Μια νέα μόδα θέλει αρκετούς νέους των χωρών της Β.Ευρώπης να θεωρούν σπατάλη χρόνου και χρήματος τις Πανεπιστημιακές σπουδές ή την συλλογή χαρτιών πάσης φύσεως. Μάλιστα, διάβαζα σε ξένο τύπο, ότι Λονδρέζοι νέοι βρίσκουν καλή δουλειά και χωρίς πτυχία. Υπάρχει αντιδιαμετρική λογική σ' αυτή την ήπειρο. Τελικά ποιος έχει δίκιο;
Μπορεί εδώ στην Ελλάδα κάπου να έχουμε "θεοποιήσει" το Πανεπιστημιακό πτυχίο με αποτέλεσμα και το πτυχίο λόγω μαζικότητας να υποβαθμίζεται αφού προσφέρει αντίγραφη πιστοποίηση σε πολλούς και από την άλλη, αρκετοί φοιτητές να "εγκλωβίζονται" σε μια διαδικασία εξετάσεων που εν τέλει να μην τους προσφέρει κάτι. Κακά τα ψέματα πλέον το πτυχίο μια θεωρητική κατάρτιση πιστοποιεί. Τίποτα άλλο, από τη στιγμή που η χώρα μας δεν έχει βαριά βιομηχανία ή θεσμοθετημένες πρακτικές σε όλες τις επιστήμες σε διάφορους φορείς, εταιρίες,...κλπ. Για να μην παραποιηθούν τα λεγόμενά μου, ως γνωστό εδώ στο φόρουμ, ξαναλέω ότι αναφέρομαι σε μια γενική εικόνα. Δεν έχουμε όμοιους πουθενά παγκοσμίως κατ' αναλογία πληθυσμού κάθε χρόνο να εξετάζονται 80.000 τουλάχιστον για μια θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η οικονομία μας κάπου χάνει μετά. Δεν μπορεί να αντέξει μια κοινωνία μόνο με υπερεξειδικευμένο δυναμικό με μεταπτυχιακά, διδακτορικά, ξένες γλώσσες κλπ γιατί η παραγωγική χειρονακτική ή μηχανική διαδικασία αχρηστεύεται.