Το αν έχει φτάσει το γνωστικό της επίπεδο στην έννοια της Απόστασης και του Απολύτου, είναι μικρής σημασίας για την περίπτωση. Για την ακρίβεια, το τι γνώσεις και ελλείψεις έχει αυτή τη στιγμή είναι δευτερευούσης σημασίας.
Το μεγαλύτερο κενό που δημιουργήθηκε, από την αποστασιοποίηση από το μάθημα, είναι αυτό της Μαθηματικής Λογικής. Πώς "πρέπει" να σκέφτεσαι, για να φτάσεις σε μια λύση? Τι σημαίνουν τα δεδομένα που σου δόθηκαν, πώς ακριβώς ερμηνεύεται το ζητούμενο της εκφώνησης, πώς μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτά τα δεδομένα για να καταλήξεις στο ζητούμενο, τι ενέργειες πρέπει να κάνεις για να καταλήξεις εκεί?
Για να "αποκτήσεις" την "Μαθηματική Λογική" χρειάζονται δύο πράγματα:
1ον Ένας καθηγητή (Μαθηματικό) να σου διδάξει την τεχνική του
πώς να σκέφτεσαι "μαθηματικά". Το πρόβλημα είναι ότι, μεγάλο μέρος των Μαθηματικών δεν διδάσκουν Μαθηματική Λογική. Επαναπαύονται σε τετριμμένες ασκήσεις και περιορίζονται σε μεθοδολογίες. Σίγουρα, άμα ζητηθεί μια "γνωστή" άσκηση, που το μόνο που απαιτεί είναι μεθοδολογία, αυτός ο τρόπος εκμάθησης είναι γρηγορότερος, αποδοτικότερος και πιο ξεκούραστος. Αλλά, σε περίπτωση που ζητηθεί κάτι "διαφορετικό", ο μαθητής παγώνει, αφού δεν έχει καμία έτοιμη μεθοδολογία να λύσει την άσκηση. Περισσότερα σε αυτό το κομμάτι, πιστεύω, μπορεί να πει ο
nPb.
2ον Προσωπική ενασχόληση. Αφού σου δείξει ο καθηγητής πώς λύνουμε ασκήσεις σε ένα κεφάλαιο της ύλης, να σου δώσει ασκήσεις να σχοληθείς μόνη σου. Ιδιαίτερα, θα χρειαστείς ασκήσεις λίγο μεγαλύτερης δυσκολίας από αυτών που σου έδειξε ο καθηγητής, προκείμενου να καλλιεργήσεις την Μαθηματική σου Λογική, στο συγκεκριμένο κεφάλαιο της ύλης.