Από την άλλη,έχω βαρεθεί να ακούω το εξής ''επιχειρημα'' :οι μεν διάβασαν,ξεσκίστηκαν για να εισαχθούν,ενώ οι υπόλοιποι μπήκαν με χαμηλές βαθμολογίες,άρα,δεν ΄έκαναν τίποτα.Αποτελεί αλήθεια,το οτι για να γράψει κάποιος 18.000 πρέπει να έχει διαβάσει αρκέτα,ενώ 11.000 σχεδόν καθόλου.Το θέμα είναι,το διάβασμα που έχουν κάνει,όσοι έγραψαν 18.000,είναι αντιπροσωπευτικό της ακαδημαικής κουλτούρας?Ο τρόπος που διάβασαν,καθώς και η ύλη,τους καθιστά αυτόματα περισσότερο ικανούς απο αυτούς που δεν διάβασαν την συγκεκριμένη ύλη,ώστε να συνεχίσουν στο Πανεπιστήμιο?Η παπαγαλία της ιστορίας,καθιστά κάποιον περισσότερο μορφωμένο,αναφορικά με ιστορική ανάλυση και γεγονότα,από αυτον που δεν την έχει μελετήσει?
Η απάντηση,είναι όχι,και ισχύει στο 85% των σχολών.Μην θεωρείτε έναν καλό μαθητή δευτεροβάθμιας,άριστο επιστήμονα τριτοβάθμιας.Πάρα πολύ απλά,δεν έχει γράψει πάνω στην ύλη τριτοβάθμιας,ούτε γνωρίζει απο μεθοδολογία έρευνας(κάτι που ξεχωρίζει έναν επιστήμονα από κάποιον story-teller).Γιαυτό και παρατηρούμε,σε μεγαλύτερα ποσοστά,φοιτητές που εισήχθησαν σε υψηλόβαθμες σχολές,να έχουν καθόλου αντιπροσωπευτικούς μέσους όρους(Μ.Ο ΠΤΥΧΙΟΥ) συγκριτικά με την επίδοσή τους στις πανελλήνιες.
Θέλω να πω,μην αναλώνεστε σε συζητήσεις αξιοκρατίας,δια μέσω πανελληνίων.Δεν υφίσταται αυτή η λέξη.