Γεια σε όλους! Θα ήθελα να συζητήσουμε αυτό το θέμα, καθώς βιώνω αυτή την κατάσταση τον τελευταίο καιρό. Αρχικά να σας δώσω κάποιες πληροφορίες για μένα. Είμαι 18 χρονών, συμπαθητική κοπέλα, έξυπνη και με χιούμορ. Ωστόσο είμαι πολύ ντροπαλή και χωρίς πολλή αυτοπεποίθηση. Γι' αυτό και δε με πλησιάζουν εύκολα, ιδίως τα αγόρια. όλα αυτά ώσπου πέρυσι ένας συμμαθητής μου μου εξομολογήθηκε πως είναι ερωτευμένος μαζί μου. Εγώ δεν ήθελα να κάνουμε τίποτα, αλλά με τον καιρό μιλούσαμε, γνωριστήκαμε και άρχισε να με γοητεύει. Μου μιλούσε πολύ όμορφα και γλυκά και ενθουσιάστηκα, ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που μου μιλούσε κάποιος έτσι. ήμασταν μαζί λοιπόν, όλα ήταν πολύ όμορφα. Μου έδωσε το πρώτο μου φιλί, βγαίναμε κλπ κλπ. Μετά από 6 μήνες σχέσεις περίπου φάνηκαν κάποια σύννεφα. Δεν μιλούσαμε πια τόσο πολύ, εγώ ένιωθα ανασφάλεια πως θα με αφήσει, ενώ κάτι τέτοιο δεν ίσχυε. Τσακωνόμασταν λιγάκι, τίποτε σημαντικό...περνούσε γρήγορα. Ενώ ήμασταν καλά μια μέρα μου είπε πως θέλει να κάνουμε ένα διάλειμμα στη σχέση μας..Στεναχωρήθηκα τόσο πολύ, αλλά το σεβάστηκα. Πονούσα που περίμενα και αυτός περνούσε καλά το διάστημα αυτό ενώ ήξερε ότι υποφέρω. Τελικά μετά από δυο βδομάδες αναμονής μου είπε να χωρίσουμε γιατί βλέπει ότι δεν βγάζει πουθενά. Τι σημαίνει αυτό;;;; Εκείνος που έλεγε πως δεν ήθελε να με χάσει τώρα με αφήνει..Πόνεσα πολύ, έκλαψα..έχουν περάσει σχεδόν δυο μήνες..τον βλέπω στο σχολείο και πονάω, αν και δεν το δείχνω. έχω κάνει πολλή προσπάθεια και τώρα είμαι καλύτερα, όμως ξεσπάω μερικές φορές. Μου λείπει κάποιες στιγμές, άλλες με κατηγορώ..λέγοντας πως εγώ φταίω.. Δεν λέω πως δεν έφταιξα,κι αυτός έφταιξε κι εγώ..αλλά δεν ήθελα να τα παρατήσουμε τόσο εύκολα. όλα τα ζευγάρια έχουν κάποιες δυσκολίες κάποια στιγμή..αυτός έφυγε με την πρώτη. Θα ξαναερωτευτώ κάποιον έτσι; πώς να σταματήσω να τον σκέφτομαι;...τι να κάνω για να νιώσω καλύτερα;
Αν έχετε περάσει παρόμοιες καταστάσεις δώστε την εμπειρία σας..πώς το περάσατε, τι νιώσατε, τι αισθάνεστε τώρα γ' αυτό το γεγονός;