Για να μπορει να διδαξει καποιος οφειλει να εχει καποιες γνωσεις που αποκτουνται μονο στο πανεπιστημιο.
Για να μπορεί να διδάξει κάποιος οφείλει πάνω από όλα να έχει την καλύτερη δυνατή γνώση της γλώσσας και της κουλτούρας. Ως Έλληνας native speaker αν έδινες εξετάσεις για κάποιο πιστοποιητικό επιπέδου C2 στα ελληνικά όπου θα εξεταζόσουν στην ορθή χρήση της γλώσσας (γραμματική, συντακτικό, έκθεση, κατανόηση κειμένου κλπ) άνετα θα μπορούσες να διδάξεις ελληνικά σε ξένους. Για να πάρεις ένα τέτοιο πιστοποιητικό όμως θα πρέπει να ξέρεις πώς να γράψεις σωστά λέξεις όπως παρεμπιπτόντως, πότε τονίζονται τα "πως" και "που", αν παίρνει τόνο το "ποιος", ποιοι μήνες έχουν μ και ποιοι όχι (δίνω μερικά παραδείγματα) και να μην λες χοντράδες όπως εξεπίτηδες, από ανέκαθεν, επειδής, πάμε στην Οδός Ερμού κλπ. Και φυσικά να μην γράφεις ρήματα με καταλήξεις όμικρον και ουσιαστικά με καταλήξεις ήτα (το αγοράκη μου). Αν υπήρχε μία τέτοια εξέταση, τότε ναι, θα μπορούσαν Έλληνες απόφοιτοι Λυκείου να διδάξουν "επαρκώς" Ελληνικά σε ξένους. Χωρίς μια τέτοια εξέταση δεν μπορούν (όπως δεν μπορούν και Άγγλοι απόφοιτοι λυκείου να διδάξουν αγγλικά χωρίς το Proficiency).
Δεν αναφέρομαι ειδικά σε σένα, το σου είναι γενικό
Εν πάση περιπτώσει, η επάρκεια είναι αυτό που λέει "επάρκεια" και το πτυχίο είναι αυτό που λέει "πτυχίο". Κανένα από τα δύο δεν πιστοποιεί άριστη γνώση της γλώσσας και πολύ λιγότερο ικανότητα διδασκαλίας. Τα καλά φροντιστήρια δεν προσλαμβάνουν καθηγητές επειδή έχουν επάρκεια ή πτυχίο. Προσλαμβάνουν με συνέντευξη στα αγγλικά και γραπτό τεστ όπου φαίνεται αν ο υποψήφιος καθηγητής ξέρει τι του γίνεται ή όχι. Και λαμβάνοντας πάντα υπ' όψην τι άλλες σπουδές έχει κάνει ο υποψήφιος καθηγητής.
Proficiency από Proficiency διαφέρει, όπως και πτυχίο από πτυχίο διαφέρει. Άλλο πράγμα να έχεις πάρει επάρκεια με CPE με βαθμό Α και άλλο να έχεις επάρκεια με UCLAN που το πέρασες στο τσακ. Άλλο να έχεις πάει Αγγλία για CELTA κι άλλο να έχεις ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο εκτός των αγγλικών και ξαφνικά να σου έρθει έμπνευση να διδάξεις επειδή δεν βρίσκεις άλλη δουλειά (και η μόνη σου επαφή με αγγλόφωνες χώρες να είναι μέσω του σινεμά).
Ακόμα και μέσα στο πανεπιστήμιο θα γνωρίσεις άτομα με CPE/ECPE που δεν ξέρουν πού παν τα τέσσερα, πράγμα που αποδεικνύει ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις τα τέσσερα για να μπεις στην αγγλική φιλολογία. Με τον καιρό θα διαπιστώσεις ότι δεν χρειάζεται να τα μάθεις για να πάρεις ένα 5 και να βγεις - και καλά - πτυχιούχος.