Νταξει, συμφωνώ πως η θετική είναι η πιο δύσκολη κατεύθυνση (πάνω κάτω όλοι θα συμφωνήσουν), αλλά άμα κάτσεις και διαβάζεις όλο τον Σαλτερή είσαι χαμένος εξ αρχής. Εγώ το βιβλίο το χρησιμοποίησα για τα κριτήριά του και μερικές δυσνόητες έννοιες στην θεωρία, κατά τα άλλα, το σχολικό βιβλίο της χημείας κατεύθυνσης, για καλή μας τύχη, είναι ίσως το μοναδικό που παρουσιάζει την θεωρία με καλά δομημένο τρόπο, κι έχει ασκήσεις παρόμοιας δυσκολίας με αυτές των πανελληνίων (και όχι μόνο του Α-Β θέματος).
Στην βιολογία τι να πω, λατρεμένο μάθημα, ενώ στο 99% των ασκήσεων μπορείς να γράψεις την απάντηση χωρίς πολλές μπούρδες, μας σπαταλούσε χρόνο -και χαρτί- γιατί έπρεπε να μάθουμε να γράφουμε συγκεκριμένα ποιηματάκια για συμπληρωματικότητες βάσεων κτλ κτλ. Όταν δεν μαθαίνεις βιολογία για τις πανελλήνιες, αλλά για τον εαυτό σου, δεν χρειάζεται να σαπίζεις με τέτοια πράγματα.
Κι εγώ -σχετικά- καλά έγραψα βιολογία και χημεία, αλλά ακόμα δεν καταλαβαίνω πως η δομή συγκεκριμένων ατόμων επιτρέπει τους "ισχυρότατους" δεσμούς υδρογόνου, ή γιατί η έλικα έχει αυτή την αναθεματισμένη δομή, αλλά ούτε και πως λειτουργούν τα πολλά ένζυμα που τα "μάθαμε" φέτος. Γενικά, πιστεύω πως το μεγαλύτερο μέρος της βιολογίας είναι σαν λογοτεχνικό (το οποίο το δίνεις εξετάσεις
).
Αυτό βέβαια μπορεί να γενικευθεί σε όλα τα μαθήματα, κανένα μάθημα στο λύκειο δεν αποσκοπεί στην πλήρη κατανόηση, ακόμα περισσότερο η βιολογία
.
