Eκτός από αυτά που σου λένε, εσύ τι λες;
Το δεύτερο πεδίο είναι κάπως "παρεξηγημένο" στην Ελλάδα της προβιομηχανικής και κομματικής συνδικαλιστικής εποχής. Το δεύτερο πεδίο μαζί με το τέταρτο πεδίο αποτελούν μια μεγάλη ευκαιρία επιλογών για χώρες που έχουν σοβαρό επενδυτικό κεφάλαιο στην έρευνα και βιομηχανία. Άρα σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, θα είχε άξιο ενδιαφέρον γιατί κάποιος να πάει Πανεπιστήμιο. Με τι επιχείρημα θα έπειθαν κάποιον να πάει στο πέμπτο πεδίο; Δημοσιοϋπαλληλικό και τις γενικόλογες οικονομίστικες κορώνες για το management και άλλα τέτοια που ακούμε για 2-3 πετυχημένους του χώρου και ξαφνικά νομίζουν ότι όλοι από το κάθε κατσιχώρι της Ελλάδας θα γίνουν Κρούγκμαν ή Νεύτωνες (ανάλογα το πεδίο). Ματαιοδοξία με smartphone. Ξερνάμε.
Το δεύτερο πεδίο είναι το "πρώτο" πεδίο των θετικών (ή πιο περιορισμένα: φυσικών) επιστημών. Η διαφορά με το τέταρτο πεδίο είναι κυρίως για τον τύπο και στο είδος των επαγγελμάτων εκτός Πανεπιστημίου και Ερευνητικών Μονάδων (λέξεις ανύπαρκτες στην Ελλάδα εκτός από το ΙΤΕ στην Κρήτη). Στην Ελλάδα όμως επικρατεί η γνωστή παρλαπιλολογία. Ή θα συναντήσεις ανθρώπους που γουστάρουν να ακούγεται το μηχανιλίκι (κάτι σαν σεξουαλικό φετίχ εκτός από την ποδολαγνία) ή ανθρώπους που δηλώνουν 3ο πεδίο γιατί έτσι.
Το ΙΤΕ της Κρήτης θα σου δώσει μια ιδέα τι ακριβώς σημαίνει θετικός επιστήμονας ώστε να ξεφύγουμε λιγάκι από τον παππού χαμηλοσυνταξιούχο που ξέρει μόνο για τον μηχανικό ή το γιατρό και το παινεύεται στο καφενείο όταν πιάσουν συζήτηση για τους εγγονούς τους.
Το δεύτερο πεδίο έχει επιστήμες που ασχολούνται: με την
επιστημονική ανάλυση με βάση τη φυσική, τα μαθηματικά, τη χημεία και την πληροφορική και τις άμεσες εφαρμογές τους εκτός βιομηχανίας! με την έννοια ότι δεν περιορίζονται στην τεχνολογική μελέτη που ασχολούνται όσοι σπουδάζουν επιστήμες του τέταρτου πεδίου. Η βιομηχανική έρευνα έχει ανάγκη το Πολυτεχνείο στο τεχνολογικό φάσμα, αλλά και τις Θετικές Επιστήμες για το κομμάτι των Αναλύσεων και εξαγωγής συμπερασμάτων, λήψη αποφάσεων κλπ. Λόγω της κατεστραμμένης αγοράς εργασίας και τη πελατειακής λογικής με τις πανελλήνιες κάθε χρόνο (να περάσουμε κάπου) οι θετικές επιστήμες αποτελούν κάτι για υποσχεσιολογία για τους πολιτικούς περί διορισμών στο Δημόσιο! Μηδέν σοβαρότητα.
Το τέταρτο πεδίο έχει άλλου είδους ταυτότητα που συνήθως μόνο σε χώρες όπως την Ελλάδα(!) οι μαθητές τα βάζουν όλα μέσα (ραδίκια και πατάτες) και έτσι βλέπεις το εξής παράδοξο: να θεωρούν γενικά θετική εφαρμογή κάτι ΔΕΤ, ΔΕΟΣ, ΠΕΟΣ, και δεν συμμαζεύεται όπως στην ίδια κλίμακα, βάζουν και ένα Μαθηματικό στην θέση 205060703020607080οστή για να είναι μέσα στο Πανεπιστήμιο. Δεν είναι τυχαίο ότι στη Γαλλία ή στις ΗΠΑ, συνήθως σε επιστήμες Οικονομίας και Τραπεζικής, το πρώτο έτος το διδάσκουν σε Μαθηματικό Τμήμα. Στην Ελλάδα επειδή είμαστε πιο ψυχοπονιάρηδες, βλέπουμε και ανθρώπους που μισούν τα μαθηματικά ξαφνικά να λατρεύουν τα Οικονομικά και την Οικονομία (!) και φυσικά το καλοκαίρι των πανελληνίων παίζουν με τους τίτλους των Τμημάτων λες και είναι τίτλοι ευγενείας ενώ αν τους ρωτήσεις πως θα κάνουν ανάλυση των swaps αν δεν ξέρουν καλά μαθηματικά, γίνεσαι κακός, τρως και ban ενώ κάτι γκομενίτσες νευριάζουν επειδή δεν παραδέχονται την άγνοιά τους. Στην Ελλάδα όλοι ζουν το παραμύθι τους: 3-4 σχολές όπως τις ξέρει ο κόσμος της ηλιθιότητας (που χρεοκόπησε την χώρα σε κάθε επίπεδο) και όχι όπως τις διδάσκουν και τις ταξινομούν σε σοβαρές χώρες. Μετά βλέπουμε στα Πανεπιστήμια ανθρώπους που δεν γουστάρουν αυτό που σπουδάζουν αφού
σπουδάζουν αυτό που θέλουν αλλά δεν είναι αυτό που θέλουν!
Νίκο λυπάμαι, αλλά το πράγμα βρωμάει από το μηχανογραφικό. Η κάθε επιστήμη που περιέχει είναι τελείως με άκυρο σχεδιασμό διότι η πολιτεία δεν έχει ίχνος σοβαρότητας να παράγει επιστημονική έρευνα για την ταυτότητα της χώρας πέρα από το σκυλάδικο, λίγο ουίσκι και τα κορίτσια ή αγόρια μας.
