Απο τα πιο δυσκολα της σχολης μας θεωρουνται (υποτιθεται) οι Μικροδιδασκαλιες. Οχι οτι προσωπικα δυσκολευτηκα, απλα κουραστηκα με την ολη διαδικασια. Ειχαμε 8 ωρες τη βδομαδα υποχρεωτικη παρακολουθηση, οπου καθε φορα επρεπε να προτοκολλουμε ο,τι βλεπουμε και ο,τι ακουμε, καθως στο τελος παραδιδαμε δελτιο 200 σελιδων. Το προβλημα ηταν οτι ειχαμε χωριστει σε ομαδες, και επεφτε ολο το βαρος πανω μου, επειδη η πλειοψηφεια δεν ενδιαφεροταν. Περαν τουτου επρεπε να κανουμε κατα τη διαρκεια του εξαμηνου μια παρουσιαση, σχετικα με ενα διδακτικο πεδιο που μας ανεθεσαν (πχ διαπολιτισμικη μαθηση) και εν συνεχεια επρεπε σε συννενοηση με τον καθηγητη (με τον οποιο μαλιστα βρεθηκαμε 4 φορες) να σχεδιασουμε ενα 30λεπτο μαθημα (σαν προσομοιωση φανταστειτε το), το οποιο βιντεοσκοπουνταν και σχολιαζονταν απο τους υπολοιπους φοιτητες. Στο τελος δεν ελειπε φυσικα και η εξεταση με τη δημιουργια ενος πλανου μαθηματος...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.