Γενικά στις σχέσεις μου είμαι πολύ επιλεκτική. Δεν έχω ιδιαίτερα μεγάλο ιστορικό αλλά ότι έκανα το έκανα με άτομα που πραγματικά νοιαζόμουν κι όχι απλά για να λέω ότι είμαι σε σχέση. Δεν είμαι από τα άτομα που παθαίνουν κρίση ταυτότητας άμα δεν έχουν αγόρι/κορίτσι. Βέβαια, μέχρι τώρα όλες μου οι σχέσεις έφταναν μέχρι ένα ορισμένο σημείο, το φυσιολογικό για την ηλικία. Το θέμα είναι πως αυτή την στιγμή υπάρχει κάτι με ένα αγόρι -απλό φλερτ που πιστεύω θα οδηγήσει σε σχέση- αλλά εγώ έχω ένα μεγάλο πρόβλημα. Δε θέλω να ολοκληρώσω. Κι αν μέχρι πρότινως αυτό το έσωζε η ηλικία, τώρα πια το πράγμα αλλάζει. Ο λόγος που φοβάμαι να ολοκληρώσω δεν είναι για την πράξη αυτή καθ'αυτή αλλά για τις συνέπειές της. Με άλλα λόγια, φοβάμαι πάρα πολύ το ενδεχόμενο μιας εγκυμοσύνης. Ναι, ξέρω για τις προφυλάξεις και όλα αυτά, μάλιστα τις τελευταίες μέρες έχω ψάξει να δω όλους τους τρόπους αντισύλληψης, αλλά κανείς δεν προφυλάσσει 100% και αντισυλληπτικά δεν θέλω να πάρω για να μην καταστρέψω το όλο "σύστημα". Με έχει αγχώσει πολύ αυτή η κατάσταση. Μια εγκυμοσύνη θα κατέστρεφε το μέλλον μου και δεν θέλω ούτε να την σκέφτομαι. Τι θα γίνει όμως την ώρα που κάποιος θα μου ζητήσει να προχωρήσουμε; Αν του πω ότι δεν είμαι έτοιμη για πόσο θα περιμένει; Είναι τόσο σημαντικό το σεξ σε μια σχέση; Δεν μπορούμε να έχουμε όλα τα "κομφόρ" αυτής χωρίς αυτή την "λεπτομέρεια"; Λέτε να φρικάρει ο άλλος αν του πω ότι δεν θέλω γι'αυτό τον λόγο; Και στην τελική μήπως είμαι κι εγώ υπερβολική;