Εμένα ήταν το όνειρό μου εδώ και χρόνια να συμμετάσχω στο διαγωνισμό και να που επιτέλους διακρίθηκα, χωρίς να το περιμένω και χωρίς να το πιστεύω ακόμα και τώρα που ετοιμάζομαι για το ταξίδι.
Βέβαια, κακά τα ψέμματα, μόνο μια καλή έκθεση δεν αρκεί για να σε στείλει στο Στρασβούργο. Θέλουν και το Proficiency. Βλέποντας τον πίνακα με τους 24 επιτυχόντες, όλοι έχουμε Proficiency. Μόνο στους αναπληρωματικούς υπήρχαν 2-3 με C1. Κακός τρόπος επιλογής, το ξέρω, αλλά έτσι είναι.
Ως ορκισμένος εραστής της γραφής, λοιπόν (γράφω διηγήματα, μυθιστορήματα, άρθρα, δοκίμια, ποίηση), και επίδοξος δημοσιογράφος-συγγραφέας-ποιητής (άνθρωπος της γραφής, τέλος πάντων), προσπάθησα να γράψω μιαν έκθεση που να έχει μέσα το δικό μου στίγμα, τον δικό μου τρόπο γραφής. Έβλεπα τους άλλους στο εξεταστικό κέντρο με 6 και 13 σελίδες έκθεση και αναρωτιόμουν πού πήγαινα εγώ με 2μιση σελίδες. Να όμως που διακρίθηκα τελικά.
Έγραψα λίγα και ουσιώδη. 7 παράγραφοι συνολικά. Όχι 20, όπως κάποιοι άλλοι.
Ξεκίνησα με μια καλή εισαγωγή στην οποία έκανα αναφορά στις αλλαγές που επέφερε η συνθήκη, όπως επίσης και μιαν αναφορά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (μια σειρούλα, ίσα ίσα να εξηγήσω τι είναι) και να μην στενοχωριέται κι αυτή.

Συνέχισα στην άλλη παράγραφο με αναφορά στα δικαιώματα του πολίτη σύμφωνα με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και έπειτα έγραψα για την κρίση που επικρατεί και τον ευρωσκεπτικισμό εν όψει των εκλογών. Έκλεισα την παράγραφο με ένα ρητορικό ερώτημα.
Συνέχισα στην 4η παράγραφο με μια μικρή εισαγωγή στο θέμα (τι μπορεί δηλαδή να κάνει ο πολίτης εν όψει των εκλογών για να ακουστεί η φωνή του) γράφοντας για τον ρόλο του Ευρωπαίου πολίτη.
Μετά δύο μεσαίου μεγέθους παράγραφοι όπου πρότεινα λύσεις (αδελφοποίηση των πόλεων, ευρωπαϊκά προγράμματα, πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, ενασχόληση τους με τα κοινά κλπ).
Έκλεισα με έναν ωραίο επίλογο προβάλλοντας έναν προβληματισμό (ότι δηλαδή είναι δύσκολο αυτό το εγχείρημα και ότι θα πάρει χρόνο αν δεν εργαστούμε συλλογικά) και γεια σας.
2μιση σελίδες, ξαναγράφω.
Κι ως γνήσιος λεξιθήρας, έβαλα τις λεξούλες μου (μεσούσης της κρίσης, εμβριθής διάλογος, ο θεματοφύλακας του ευρωπαϊκού συμφέροντος, αβρόχοις ποσί).
Είχα και το C2, είχα και τον βαθμό.
Ήθελα να είναι μια προσωπική έκθεση και όχι κάτι έτοιμο από τη βιβλιογραφία. Σαφώς και τη συμβουλεύτηκα, αλλά δεν την αντέγραψα.
Δεν περίμενα φυσικά να περάσουν οι 2μιση σελίδες μου έναντι των 10+ που έγραψαν άλλοι, αλλά απ' ό,τι αποδεικνύεται το να γράφεις πολλά δεν είναι και ό,τι καλύτερο.
Ελπίζω να σε κατατόπισα! Σου εύχομαι ειλικρινά να τα καταφέρεις κι εσύ!


