Όσον αφορά το γάμο, cool, αφορά δύο ενήλικες, συνειδητοποιημένους ανθρώπους και προφανώς η όλη κατάσταση πρέπει να αναγνωρίζεται έστω νομικά. Δεν υπάρχει κάποιος παράπλευρος "κίνδυνος".
Το θέμα είναι όμως ότι ακόμα βρισκόμαστε περίπου στο σημείο της "θεσμικής" αποδοχής και μόνο με το σύμφωνο συμβίωσης.
Κοινωνικά ακόμα και η ύπαρξη ομοφυλοφίλων δεν είναι ακόμα καθολικά αποδεκτή. Κατ' επέκταση και η συμβίωση μεταξύ αυτών, η ίση μεταχείριση όσον αφορά τους νόμους του κράτους, ακόμα και η αντίληψη των υπολοίπων για εκείνους. Ειδικά όταν πηγαίνουμε στο θέμα της υιοθεσίας, αν αύριο ανακοινωνόταν ότι θα επιτραπεί κάτι τέτοιο δεν απέχει πολύ το σκηνικό με το Ορλάντο. Ξεκάθαρα θα είχαμε 8 εμπρησμούς στο Γκάζι, τον Αμβρόσιο.. well, δεν ξέρω τι χειρότερο μπορεί να κάνει ο συγκεκριμένος και εικόνες γραφικές περισσότερο και από Άγγλο τουρίστα που χει έρθει στην Αθήνα και έχει γίνει σαν παντζάρι.
Η κατάσταση σε αυτό το θέμα είναι καθαρά ένας φαύλος κύκλος. Ποια κυβέρνηση ακόμα κι αν θέλει θα υπομείνει το πολιτικό κόστος για μία τέτοια απόφαση (όχι μόνο όσον αφορά την υιοθεσία, ακόμα και για τον πολιτικό γάμο) όταν βλέπει ότι κάποιο ποσοστό της κοινωνίας αντιτίθεται σε αυτό γιατί διαφωνεί για όποιο λόγο φαίνεται λογικός στην κούτρα του;
Αντιστοίχως ποια κυβέρνηση θα πάει κόντρα στην εκκλησία η οποία ξεκάθαρα θα διαφωνεί με αυτό το πράγμα;
Και ακόμα και αν κάποιο μέλος-πιστός αυτής της εκκλησίας δεν έχει πρόβλημα στην πραγματικότητα με κάτι τέτοιο, πως αυτός ο πιθανότατα ίδιος πιστός με εκείνον που πριν καμιά 15αρια χρόνια φώναζε να μην αφαιρέσουν το θρήσκευμα από την ταυτότητά του γιατί τόση ανάγκη ένιωθε να προσδιορίζεται από αυτό, θα υποστηρίξει τη γνώμη του και δεν θα συμπλεύσει με το επικρατές κύμα;
Συνεπώς η ρίζα του προβλήματος είναι η κοινωνική αποδοχή των ομοφυλοφίλων ως άνθρωποι που ζουν στον ίδιο χώρο στον οποίο ζουν και οι ετεροφυλόφιλοι.
Με τι μπορεί να επιτευχθεί αυτό; Παιδεία. Ποιος ελέγχει την παιδεία; Το κράτος, αυτό είναι που θα έπρεπε να αλλάξει και την παιδεία.
Καλό το internet και ο καθένας ευτυχώς λαμβάνει ό,τι πληροφόρηση θέλει από εκεί, αλλά άλλη βαρύτητα δίνεται αν τυχόν σε ένα γαμωμάθημα στο σχολείο έρθουν και σου πούνε "λοιπόν φιλαράκι, αυτό είναι το sex πάνω κάτω, και έχει πολλούς τρόπους που μπορεί να γίνει. Τυπικά υπάρχει με σκοπό να κάνεις παιδιά, αλλά επειδή ο άνθρωπος δεν είναι μαλάκας και ανακάλυψε ότι νιώθει όπως νιώθεις εσύ όταν τρως σοκολάτα όταν το κάνει, πλέον το κάνει και για ευχαρίστηση. Όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί των φύλων των συμμετεχόντων είναι πιθανοί και αποδεκτοί αρκεί ο καθένας να θέλει να το κάνει, deal with it".
Γιατί δεν αλλάζει λοιπόν την παιδεία το κράτος; Πολιτικό κόστος again προφανώς. Ο ένας εξαρτάται από τον άλλον και έχουμε deadlock.
Και αυτό το deadlock κάπως πρέπει να σπάσει.
Ευελπιστώ όταν εμείς θα πεθαίνουμε, οι της ηλικίας μας να έχουν κατορθώσει να κατανοήσουν ότι δεν τους πέφτει κανένας λόγος για οτιδήποτε κάνει ο άλλος που δεν τους επηρεάζει.
Το φοβάμαι τούτο όμως. Για κάποιο λόγο πιστεύω ότι άπτεται περισσότερο του πολιτικού χειρισμού εν τέλει όλη η κατάσταση.
Όπως μνημόνια περνιούνται και μη αρεστά οικονομικά μέτρα λαμβάνονται, έτσι και κάποια στιγμή πρέπει να γίνει αυτό. Το σύμφωνο συμβίωσης, ναι, ήταν ένα πολύ μικρό βήμα έστω, αλλά δρόμος υπάρχει ακόμα.
