Οι δαπιτησες κατε εμε ειναι και ψιλομυτες

πόσο το λάτρεψα πέρσι που ειχα πιάσει μια τέτοια στο δούλεμα πέρσι
ήθελε να κάνει τη φιλική, αλλά φαινόταν τι τύπος ήταν
Με κοιτάει από την κορυφή μέχρι τα νύχια:
"Ωραίο παντελόνι!" λέει με ένα προσποιητό χαμόγελο.
Την κοιτώ από την κορυφή μέχρι τα νύχια:
"Ευχαριστώ." λέω με ένα ύφος σνομπ-ξινής.
Της έσπασα τα νεύρα και με παράτησε. Τελικά μου έστειλε όχι έναν, αλλά ΔΥΟ δαπίτες.
Και τους την πέφτουν κάτι κοντοί από τη ΔΑΠ.
χαχαχα αν ήταν ψηλοί από τη ΔΑΠ;
Ψηλοί ήταν.

Πάνω από το κεφάλι μου μέχρι να συμπληρώσω τις αιτήσεις. Μου τα λέγανε και λάθος, οι άχρηστοι. Έπαιζα όμως κι εγώ τη χαζογκόμενα. Τους ρώτησα για ποιο λόγο είχαν έρθει στη σχολή εκείνη την ημέρα. Χρωστούσαν μάθημα, μου είχαν πει. Ήθελα να τους πω ότι ναι, μάλλον θα έχουν τόσο καλές σημειώσεις όσο υπόσχονται αλλά δυστυχώς κρατήθηκα.
Στο τέλος πήρε ο ένας από τους 2 flirty ύφος και μου ζήτησε τηλέφωνο. Έκανα τη δύσκολη-αδιάφορη, αλλά παρ' όλα αυτά, πήρα το τηλέφωνό του.

(Tip: πάρετε εσείς τα τηλέφωνά τους για να μη σας πρήζουν) Όπως είναι λογικό, δεν ξαναείδα κανέναν τους έκτοτε. Αν και η αλήθεια είναι πως δεν τους θυμάμαι καλά-καλά.
Είχε φάση πάντως η όλη κατάσταση. Το μόνο που μου την έσπασε είναι ότι δε γνωρίστηκα σχεδόν με κανένα συμφοιτητή εξαιτίας τους, δε μας άφηναν να μιλήσουμε μεταξύ μας!
