Σαφώς και πρέπει να γράψεις. Όμως θα έπρεπε να υπάρχει μια πιο αξιοκρατική διαδικασία και με εργασίες / mini projects που να δείχνουν πιο αξιόπιστα την τελική εικόνα του βαθμού.

Συνήθως μαθήματα στα οποία έτυχε να γράψω 5 καθώς η άλλη επιλογή ήταν βαθμός πολύ μικρότερος του 5, τα θυμάμαι πολύ καλύτερα σε σχέση με άλλα που αρίστευσα. Μάλιστα, θα έπρεπε να αξιολογείται και ο καθηγητής κατά πόσο αυτά που εξετάζει συμπίπτουν με την ύλη που διδάσκει (δεν εννοώ σε καμία περίπτωση να υπάρχει πλήρης ταύτιση θεμάτων ανάπτυξης και ασκήσεων με τις διαλέξεις). Αλλά είναι τελείως διαφορετικό να εξετάζεις θέματα όπου να βαθμολογείται η κριτική σκέψη, το ποιοτικό διάβασμα, ...κλπ και τελείως διαφορετικό, να εξετάζεις θέματα χωρίς κανένα διδακτικό στόχο, ή που η δυσκολία τους, ο τρόπος επίλυσής τους δεν έχουν καμία σχέση με το πνεύμα του μαθήματος και των σπουδών γενικότερα. Το δεύτερο ισχύει σε μεγάλο βαθμό, ακόμη και στην επαρχία, καθώς βγάζει τον καθηγητή από τις δικές του ευθύνες απέναντι στο λειτούργημα το οποίο και υποτίθεται ότι πληρώνεται για να υπηρετεί με ζήλο. Από όσο έχω καταλάβει, η ανοργανωσιά και η μονομερής τυχοδιωκτική δομή των μαθημάτων εξυπηρετεί κόσμο αλλά και διαιωνίζει την ευρύτερη Ελληνική κουλτούρα των αυριανών πτυχιούχων. Πολιτικοί και πολίτες έχουν ένα Πανεπιστήμιο στα μέτρα τους (η κάθε πλευρά για δικά της συμφέροντα).