Το ίδιο βέβαια θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς για όλες γνώσεις που δίνει σήμερα το σχολείο. Αν είσαι αρκετά τυχερός ώστε να έχεις γονείς έξυπνους, μορφωμένους που έχουν και την διάθεση να ασχοληθούν μαζί σου, τότε δεν έχει καν νόημα να πηγαίνεις στο σχολείο. Αλλά αυτό δεν είναι το average case. Πως ακριβώς θα διδάξει έστω και βασικές οικονομικές αρχές ο average joe Έλληνας γονιός όταν ο ίδιος δεν τις κατέχει?
Δεν είμαι κατά του να υπάρχουν προαιρετικά ή μη workshops που να μαθαίνουν τέτοια πράγματα, αλλά σε κάθε περίπτωση να μην είναι κεντρικός τομέας της εκπαίδευσης, καθώς μπορεί κάποιος να τα μάθει μόνος ή από την οικογένεια. Δεν είναι το ίδιο με τα υπόλοιπα μαθήματα.
Φυσικά και όλοι λένε πως θα ήθελαν να ξέρουν παραπάνω πράγματα για την ιστορία, την τέχνη, την οικονομία, τις επιστήμες κ.ο.κ. Τι σημαίνει αυτό, πως το θέλουν πραγματικά? Αν το θέλουν γιατί δεν κάθονται να μάθουν αυτά τα παραπάνω πράγματα, πλέον στο διαδίκτυο υπάρχει κάθε είδους γνώση άμεσα διαθέσιμη και τζάμπα. Το ότι δεν κάθονται λοιπόν να την αποκτήσουν σημαίνει πως δεν θέλουν. Κι εγώ θα ήθελα να ξέρω κινέζικα και ζωγραφική και μπορώ να μάθω αν αφιερώσω 2000 ώρες στο καθένα, αλλά δεν πρόκειται να το κάνω, διότι υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα στα οποία θα αφιερώσω το χρόνο μου.
Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι ότι είναι να μάθουν, θα το μάθουν στα σχολικά κελιά. 'Ετσι ήταν, είναι και θα είναι. Δε θα μάθεις ποτέ τη διαφορά του καπιταλισμού με το κομμουνισμό μόνος σου, στατιστικά μιλώντας θα έλεγα πως ένα 70-80% ανήκει εδώ. Μπορείς να το πεις πως δεν το θέλουν, αλλά εγώ πιστεύω ότι είναι κάποιας μορφής έλλειψης αυτοσεβασμού. Όπως και να χει δε μπορείς να περιμένεις από τόσο πελώριες μερίδες πληθυσμού να κάνουν προσωπική ενδοσκόπηση.
Sorry αλλά για να μπορείς να φτιάξεις μια ιστοσελίδα δεν χρειάζεσαι γραμμική άλγεβρα και αυτό μπορείς να το διαπιστώσεις από το γεγονός πως ο μέσος developer στην Ελλάδα είναι το άτομο που τελείωσε μια σχολή πληροφορικής με 5,5 και στην άλγεβρα πέρασε με αντιγραφή. Η καλλιεργημένη λογική που σου προσφέρουν τα μαθηματικά (γιατί οι actual γνώσεις μπορεί να μην χρησιμοποιηθούν ποτέ στην καριέρα σου) αρχίζουν να βοηθάνε (τουλάχιστο σε βαθμό τέτοιο που να δικαιολογεί την σπατάλη χρόνου για την απόκτησή τους) όταν πας να σχεδιάσεις αρκετά πολύπλοκα λογισμικά όπως για παράδειγμα λογισμικά που βασίζονται στην υλοποίηση βαρβάτων αλγορίθμων. Το μέσο e-shop ή web app που κρατάει πληροφορίες για μια επιχείρηση και παραγγελίες δεν βρίσκεται σε αυτή τη κατηγορία, ιδιαίτερα σήμερα όπου οι γλώσσες υψηλού επιπέδου απομακρύνουν συνεχώς τον προγραμματιστή από το μέταλλο και είναι πιο αφαιρετικές από ποτέ.
Ναι δεν είπα ότι χρειάζεται, αλλά ότι αν δεν υπάρχει μια πολύ βασική επιστημονική κατάρτιση οδηγούμαστε σε συλλογική άγνοια. Γνώμη μου πως αυτό έχει καταστροφικά αποτελέσματα.
Και γιατί δεν πάνε πίσω στο σχολείο τότε? Ή δεν κάθονται να μάθουν αυτά που διδάσκονται εκεί? Η απάντηση είναι πάλι η ίδια και την έδωσα πιο πάνω. Μην υποτιμάς τα 2-3 χρόνια εμπειρίας από τέτοιες δουλειές. Δεν μαθαίνεις μόνο να βάφεις και να σερβίρεις σε μία δουλειά, μαθαίνεις να αναλαμβάνεις ευθύνες, να είσαι τυπικός και στην ώρα σου, να συνομιλείς με πελάτες και να διαπραγματεύεσαι, να δουλεύεις σε ομάδα, να σέβεσαι τις ιεραρχικές δομές που υπάρχουν σε μια δουλειά και πάρα πολλά άλλα πράγματα τα οποία αν τα μάθεις στα 15 αλλάζουν την πορεία της ζωής σου. Επίσης το να βγάζεις ένα 800άρι από τα 15 σου (ο μέσος μισθός ενός μπογιατζή βοηθού) ιδιαίτερα αν έχεις κάποια οικονομική παιδεία είναι η διαφορά μεταξύ άνετης ζωής και φτώχειας σε σύγκριση με τον σημερινό 23 απόφοιτο που δεν έχει κανένα skill από τα παραπάνω και έχει χρεώσει και 50 χιλιάρικα για τις σπουδές του.
Για το σύνολο λόγων που ανέφερα. Δεν είναι πως δεν το θέλουν. Κάθε μέρα μπαίνω στο μετρό και βλέπω ανθρώπους αγύμναστους και καμπουριασμένους, οι περισσότεροι απ' αυτούς θα ήθελαν να έχουν καλύτερη σωματική κατάσταση, αλλά δεν κάνουν τίποτα. Δε μπορείς να το δικαιολογήσεις λέγοντας απλά πως δεν το θέλουν, υπάρχουν πολλά πράγματα που συμβάλλουν. Αναλόγως και για τις γνώσεις από το σχολείο. Εσύ καταλαβαίνεις πως μπορείς να μάθεις τα περισσότερα πράγματα μόνος σου, αλλά μην περιμένεις να σκεφτεί έτσι ένας σχεδόν οποιοσδήποτε άλλος.
Σκέψου πως ένας 15χρονος μπογιατζής θα κάνει τη δουλειά του για 50 χρόνια. Θα κάνουν διαφορά τα 3 μέχρι να αποφοιτήσει από το λύκειο; Αντιθέτως, θα το χει πάντα κάημο αν δεν τελειώσει.
Η μετριότητα είναι κακή μόνο όταν έχεις τα γενετικά προσόντα να είσαι άριστος και παραμένεις μέτριος λόγω επιλογών. Η πραγματικότητα είναι πως ο μέσος Έλληνας με IQ 92 δεν θα γίνει ποτέ στην ζωή του Ellon Musk, ούτε γιατρός, ούτε δικηγόρος και είναι σαδιστικό και άδικο να του επιβάλεις τέτοια άφταστα πρότυπα. Ο μέσος Έλληνας θα έχει ζήσει μια επιτυχημένη ζωή αν καταφέρει να έχει μια δουλειά σε όλη τη ζωή του, να κάνει μια μη δυσλειτουργική οικογένεια, να μην χρεοκοπήσει οικονομικά και να μην ψηφίζει το κάθε λαμόγιο που του υπόσχεται δωρεάν καρβέλι.
Εσένα μια τέτοια ζωή μπορεί να σου φαίνεται αφάνταστα βαρετή γιατί έχεις τα προσόντα να κάνεις πολύ παραπάνω πράγματα, αλλά ανήκεις απλά σε μια μικρή μειοψηφία. Αυτό που θεωρείς εσύ αβάσταχτο μαρτύριο είναι μια αρκετά ευτυχισμένη ζωή για το μέσο άνθρωπο.
Αναφέρομαι στη μετριότητα ως στόχο, όχι ως αποτέλεσμα. 'Εχει διαφορά να πεις σε κάποιον να είναι μέτριος από το να του πεις να ζοριστεί για το κάτι παραπάνω και ό,τι καταφέρει, καλώς.
Δε μου φαίνεται βαρετή αυτή η ζωή, αλλά πιστεύω πως είτε είσαι ναύτης, είτε είσαι ράφτης, θα ζήσεις καλύτερη ζωή αν τελειώσεις το σχολείο. Βεβαίως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με επιστημονικό τρόπο, αλλά αυτό το συμπέρασμα έχω βγάλει παρατηρώντας.
