Καλησπερα. Λεγομαι Νικος και εδω και ενα μηνα περιπου, εχω μπει στην προετοιμασια για την τριτη λυκειου! Ωστοσο παντα με ενδιεφερε το ενδεχομενο να σπουδασω στην Αγγλια και συγκεκριμενα στο Λονδινο( εννοω προπτυχιακο)! Τον τελευταιο καιρο μαλιστα το εχω σαν πρωτη επιλογη. Θα ηθελα λοιπον να μου απαντησετε σε μερικες αποριες που εχω. Αρχικα θα ηθελα να μου πειτε τι συμφερει πιο πολυ( οικονομικα παντα)! Να σπουδασω στο Λονδινο η και γενικοτερα στην Αγγλια η να σπουδασω στην Αθηνα; Φυσικα εχοντας ως δεδομενο το φοιτητικο δανειο που θα παρω στο εξωτερικο! Θελω δηλαδη να δω τα ετησια εξοδα οσον αφορα το φαγητο και τις μεταφορες και για τις δυο χωρες! Ευχαριστω
Γεια σου Νίκο,
Καταρχάς καλό κουράγιο για την τρίτη λυκείου, πού θα πάει, θα περάσει.
Τώρα να σου πω, η Αγγλία, σαν χώρα είναι πιο ακριβή. Όποιος σου πει το αντίθετο, είτε ζει με πολύ, πολύ λιγότερα απ'οτι ζούσε στην Ελλάδα (μιλάμε να μοιράζεσαι ένα μπάνιο με 3-4 άτομα και να κάνει αυστηρή διατροφή "πίτσα Domino's") είτε δεν ζει στην Αγγλία
. Από την άλλη, για να μην πανικοβληθείς, είναι πιο ακριβά, ναι, αλλά όχι τραγικά ακριβά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα τρένα. Το φοιτητικό εισιτήριο στην Αθήνα έχει 60 λεπτά να πας και 60 επιστροφή, σύνολο 1,20. Στην Αγγλία με φοιτητική κάρτα (Railcard) δίνεις 2,10 ευρώ για ένα δρομολόγιο μέσα στην πόλη με επιστροφή (έκανα τη μετατροπή για ΄σενα).
Το φαγητό, αν μπορείς να μειώσεις τα delivery, σου έρχεται περίπου 30 ευρώ την εβδομάδα, αλλά αν πεις ότι παίρνεις έναν καφέ στο χέρι κάθε μέρα, πας ωραιότατα στα 50 ευρώ την εβδομάδα.
Ενοίκιο... Να σου πω για το ενοίκιο. Στην Ελλάδα μένεις βασιλιάς στο δυάρι σου με 350 ευρώ το μήνα. Στην Αγγλία με 350 ευρώ το μήνα, θα μένεις σε ένα παλιούτσικο σπίτι με άλλους 3 έως 5 συγκάτοικους, θα μοιράζεσαι την τουαλέτα με τουλάχιστον 2 από αυτούς και την κουζίνα με όλους. Και δεν το λέω αυτό ως κακό απαραίτητα. Αν το ψάξεις το θέμα και βρεις καλά (και καθαρά) άτομα δεν είναι τόσο τρομερό, αντίθετα μπορεί να καταλήξεις με μια καλή παρέα, απλά σου εξηγώ τις διαφορές.
Για μένα, αν θες να μπαίνεις μέσα στο δωμάτιο σου και να μην παθαίνεις κλειστοφοβικό σοκ, θα ηταν καλή ιδέα να βρεις ένα σπίτι με 400 ευρω και πάνω (δηλαδή κοντά 300 λίρες). Επιπλέον, εδώ παίζει πολύ η έννοια του "μπροστά". Για παράδειγμα σου λένε "θέλω κάθε ενοίκιο μπροστά" ή ακόμη καλύτερα, "τους πρώτους 4 μήνες μπροστά". Και το παζάρι δεν πολύπιάνει. Τουλάχιστον στο Birmingham που βρίσκομαι εγώ.
Ξέρω ότι το Λονδίνο είναι πιο ακριβό, ακόμη και οι Άγγλοι το αποφεύγουν γι'αυτό το λόγο. Πόσο πιο ακριβό, δεν γνωρίζω. Αλλά όταν το λένε αυτό εννοούν συνήθως το ενοίκιο και το φαγητό έξω. Να δίνεις δηλαδή 20 ευρώ για μια μεγάλη πίτσα.
Εκτός από όλα αυτά τα ευχάριστα, έχω να αναφέρω ότι αν έρθεις με όρεξη εδώ και καλές διαθέσεις, σε καλοδέχονται. Εντάξει έχει να κάνει και το ότι δίνεις μια περιουσία σε δάδακτρα, αλλά παίρνεις πράγματα. Παίρνεις για παράδειγμα, τις ατελείωτες βιβλιοθήκες, τα περιποιημένα κτήρια, τους φοιτητικούς συλλόγους, τις ομάδες (αθλητικές, κοινωνικές, για χόμπι, για εκδρομές, για εθελοντισμό, για δικτύωση, για το τσάι!) τους welfare officers, τις part-time δουλείες για φοιτητές, που κάνεις 5 ώρες τη βδομάδα και βγάζεις ένα 50αρι ευρώ για τις βόλτες σου. Και άλλα.
Στην Αθήνα απο την άλλη σκληραγωγείσαι. Πας εκει, ψάχνεις, μπερδεύεσαι, βγάζεις άκρη μετά από πολύ κόπο. Έρχονται οι γονείς, οι φίλοι, η γιαγιά σου να βοηθήσουν...
Βέβαια, έχει το καλό οτι είναι η χώρα που μεγάλωσες, οπότε ξέρεις να το χειριστείς. Να φωνάξεις όταν πρέπει και να είσαι ευγενικός όταν πρέπει.
Καλοί καθηγητές και καλά προγράμματα και καλά σεμινάρια και παρέες και στέκια και ευκαιρίες υπάρχουν παντού. Απλά στη Ελλάδα θα πρέπει να τα ψάξεις, δεν στα δίνουν έτοιμα. Αυτή είναι για μενα η μεγαλύτερη διαφορά.
Ελπίζω να μην σε κούρασα με την έκθεση.
