Το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών, που τελειώνουν το Λύκειο, ελπίζουν ότι η παρέα που είχαν τα περισσότερα χρόνια στο σχολείο, θα κρατήσει ακόμη κι όταν ο καθένας πάρει το δρόμο του.
Μπορώ να πω, λοιπόν, κι από τη δική μου εμπειρία ότι οι παρέες του Λυκείου αντέχουν στο χρόνο μόνο όταν είναι αληθινή και όχι καταναγκαστική. Όταν τελειώνει το σχολείο και οι φίλοι/-ες σου σού στέλνουν μηνύματα του τύπου "Μας ξέχασες..στείλε κανένα μήνυμα, πάρε κανένα τηλ." και σας θυμάται μόνο όταν είναι για έξοδο, εε τότε πιστεύω ότι τους αρμόζει η απάντηση "Βρε δε μας παρατάτε..". Στη δική μου περίπτωση, αυτό συνέβη, λοιπόν. Από τότε που ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των Πανελληνίων μέχρι και τώρα, έχω λάβει μηνύματα μόνο για να βγούμε και ούτε ένα "Τι κάνεις;". Και είναι πολύ σπαστικό όταν ολόκληρη τη χρονιά σου έλεγαν "Εμείς δε θα χαθούμε ποτέ..θα έρχομαι εκεί που θα περάσεις, θα βγαίνουμε, θα κάνουμε το ένα, το άλλο" και στην τελική τίποτα! Και να τονίσω πως η συγκεκριμένη παρέα μου ήταν από την πρώτη Γυμνασίου..