Όσον αφορά το βαθμό του πτυχίου που λέτε, δεν ξέρω γιατί ''πρέπει'' ή θέλετε να συγκρίνετε τις σχολές μεταξύ τους...
Πάντως είχα βρεθεί σε ομιλία ανθρώπων που έχουν πετύχει αρκετά πράγματα ο καθένας στον χώρο του (είτε αυτός είναι η αστρονομία, είτε η φυσική είτε η δημοσιογραφία) και σχεδόν όλοι συμφωνούσαν ότι << ο βαθμός του πτυχίου σου δείχνει κατά πόσο έχει τη θέληση κάποιος να δουλέψει>>. Ας πούμε αν έχουν μπροστά τους δύο άτομα για μια θέση και έχουν τα ίδια προσόντα αλλά ο ένας έχει καλύτερο βαθμό πτυχίου από τον άλλον θα προτιμηθεί αυτός, γιατί << θα είναι πιο σίγουρο ότι το άτομο αυτό θα προσπαθήσει και θα δουλέψει>>.
Ακριβώς έτσι είχαν ειπωθεί αυτά...
Αγγελική νομίζω ότι η Θάλεια πιο πάνω ανέφερε μια αρκετά συνηθισμένη κατάσταση τουλάχιστον σε πολλά Τμήματα Ελληνικών Πανεπιστημίων. Συγκεκριμένα:
Όχι για προσωπική άμυνα, αλλά για τα παιδιά που προσπαθούν και δεν έχουν το αποτέλεσμα που ήθελαν. Όχι επειδή είναι χαζοί, αλλά για τους χ,ψ λόγους. Και δεν ανέχομαι να λένε ότι δεν μπορείς να πας εράσμους (πχ) επειδή έχει 5μ.ο., πας και παρα-πάς. Και δεν είναι σωστό να λες ότι βαθμοί -6 πχ είναι κωλόχαρτα ή κάτι. Μιλάω από προσωπική εμπειρία, ότι αν θες μεταπτυχιακό τρέχα σε συνέδρια, έχε καλούς βαθμούς μόνο στα παρεμφερή μαθήματα, κι ας έχεις μ.ο. πτυχίου 5,5 ή 6 και δώσε μία καλή συνέντευξη που να δείχνει πόσο το γουστάρεις, και τσουπ σε πήραν. Και μπορεί πήρες τη θέση άλλου που έσκαγε για να γράψει 10 και στο πιο άκυρο μάθημα.
Περισσότερο μετράει η θέληση για συνεχή βελτίωση και η πολύπλευρη αυτενέργεια παρά ένας ξερός Μ.Ο. Δυστυχώς σε πολλά Τμήματα δεν βάζουν βαθμούς πάνω από το 7 εύκολα ή τελοσπάντων, ένας βαθμός 5 ή 6 σε πολλά μαθήματα δεν σημαίνουν κατ' ανάγκη ότι ο φοιτητής ήταν μέτρια διαβασμένος ή αδιάβαστος. Υπάρχει μια ανεξέλεγκτη κατάσταση στους καθηγητές Πανεπιστημίων, ειδικά όσοι έχουν πολλά χρόνια στο Τμήμα να διδάσκουν με δική τους φιλοσοφία, χωρίς να λογοδοτούν κάπου.
Από τη μια συμβαίνει και από την άλλη κάνουμε ότι δεν συμβαίνει, συναγωνιζόμενοι την διαφάνεια και την δεοντολογία των καλών ξένων Πανεπιστημίων ή ομίλους αγοράς που δεν ξέρω κατά πόσο έχουν ιδέα για την πραγματικότητα στο Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Βέβαια η βαθμοληψία με το σταγονόμετρο οδηγεί σε πτυχία χαμηλού Μ.Ο. τα οποία δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματική αξία του πτυχιούχου ως προς την επιστήμη που σπούδασε, μιας και οι βαθμοί αποτελούν στοιχεία συμπλεγματικά και παθογένειας που αντιμετωπίζει το εκάστοτε Τμήμα και οι φοιτητές δεν μπορούν να κάνουν κάτι. Εν ολίγοις, έχουμε μια αδικία ή αλλιώς Πανεπιστημιακά Τμήματα πολλών ταχυτήτων: Τμήματα όπου οι φοιτητές βγάζουν μεγάλους Μ.Ο. στο πτυχίο τους, Τμήματα όπου οι φοιτητές πλην μη συγκρίσιμης μειοψηφίας, βγάζουν χαμηλούς Μ.Ο.. Βέβαια στη δεύτερη κατηγορία, ανάμεσα στους πολύ καλούς, αναπτύσσεται και μια κατηγορία φοιτητών που βγάζουν καλούς Μ.Ο. με αμφιλεγόμενα μέσα μιας και δεν υπάρχει αξιοκρατική διαδικασία εξετάσεων, όπου ο καθένας να παίρνει πραγματικά το βαθμό που πρέπει.
Όταν βλέπετε σε βασικά μαθήματα κορμού βαθμούς δεκαδικούς από 0 μέχρι 5 και το 5 είναι το άριστα! τότε συγγνώμη αλλά κάτι δεν πάει καλά. Βέβαια εσείς καλά κάνετε και μιλάτε για μια αγορά εργασίας που κοιτάζει με το μεγενθυτικό φακό βαθμούς πτυχίων, παραβλέποντας τον τίμιο πολλές φορές αγώνα συμφοιτητών σας, όπου λόγω της παθογένειας των Πανεπιστημίων, ο κόπος τους πάει στα σκουπίδια με ένα πτυχίο άχρηστο στο να δείξει στο αυτονόητο, αφού δεν τους αντιπροσωπεύει. Δεν μπορώ να δεχτώ ως λόγους, τη δυσκολία της Κβαντομηχανικής έναντι της Πλαστελίνης ΙΙ ή της Πολιτικής Δικονομίας, αλλά αν ήθελε ο καθηγητής της Πλαστελίνης ΙΙ ή της Πολιτικής Δικονομίας θα μπορούσε το μάθημα να το κάνει με τέτοιο τρόπο ώστε να περνούν 2 άτομα το εξάμηνο με βαθμό 4,5 προς στρογγυλοποίηση 5 (για τη βιτρίνα). Μετά θα βλέπαμε αν οι πτυχιούχοι αυτών των Τμημάτων έπιαναν τον βαθμό 7 για πλάκα!
Προς θεού δεν αναφέρομαι σε φοιτητές που δεν διαβάζουν αλλά για φοιτητές που έχουν πάρει σοβαρά την επιστήμη τους και ο διδάσκων τους το τρίβει στα μούτρα, με τη συμπεριφορά του! Μου έτυχαν πολλές περιπτώσεις στον συνολικό αριθμό μαθημάτων, καθηγητές να απαιτούν στυγνή παπαγαλία και φυσικά να μας εμπαίζουν με βαθμούς 5 από οίκτο ή μικρότερο του 5. Αναφέρω χαρακτηριστικές περιπτώσεις, όπου οι καθηγητές μετά την εξεταστική διαδικασία, έξω από την αίθουσα συζητούσαν πόσους πιστεύουν ότι έκοψαν με τα θέματα που έβαλαν. Έδειχναν ότι "συναγωνίζονταν" μεταξύ τους, τον αριθμό φοιτητών που απέτυχαν να περάσουν το μάθημα.
