να μπαίνει ο καθένας εκεί που θέλει αρχικά, με εξαίρεση τις σχολές πολύ υψηλής ζήτησης και τότε ναι, ας μπει και όριο φοίτησης.. Το βρίσκω προσωπικά πολύ πιο δίκαιο, από τις πανελλήνιες, που ένα μικρό ποσοστό μπαίνει στην 1η του επιλογή και οι υπόλοιποι μπαίνουν όπου ''τύχει''..
Και ποιος ορίζει ότι μια σχολή είναι ή δεν είναι υψηλής ζήτησης? Τα τμήματα μηχανικών του ΕΜΠ είναι, τα αντίστοιχα της Ξάνθης όχι? Το τμήμα Αγγλικής Φιλολογίας ΑΠΘ ναι και το τμήμα Κοινωνιολογίας και Κοινωνικών Επιστημών (ΑΠΘ) όχι? Επειδή μια σχολή έχει 19.000 μόρια και όχι 12.500? Επειδή είναι πρώτη επιλογή στο 25% των μηχανογραφικών και όχι στο 20%?
Δεν μπορείς, εκ προϊμίου, να ορίσεις ότι μια σχολή είναι υψηλής ζήτησης. Βγαίνει το καλοκαίρι απόφαση που απαγορεύει την ανέργεση οικοδομών και παγώνει όλα τα δημόσια έργα για τα επόμενα 15 χρόνια. Πιστεύεις ότι οι πολυτεχνικές σχολές θα είναι "περιζήτητες" την επόμενη χρονιά? Το ίδιο άμα βγει απαγόρευση έκδοσης άδειας άσκησης ιατρικών επαγγελμάτων...
Η αγορά εργασίας καθώς και η οικονομική κρίση αποτελούν βασικούς προσδιοριστικούς παράγοντες για το ποιες σχολές θα επιλέξουν οι υποψήφιοι. Βασικό χαρακτηριστικό των οποίων είναι η αβεβαιότητα και η μεταβλητότητα. Δεν μπορείς να γνωρίζεις τι σου επιφυλλάσει το μέλλον.
Με άλλα λόγια, το γεγονός ότι τα τελευταία 10 χρόνια η Ιατρική Αθηνών/Θεσνίκης είχε βάση 19.000 μόρια δεν εξασφαλίζει ότι δεν θα πέσει η βάση και (αντιστοίχως) η ζήτηση της...
Αλλά έστω και εφαρμόστηκε, με κάποιον τρόπο αυτό που προτείνεις. Και την πρώτη χρονιά υπάρχει τμήμα "χαμηλής" ζήτησης, με 100 θέσεις στα Ιωάννινα, και 120 άτομα επιθυμούν την εισαγωγή τους σε αυτό. Πώς θα αποφασίσεις ποιοι θα μπουν? Αντί, δηλαδή, να γίνονται πρώτα οι εξετάσεις και μετά, βάση των αποτελεσμάτων, να γίνεται εισαγωγή σε σχολές, πρώτα θα δηλώνεις σε σχολή και μετά, αν χρειαστεί, θα περνάς εξετάσεις? Ποιο το όφελος?
Τέλος, το γεγονός ότι υπάρχουν άτομα που, όταν κάνουν μηχανογραφικό, δηλώνουν πρώτη επιλογή της αρεσκείας τους και μετά "αέρα-πατέρα" ό,τι πιάσει το μολύβι, ουδεμία σχέση έχει να κάνει με το σύστημα των Πανελληνίων.
"Θέλω να γίνω μηχανολόγος. Δεν έπιασα Μηχανολόγων ΕΜΠ (1η επιλογή)... Θα βάλω δεύτερη το Πληροφορικής στην Κοζάνη. Τρίτο το Μαθηματικό στη Σάμο κ.ο.κ. Σιγά μην δηλώσω Μηχανολόγων ΑΠΘ...."
Στο παραπάνω παράδειγμα, το σωστό δεν θα ήταν να δηλώσει
όλες τις σχολές της αρεσκείας του, με σειρά προτεραιότητας και να περάσει κάπου που του αρέσει, έστω και λιγότερο από την α' επιλογή? Και, αν υποθέσουμε ότι δεν περνάει σε καμία από αυτές, απάντησε μου το εξής:
Τι θα άλλαζε αν οι εξετάσεις μεταφέρονταν μετά τη δήλωση σχολής? Πάλι δεν θα δήλωναν τη σχολή τα ίδια άτομα? Πάλι δεν θα υπήρχε υπεραριθμία και θα δίναν εξετάσεις? Πάλι δεν θα κοβόταν το "υποκείμενο" του παραδείγματος? Ποια θα ήταν η διέξοδος του? Να δηλώσει και σε σχολές που δεν τον ενδιαφέρουν... Το οποίο μας επαναφέρει στην αρχή και "φτου κι από την αρχή"!