θα κουνήσω τον δάχτυλο σε κανέναν ούτε θα πω "α εντάξει βολεύτηκε, my job here is done". (Λες και ξέρω εγώ πού θα είμαι σε 10 χρόνια και τι θα κάνω για να απειληθώ από κάποιον από τους εν δυνάμει ιατρούς). Κάπως όμως πρέπει σ αυτό το φόρουμ να γράφεται μια πιο πολύπλευρη άποψη (μιας και γενικώς εκθειάζονται μόνο τα θετικά της επιστήμης -και κυρίως η μούρη), ε και την προσγείωση ανέκαθεν την κάνω εγώ. Άμα σου φαίνεται μίζερο τι να κάνουμε, δεν αρέσουμε και σε όλους.
Σ αυτή την χώρα έχουμε κατηγοριοποιήσει τις σπουδές με βάση το κύρος και γι αυτό βλέπεις αριστούχους να περνάνε σε Ιατρικές ενώ δεν το πολυήθελαν, και μέτριους ή κακούς μαθητές να φεύγουν σε χώρες έξω και να γυρίζουν με ισάξια πτυχία. Πολλοί από την πρώτη κατηγορία θα το αγαπήσουν στην πορεία, πολλοί από την δεύτερη θα στρώσουν κώλο και θα πάρουν ένα αξιοπρεπές πτυχίο με τις αντίστοιχες γνώσεις. Οι υπόλοιποι όμως θα συνεχίσουν να ασκούν μια επιστήμη με βάση το κύρος και τις απολαβές, και μπορεί να παραείμαι αφελής ή αθώα αλλά εγώ αυτούς τους θεωρώ επικίνδυνους.
Γι' αυτό λέω ότι δεν είναι χρυσωρυχείο η θέση του ιατρού στο δημόσιο. Απλά η λογική του φόκου είναι ότι Ιατρική=μούρη και καλά χρήματα (συν ό,τι αυτά συνεπάγονται). Είναι μούρη, καλά χρήματα, το αίσθημα της ολοκλήρωσης όταν βοηθάς κάποιον και
το βλέπεις να γίνεται μπροστά στα μάτια σου, και άσχημο ξέσκισμα. Για να είμαστε και πιο ρεαλιστές.