Φώτη αυτό που προσπαθούν να σου πουν είναι ότι γίνεσαι εμμονικός με τη Γαλλία μερικές φορές και ότι δεν μας ενδιαφέρει τι γίνεται εκεί, ούτε και συγκρίσεις με άλλες χώρες γενικότερα...
Βασικά θα έπρεπε να μας νοιάζει λίγο τι γίνεται σε άλλες χώρες αλλά το λάθος είναι ότι μένουμε απλά στο να κοιτάμε τη σύγκριση ...του μεγέθους. Η Γαλλία είναι αυτή που είναι και λόγω της ιστορίας της. Η Γαλλία υπήρξε κράτος από πολύ παλιά όταν ξεκινούσε ο θεσμός του κράτους-έθνους. Η Ελλάδα την ίδια περίοδο ήταν βακούφι της Οθωμανικής Μονοκρατορίας. Είναι άλλο πράγμα να μιλάμε για την Ελλάδα σαν Ελλάδα, σαν Έλληνες και άλλο πράγμα για το Ελληνικό κράτος. Το Ελληνικό κράτος με όρους έθνους-κράτος δεν έχει σχέση με αυτό που διάφορες ενώσεις, ΜΚΟ, ΜΜΕ, κόμματα, φορείς αποκαλούν Ελλάδα με εθνικιστικές κορώνες βάζοντας και λίγο αρχαία Ελλάδα για να μας λένε οι ξένοι τουρίστες "I like Greek mythology".
Το Ελληνικό κράτος είναι μια εδαφική γένεση των πολιτικών του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου το 1830. Εκεί μπορούμε να βρούμε απαντήσεις με τι όρους και τι υποθηκεύσεις έγινε αυτή η εδαφική αποκόλληση από το πρώην Οθωμανικό κράτος (είδες; δεν αναφέρομαι ούτε στην έννοια Τουρκία καθώς είναι άλλο πράγμα από το Τουρκικό κράτος-έθνος). Aυτή η πολιτική δημιουργία ενός νέου σχηματισμού έθνους δεν έγινε στην ίδια βάση που έγινε και σε άλλα κράτη-έθνη (συγκεκριμένων γλωσσικών, θρησκευτικών και πολιτισμικών στοιχείων) όπως το Ολλανδικό, το Σουηδικό, το Γερμανικό κλπ κράτος-έθνος. Μια σημαντική αιτία ότι η Ελλάδα δεν είχε ποτέ αστική τάξη, επιχειρηματικό κύκλο. Ούτε επιστημονικό κύκλο. Αναφέρω χαρακτηριστικό παράδειγμα: πού ήταν η χώρα μας την περίοδο των μεγάλων επαναστάσεων στη Φυσική, στις αρχές του 20ου αιώνα; Η χώρα την ίδια περίοδο έκανε κάτι κινήματα όπως Γουδί, Θέρισσο, ...δημιουργούσε πολιτικές καριέρες σε δικηγόρους και διχόνοια στους πολίτες! ενώ τον Δημήτριο Αιγινήτη τον διαπρεπή Φυσικό, τον ξήλωσαν από το Αστεροσκοπείο λόγω ...πολιτικών φρονημάτων! Αυτοί είμαστε.
Η Ελλάδα πολλές φορές σαν κρατικός φορέας διοικήθηκε με παλινωδίες από ανθρώπους τυχοδιώκτες που απλά λόγω συγκυριών και "μαφιόζικων" γνωριμιών με τη Φαυλοκρατία, έκαναν καριέρα συντάξιμη πολιτικού. Χώρα με συνταξιούχους πρωθυπουργούς, βασιλείς και προέδρους. Ακόμη δεν υπάρχει το καθαρό κούτελο να ριχτεί φως σε μια σειρά από καθοριστικά γεγονότα της σύγχρονης εποχής όπως η δολοφονία του Καποδίστρια, ο λιμός και η αναρχία μετά την έξωση του Αυγουστίνου Καποδίστρια μέχρι την έλευση του Όθωνα, τα βρώμικα παιχνίδια των Κωλέττη-Βούλγαρη-Μαυροκορδάτου, η έξωση του Όθωνα μετά από 40 χρόνια βασιλείας, ο πόλεμος του 1897 και οι συνέπειές του, η παραίτηση του ΔΟΕ λόγω κομματικών-θρησκευτικών επιπλοκών και αδυναμίας αποπληρωμής του πιστωτικού χρέους της χώρας, η συμμετοχή στους Βαλκανικούς πολέμους, η Μικρασιατική καταστροφή, ο Εμφύλιος, το δημοψήφισμα μετά τη Χούντα, κλπ. Είμαστε βλέπετε ένα κράτος χωρίς ιστορική συνέχεια και απίστευτο θράσος να φοβόμαστε το παρελθόν μας. Γιατί άραγε;
