Κι εγώ, πλέον, ζήτημα να έχω έναν με δύο.. Μέχρι να πάω λύκειο δεν καταλάβαινα τι σημαίνει το "κακός καθηγητής". Έβγαλα ένα σχολείο γεμάτο καθηγητές τον έναν καλύτερο από τον άλλο, με απίστευτη όρεξη για την δουλειά τους, καταρτισμένους, που ζούσαν για να βοηθήσουν. Δεν ξέρεις τι πολύτιμο εφόδιο μπορεί να είναι ένας καλός καθηγητής. Μόνο ένας, κι εγώ ήμουν περιτριγυρισμένη από τέτοιους! Το αποτέλεσμα; Τα τρία καλύτερα χρόνια της ζωής μου, εμπειρίες και αναμνήσεις ανεπανάληπτες, υψηλοί στόχοι, πολύ πολύ κλάμα και εβδομαδιαίες βόλτες στο γυμνάσιο..
Είχα μία φυσικό πριν 3 χρόνια που με έκανε να καίγομαι μέχρι σήμερα να πάω θετική. Είχα μία φιλόλογο που μέσα σε ένα χρόνο έστησε ολόκληρη βιβλιοθήκη από το μηδέν και έκανε το μισό σχολείο να διαβάζει βιβλία, μία άλλη που μας πήρε στην τρίτη γυμνασίου στραβάδια στα αρχαία και στο τέλος μας έκανε όλους φιλόλογους, μία άλλη που ήταν η δεύτερη μαμά μας και με ολοκλήρωσε ως άνθρωπο. Οι μισοί μου καθηγητές έκαναν συνέχεια προγράμματα -και ήταν οι καλύτερές μου εμπειρίες. Είχα μία θεολόγο που ό,τι ήθελε να πει το έλεγε με ιστορίες, και για κάθε μάθημα είχε ένα ξεχωριστό παραμύθι. Κρεμόμασταν επί 45 λεπτά από τα χείλη της.
Δεν ξέρω πως να σου περιγράψω το πόσα μου έδωσαν όλοι αυτοί, μπορώ να σου πω ότι στο λύκειο που είμαι συμβαίνει το αντίστροφο. Οι μισοί μου καθηγητές ή παίρνουν ψυχοφάρμακα ή τους κυνηγάει ο τρελογιατρός, ενώ οι άλλοι μισοί πλήρως αδιάφοροι. Έχω σιχαθεί το σχολείο και κάθε μάθημα ξεχωριστά. Και, πλέον, έχω μάθει να εντοπίζω τους καλούς καθηγητές από ακτίνα χιλιομέτρου, και να τους εκμεταλλεύομαι. Δεν βρίσκεις συχνά
