Παιδιά, διαβάζω τόση ώρα τη συζήτηση και η αλήθεια είναι ότι έχω μπει σε διαδικασία προβληματισμού.Γόνιμου θέλω να ελπίζω. Εγώ προσωπικά πιστεύω. Όχι κατ' ανάγκην στον κόσμο των θαυμάτων που άλλωστε αντιτίθεται και δεν συνοδοιπορεί με την σημερινή άδικη, ατελέσφορη και προβληματική κοινωνία μας , αλλά ωστόσο πιστεύω σε αυτόν τον άνθρωπο-Θεό- Ιησού-ή όπως θέλετε πείτε τον, που πριν χιλιάδες χρόνια κατόρθωσε να κάνει ότι κανείς μέχρι σήμερα: Να διδάξει και ζήσει με γνώμονα την αληθινή και ανυστερόβουλη Αγάπη, τον Αλληλοσεβασμό, την Αλήθεια και την Ελπίδα. Δεν ξέρω αν μπορώ να πιστέψω στα Θαύματα της Βίβλου, δεν μου φαίνονται συμβατά με την Εξέλιξη και την Φυσική επιστήμη, μπορώ όμως να πιστέψω σε όλα αυτά τα μικρά καθημερινά θαύματα που έστω και για λίγο ομορφαίνουν τη ζωή μας: και για μένα αυτά τα θαύματα εσωκλείονται στην Αγάπη. Το θέμα δεν είναι για μένα να ακολουθήσεις τη σύγχρονη εκφυλισμένη εκκλησία που παραστρατεί και δήθεν ηθικολογεί, αλλά να ακολουθήσεις τη ζωή εκείνη που κάποτε κάποιος προσπάθησε να εμφυσήσει στους ανθρώπους. Δε με νοιάζει αν ήταν Θεός ή όχι ( Άλλωστε η κοινή λογική το απορρίπτει αυτό ), με νοιάζει όμως ότι ήταν ένας άνθρωπος που είπε Ζήστε γαλήνια με Αγάπη. Μόνο έτσι μπορεί να ευδοκιμήσει μια κοινωνία. Χωρίς μίσος. Με συναδελφικότητα και με αλληλοσυμπλήρωση που θα προωθήσει και θα καταστεί δίαυλος διευκόλυνσης της επιστημονικής και πνευματικής προόδου.Ίσως ναι, μπορεί να είμαστε μια μηχανή επιβίωσης. Αλλά αν είμαστε άψυχοι γιατί δημιουργούμε κοινωνικούς δεσμούς; Γιατί τους έχουμε ανάγκη;
Δεν ακολουθώ και δεν πιστεύω στη σύγχρονη αλλοιωμένη και αλλοτριωμένη εκκλησία που πέφτει σε αντιφάσεις. Πιστεύω στην Αγάπη και στην Ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.Και επίσης δεν πιστεύω πως είμαι εγκλωβισμένη στα όρια που έθεσε κοινωνία. Θεωρώ πως είμαι συνειδητοποιημένη και απλά ξέρω μέχρι που φτάνει η αλήθεια από τον προσηλυτισμό.
Αυτή είναι εν ολίγοις η γνώμη μου. Ίσως λάθος, ίσως σωστή, αλλά ελπίζω σίγουρα σεβαστή.(όπως άλλωστε και οι απόψεις όλων εδώ πέρα!)
