Παράξενο θέμα ανοίγω...
Δεν αναφέρομαι στην δυσκολία κατανόησης των μαθηματικών, ούτε στην αντιπάθεια προς αυτά.. Αναφέρομαι στον
φόβο για τα μαθηματικά... Ναι, τώρα ακούγομαι σαν τον μαθηματικό μου που βγαζει πάνω από 10 φορές την ημέρα διάγνωση "Το πρόβλημά σου είναι ότι φοβάσαι τα μαθηματικά



" και πάντα τον έκραζα για τις βλακείες που λέει, αλλά τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να τον καταλαβαίνω λίγο...
Εμένα προσωπικά, τα μαθηματικά ως επιστήμη μου αρέσουν πάρα πολύ.. Με γοητεύουν κατά κάποιο τρόπο, η ορθολογικότητά τους, οι αποδείξεις τους, ο τρόπος με τον οποίο συνδέονται πράγματα φαινομενικά ασύνδετα, η ταύτιση τους με την "αληθινή ζωή"...
Το πρόβλημα είναι όταν πάω να τα εφαρμόσω... Θα έχετε σίγουρα συναντήσει ανθρώπους που συναντάνε μία εξίσωση και είναι του στυλ "ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ??



", και τις περισσότερες φορές προκαλούν γέλιο... Ε, εγώ είμαι 3 φορές χειρότερη...

Με τρομάζει το γεγονός ότι, πρέπει να κάνεις τόσες πολλές πράξεις με τόσους πολλούς αριθμους, και, αν έστω και ένας από αυτούς είναι λάθος, έχεις χάσει όλη την άσκηση... Με τρομάζει η περιπλοκότητά τους, οι εκατομμύριες διαφορετικές λύσεις για
έναν κανόνα, και μιλάω για τα μαθηματικά του γυμνασίου!!


Δηλαδή στο λύκειο τι θα κάνω, θα τρέχω να κρυφτώ??
Σας έχουν τύχει παρόμοιες περιπτώσεις? Αν ναι, πώς τις αντιμετωπίσατε? Αν όχι, για όλα υπάρχει πρώτη φορά

Και μην με βρίσετε, please 