Καλησπέρα! Καταρχήν θα ήθελα να σου δηλώσω ότι μου θυμίζεις πολύ τον εαυτό μου. Από μικρή λάτρευα την γραπτή έκφραση και γενικά την καλλιέργεια του λόγου. Οι εκθέσεις μου ήταν πάντα πολύ καλές και από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω μικρά διηγήματα, άρθρα, έχω πάρει μέρος σε διαγωνισμό δοκιμίου, φιλαναγνωσίας. Αν και ήμουν πολύ καλή στα μαθηματικά και στη χημεία και ενώ σκεφτόμουν να δηλώσω σαν πρώτη επιλογή όταν έρθει η ώρα να κάνω το μηχανογραφικό μου, το Χημικό Μηχανικό, αισθάνθηκα αυτή μου η απόφαση να με πνίγει. Έτσι, φέτος με ιστορία γενικής, σαν μάθημα επιλογής και από τεχνολογική κατεύθυνση θα διεκδικήσω μια θέση σε μία από τις δημοσιογραφικές σχολές.
Έχω επικοινωνήσει μέχρι στιγμής με 2 δημοσιογράφους. Και οι δύο με συμβούλεψαν να ακολουθήσω το όνειρό μου. Αν δεν λατρεύεις,αν δεν αναπνέεις για το επάγγελμά σου, τότε ποτέ δεν θα είσαι ευτυχισμένος και πραγματικά άριστος στη δουλειά σου. Μην ξεχνάς ότι αν αγαπάς αυτό που κάνεις δεν θα χρειαστεί να δουλέψεις ποτέ!
Φυσικά κι αυτό που λες ισχύει. Η εργασία στον τύπο, η οποία και με ενδιαφέρει περισσότερο, παρουσιάζει μια ιδιαίτερη ύφεση και οι προσφερόμενες θέσεις εργασίας είναι ελάχιστες. Αυτό είναι κάτι το οποίο μου τόνιζαν καθημερινά γονείς και φροντιστές, όταν προσπαθούσαν να μου αλλάξουν γνώμη. Ξέρεις πώς τους απαντούσα; Και ποιο είναι εκείνο το επάγγελμα το οποίο θα μου εξασφαλίσει μία θέση εργασίας και με καλές αποδοχές; Το να γίνω γιατρός; Πόσοι είναι σήμερα οι νέοι καλοπληρωμένοι γιατροί; Μήπως η νομική; Ή κάποια οικονομική ή πολυτεχνική σχολή; Η μισή Ελλάδα σπουδάζει οικονομικά και φοιτά στο πολυτεχνείο! Μην ξεχνάς ότι ναι μεν υπάρχει στους αντίστοιχους τομείς μία σχετικά ικανοποιητική προσφορά θέσεων εργασίας για τα ελληνικά δεδομένα προφανώς, αλλά η ζήτηση είναι επίσης τεράστια. Άλλωστε ακόμη είσαι μικρός. Στην αγορά εργασίας θα βγεις σε περίπου 10 χρόνια. Επομένως δεν μπορούμε να μιλάμε με σιγουριά, ειδικά για τον άναρχο κόσμο της δημοσιογραφίας. Κάνεις πολύ καλά που ενδιαφέρεσαι για το μέλλον σου, αλλά σε καμία περίπτωση αυτό δεν πρέπει να σε αγχώνει από τώρα. Πάντως, να ξέρεις ότι όταν έρθει η στιγμή να αποφασίσεις τη σχολή που θες και είσαι σίγουρος γι' αυτή σου την επιλογή, τότε δεν θα υπολογίσεις τίποτα. Τουλάχιστον εγώ όταν αποφάσισα να διορθώσω την λάθος επιλογή κατεύθυνσης επιλέγοντας την ιστορία γενικής, δεν σκέφτηκα στιγμή την υπέρογκη ύλη του μαθήματος, ούτε την υψηλή ανεργία που επικρατεί στον χώρο. Μία γνωστή μου δημοσιογράφος, απόφοιτος του τμήματος της Παντείου, εργάζεται στο Βήμα και είναι μόλις 25 ετών. Δεν είναι ένα παράδειγμα που σε κάνει να αισιοδοξείς;
