Εγώ θα έλεγα να ξαναδώσεις, ώστε και να μην πετύχεις, να μπορείς να μάθεις μέχρι πόσο μπορείς να φτάσεις. Και αν ξαναδώσεις τελικά, να διαβάσεις τόσο ώστε πριν κοιμηθείς να λες "Έδωσα το 1000% των δυνατοτήτων μου, δεν μετανιώνω για τίποτα." Είναι πολύ άσχημο πράγμα τα απωθημένα, σε τρώνε χρόνια, μπορεί και μια ζωή. Πάντως, εγώ προσωπικά όσα παιδιά ξέρω που έδωσαν 3η φορά, τα κατάφεραν και πέρασαν στην πρώτη τους επιλογή, γιατί ήξεραν πως δεν είχαν άλλα περιθώρια, παίζουν το τελευταίο τους χαρτί, και κυρίως γιατί συνειδητοποίησαν τελικά ότι έδιναν για την πάρτη τους και μόνο, για κανέναν γονιό, συγγενή, περίγυρο. Λίγα άτομα είναι στα 17-18 τους σε θέση να το καταλάβουν αυτό, 2-3 χρόνια μετά όμως, αν και λίγα, κάνουν τη διαφορά.