Γεια σας! Ακολουθεί σεντόνι.
Λοιπόν αν και όλη τη χρόνια παρακολουθώ το φόρουμ και ειδικά αυτο το θέμα μιας και δίνω και γω φέτος και όπως καταλαβαίνετε με ενδιαφέρει μονο σήμερα αποφάσισα να κανω λογαριασμό διότι ένιωσα ότι ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις μου..Να πω αρχικά ότι όλη τη χρόνια δεν ξεσκίστηκα στο διάβασμα αλλα έκανα μια αξιοπρεπή προσπάθεια παρόλο που αν γυρνούσα το χρόνο πίσω θα διάβαζα περισσότερο έγραψα λοιπόν μέτρια παρόλα αυτα περνάω σίγουρα στη σχολη της πρώτης επιλογής μου όχι όμως και στην πόλη που θα ήθελα ...ο προβληματισμός μου λοιπόν ειναι ότι όλοι ειναι σε φάση τέλεια τελειώσαμε επιτέλους κλπ ενώ Εμενα δε μ κάνει καμία αίσθηση ειμαι σε μια φάση που δε με νοιαζει τπτ ούτε αν ζω η αν πέθανα ειμαι ξενερωμενη δε ξερω για ποιον λόγο δεν ενθουσιάζομαι με τίποτα ούτε π περνάω ούτε π τελειώσαμε ούτε π έρχεται καλοκαίρι δεν έχω όρεξη ούτε να βγω ούτε να πάω στη θάλασσα έχω κανονίσει διακοπές Μύκονο αλλα ούτε αυτο με ξετρελενει και με αγχώνει ιδιαίτερα αν θα βρω παρέα εκεί που θα περάσω και γενικά νιώθω ότι βρίσκομαι σε ένα πολύ μεταβατικό στάδιο το μονο π ανυπομονώ ειναι Μα βγουν οι βάσεις και να ξεκπυμπιστω από το μέρος που ειμαι αλλα κ πάλι η αλλαγή αυτή με αγχώνει...κ μ ολα αυτα σήμερα στο μυαλό μου δε μπορώ να συγκεντρωθώ να διαβάσω όπως ειναι προφανές ...
Αυτα ήθελα να πω τα έβγαλα επειτελους από μέσα μ. Θα θέλα να ακούσω τις γνώμες σας και να μ πείτε αν βρίσκεστε και σεις στην ίδια κατάσταση
Κοιτα, οσο και να μη διάβασες, η χρονια αυτη ηταν γεμάτη στρες και μοναξιά. Το σχολείο σε συνδυασμό με φροντιστήριο και μετα το διάβασμα, κάλυπταν όλη τη μερα. Ακομα και τα Σαββατοκύριακα με διαγωνίσματα, έξτρα ώρες και αναπληρωσεις.
Αυτη τη στιγμή νιώθεις ΠΕΘΑΜΕΝΗ.
Προσωπικά δεν μπορω να κοιμηθω, οταν ξυπνάω πονάω, μετα νυστάζω αλλα οταν ξαπλώσω δεν κλείνει το μάτι μου. Τα νεύρα ειναι εξω απο το κεφάλι, δεν εχω σημείο επικοινωνίας με τους γονεις μου. Εχω μαλώσει με αρκετά άτομα μέσα στη χρονια και ιδιαίτερα τωρα στο τέλος.
Επειδή ξέρω πως και εσυ πιθανώς τα ίδια νιώθεις, σου λέω να μην ανησυχείς.
Ούτε εγω σκέφτομαι τη θαλασσα τη στιγμή που χθες πριν μοιραστούν τα θέματα στην ιστορία μια συμμαθήτρια μου έλεγε σε μια άλλη: " Σκέψου τη Σκιάθο μετα".
Δεν σκέφτομαι καμία Σκιαθο.
Δεν εχω κλείσει διακοπές. Δεν ξέρω καν αν παω φέτος.
Δεν θελω απο τη Πέμπτη να παρω σβάρνα τις καφετέριες και να γυρίζω σαν αδέσποτη απο το πρωι μεχρι το βραδυ ( γιατι το εχω ακούσει κι αυτο)
Θελω απλα να κοιμάμαι και να αποφορτιστώ.
Το ίδιο και εσυ! Πάρε τον χρονο σου, προσαρμόσου στους νέους ρυθμούς και θα έρθουν ολα.
Ξέρεις απο τη χαλάρωση να πας στη πίεση ειναι δύσκολο.
Απο τη πίεση στη χαλάρωση ομως για εμενα ειναι δυσκολότερο. Δώσε χρονο και χώρο πρωτα στον εαυτο σου. Άκου μουσική όλη μερα περπατώντας χιλιόμετρα, καψε το ινστα. Γράφε βιβλιο, μιλά με τη γατα ή τον σκύλο σου( αν εχεις). Κανε κατι με εσένα τέλος πάντων.
Πιστεύω πως στη μια βδομαδα θα αρχίσεις να θες να βγαίνεις λιγο, να σκέφτεσαι και τις διακοπές.
Καλη δύναμη για το υπόλοιπο των εξετάσεων και καλα αποτελέσματα να εχεις!
