Νόμιζα πως ήταν λίγο πολύ προφανές. Να τα πάρουμε απ' την αρχή.
Το φυσιολογικό είναι ( ή ήταν ), κάθε χώρα να έχει ένα μεγάλο βαθμό αυτονομίας στην οικονομία της, είτε αυτό λέγεται βιομηχανία, είτε γεωργία, είτε ναυτιλία, τουρισμό, οτιδήποτε. Στο Εκουαδόρ μπορεί να μιλάμε για γεωργικά προϊόντα και πετρέλαιο, σε μια άλλη χώρα θα μιλούσαμε για κάτι άλλο. Τώρα, όταν μια χώρα κυρήττει άρνηση αποπληρωμής του χρέους σίγουρα μια άμεση συνέπεια είναι και ένα αντίστοιχο default από τις αγορές. Αυτό δε θα πρεπε να σημαίνει την καταστροφή για την οικονομία της χώρας, αν αυτή είχε φροντίσει να έχει πάρει τα μέτρα της όπως όφειλε. Αυτό έκανε και το Εκουαδόρ, το οποίο ακόμη και μετά από αυτό που έκανε κατάφερε και με τη βοήθεια του πετρελαίου του να εξασφαλίσει
επενδύσεις από Κίνα μεριά, προκαλώντας ακόμη και την αναβάθμισή του από τη S/P λίγα χρόνια μόλις μετά από το οικονομικό moratorium.
Το ΑΕΠ δεν έμεινε ποτέ στάσιμο ανεβαίνει σταθερά και με καλούς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια, αυτό καταλαβαίνω τουλάχιστον από τη στήλη "real GDP growth" στο λινκ που έβαλες και αυτό καταλαβαίνεις και από οποιοδήποτε άρθρο και να διαβάσεις σχετικό με την οικονομία τους αυτή τη στιγμή.
Ο πληθωρισμός θα ήταν μεγάλος, αν κράταγαν δικό τους νομισμα όπως και στη δική μας περίπτωση.
Η Ελλάδα πάλι, είναι μια χώρα η οποία πριν μερικές δεκαετίες και βιομηχανία είχε, και γεωργία, και ήταν μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη χώρα που είχε τις βάσεις να αναπτύξει μια δυνατή οικονομία σε μεγάλο βαθμό αυτόνομη με εξαγωγές κλπ. Αυτό έπαψε να ισχύει όταν αρχίσαμε να συνηθίζουμε στην ιδέα του "ανηκομεν εις την Δύση" με ότι κι αν αυτό συνεπάγεται. Το αποκορύφωμα ήταν φυσικά η είσοδος στο ευρώ όπου μας έβαλε να κάτσουμε για τα καλά στην πολυθρόνα. Αφού έχεις ένα τόσο δυνατό νόμισμα ποιος ο λόγος να νοιαστείς για την ενδυνάμωση της οικονομίας σου έτσι;
Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή πρακτικά ούτε εξαγωγές έχει, ούτε εργοστάσια με αποτέλεσμα να είμαστε σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένοι απο τη ναυτιλία και τον τουρισμό και να κρεμόμαστε από τα αρχίδια μερικών μεγαλοεπενδυτών. Το ότι σε αντίθεση με το Εκουαδόρ είμαστε μες στα σκατά δε νομίζω πως θα στο αρνηθεί κανείς αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τι θες να πεις με αυτό. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μέσα σε μια συνεχή ύφεση, το ΑΕΠ όπως λες κι εσύ συνεχώς συρρικνώνεται, η ελληνική οικονομία διαλύεται, έχουμε πτωχεύσει πρακτικά
ήδη μια φορά και ο δείκτης εμπιστοσύνης ως αποτέλεσμα έχει πιάσει πάτο ( για αυτό και παρακαλάμε τους Ευρωπαίους άλλωστε ). Ο μόνος λόγος που συνεχίζεται ακόμα αυτή η πολιτική είναι αφενός λόγω του καθεστώτος φόβου που καλλιεργείται "δε θα χουμε καποιον να μας δίνει λεφτά" και λόγω μιας υπόσχεσης ότι
ίσως σε μερικά χρόνια, μπορέσουμε να ανακάμψουμε.
Κανένα, μα κανένα από τα σημάδια που μας έχουν δώσει μέχρι τώρα δεν δίνει την αίσθηση ότι πρόκειται να φτιαχτούν σταθερές δομές, και να γίνει μια στροφή προς το καλύτερο, εκτός κι αν εσύ εκλαμβάνεις ως κάτι τέτοιο το να γίνουμε μια Κίνα από άποψη εργατικού δυναμικού μα στην ευρωζώνη. Με βάση αυτό δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχει να λέμε "εμείς δεν είμαστε έτσι". Ναι, δεν είμαστε, αλλά μπορούμε να γίνουμε, και θα πρέπει να γίνουμε. Αυτό φυσικά δεν είναι εύκολο, κανείς δε θα στο πει αυτό. Αλλά συγκριτικά με την τωρινή κατάσταση είναι πιο εύκολο να φτιάξεις την οικονομία σου όταν την έχεις στα χέρια σου παρά όταν είσαι υποχρεωμένος να ακολουθείς την κάθε νεοφιλελεύθερη καύλα των άλλων επειδή σκάνε τα λεφτά.
Δε λέω ότι είμαι υπέρ αυτης της ιδέας, ίσως μάλιστα να μη χρειαστεί καν μονομερή διαγραφή στη δική μας περίπτωση, και το όλο θέμα να λυθεί με την ΕΕ ( πιο πιθανό ). Αλλά το επιχείρημα αυτό σαν λογική δε στέκει καθώς οδηγεί σε αδιέξοδο, αφού για να φτιάξεις την οικονομία σου θα πρέπει να έχεις ένα σχέδιο που θα ικανοποιεί αυτήν την ίδια αλλά για να υλοποιήσεις ένα τέτοιο σχέδιο θα πρέπει να έχεις ήδη μια σωστά δομημένη οικονομία. Ε με αυτή τη λογική αν δεν γίνει η υπέρβαση στάσιμος θα μείνεις. Αυτό ξανά λέω με δεδομένο ότι οι τρέχουσες πολιτικές δεν έχουν αποτέλεσμα αν πιστεύεις στο μνημόνιο πάω πάσο.
Κατ'αρχάς,να κάνω δύο μικρές διευκρινήσεις.
Η ιδέα περί "εθνικής οικονομικής αυτονομίας",δεν είναι απαραίτητα κάτι το αυτονόητο.Εγώ για παράδειγμα,θεωρώ ότι it would be much better κάθε region στον κόσμο να εξειδικευόταν σε συγκεκριμένους τομείς,γιατί αντικειμενικά,δεν υπάρχει παντού το ίδιο potential (αλλού υπάρχουν natural resources,αλλού υπάρχουν εκτάσεις για την καλλιέργεια γης κλπ),ώστε αντί να σπαταλάει valuable ανθρώπινους πόρους σε τομείς που έτσι κι αλλιώς δεν θα καταφέρει ποτέ να "αριστεύσει",να προσανατολιστεί περισσότερο εκεί που που όντως έχει το potential at being the best,και τις υπόλοιπες ανάγκες να της καλύπτει σε συνεργασία με τα υπόλοιπα regions,και κατά συνέπεια,instead of serving a "national economy",χάρη στην εξειδίκευση η ποιότητα και η ποσότητα των παραγώμενων αγαθών να αυξάνεται για την κάλυψη των αναγκών του συνόλου της ανθρωπότητας.Anyway,αυτό απλά μια παρένθεση για να σου πω ότι αυτό που λες δεν είναι θέσφατο,δεν είναι ανάγκη να ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση εδώ,δεν είμαστε και οικονομολόγοι άλλωστε.
Δεύτερη παρατήρηση,just to get things a bit straight,managing getting investments from China,is no big thing at all.Η Κίνα είναι η 2η μεγαλύτερη οικονομία στον πλανήτη μετά τις ΗΠΑ,και ταχύτατα αναπτυσσόμενη,με συνέπεια να πετάγεται σαν πούτσα παντού,οπότε το να παρουσιάσεις αυτό σαν μεγάλο κατόρθωμα "πολιτικής βούλησης" είναι σαν ένας πολιτικός της Ευρώπης μετά τον WWII να κοκορεύεται ότι έφερε στη χώρα του το Marshall Plan.Big deal,και στην Ελλάδα κάνουν επενδύσεις οι Κινέζοι (έκαναν μάλιστα πρόσφατα).Anyway,again that's not important,απλά ήθελα να το διασαφηνίσω,ούτε φυσικά μειώνει την ώθηση που μπορεί να δώσουν αυτές οι επενδύσεις σε μια χώρα (ανοίγοντας π.χ. νέες θέσεις εργασίας κλπ).
Τέσπα,ας πάμε τώρα στο ζουμί.Στην ουσία,αυτό που μου αναλύεις είναι ότι η Ελλάδα
είχε υποδομές και τις κατέστρεψε,blah,blah,blah.Sure,but that is not an argument for anything.Δεν έχει σημασία το τι παραγωγή είχε,το γιατί έπαψε να παράγει,το αν έπραξε σωστά,το τι έπρεπε να κάνει κλπ.Σημασία έχει ότι
σήμερα είναι μια διαλυμένη παραγωγικά χώρα.Οι ευθύνες γι'αυτό και οι λόγοι,είναι ένα τελείως διαφορετικό κεφάλαιο.Ό,τι απάντηση και να δώσουμε στα προηγούμενα ερωτήματα,η πραγματικότητα παραμένει η ίδια:η Ελλάδα σήμερα
δεν έχει παραγωγή,και για να χτίσει παραγωγικό ιστό,
that would take decades.Ό,τι και να πούμε για το παρελθόν της ελληνικής οικονομίας,δεν πρόκειται ν'αλλάξει το
γεγονός ότι η διαδικασία ανοικοδόμησης της οικονομίας θέλει καιρό.Και όσο υπάρχουν αυτά τα δεδομένα,δεν μπορούμε να μιλάμε για μονομερείς ενέργειες,και να οραματιζόμαστε "επαναστάσεις" απέναντι στο παγκόσμιο κατεστήμενο.Όποιο δρόμο και να διαλέξουμε,δύσκολος θα είναι.Τώρα,τη σημερινή πολιτική,ουδέποτε την υποστήριξα.Δεν είπα πουθενά ότι θεωρώ ότι με τον Σαμαρά γίνεται τίποτα.Αυτό που λέω απλά,είναι ότι μου προκαλούν μέγιστη αποστροφή όλοι αυτοί οι και καλά "φωτισμένοι" που έχουν έτοιμες λύσεις στο τσεπάκι τους και τα έχουν υπολογίσει όλα,όπως το debtocracy.
Αν ψάχνεις έναν αντικειμενικό ορισμό μπορείς να τον βρεις στο wiki. Εγώ δε λέω το πολίτευμα αλλά τη δημοκρατική αρχή, η οποία υπακούει σε μια κοινή ιδιότητα "υπερισχύει η γνώμη των πολλών".
Αποφεύγω να μιλάω για πολιτεύματα γιατί όπως είπες κι εσύ αυτά ορίζονται πολύ αυστηρά: Κοινοβουλευτική δημοκρατία έχεις όταν ο λαός ψηφίζει κάθε χ χρόνια.- Αυτό όμως εμένα δε με ικανοποιεί για αυτό και το ότι αυτό το λένε προεδρευόμενη κοινοβουλευτική μεν δημοκρατία δε μου λέει κάτι. Είναι άλλο όταν σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία η κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα για τους φτωχούς, ενισχύει το κράτος, ακούει καθημερινά το λαό, διοργανώνει δημοψηφίσματα για σημαντικά θέματα και είναι ξεκάθαρη στο τι λέει χωρίς να εκβιάζει και να τρομοκρατεί, και διαφορετικό όταν κυριαρχεί παντού η διαφθορά, η διαπλοκή και οι κυβερνήσεις παίζουν με τον κόσμο και προσπαθούν με μέτρα καταστολής να τον φιμώσουν. Στην τελική κοινοβουλευτική δημοκρατία έχει και η Φινλανδία, κοινοβουλευτική δημοκρατία έχει και το Πακιστάν. Δεν είναι το ίδιο όμως.
Μιλάς για πολιτεύματα,άθελά σου,όταν χαρακτήριζεις μια κατάσταση ως χούντα.
...και,το θέμα είναι,ότι ακόμα και όπως είμαστε σήμερα,η ελληνική δημοκρατία,είναι πιο κοντά στην Φινλανδία,παρά στο
Πακιστάν.
Ούτε εγώ βλέπω τηλεόραση. Αλλά αυτό δε αναιρεί ότι από το πρωί μέχρι το βράδυ οι ειδήσεις είναι μες στην προπαγάνδα ( και μιλάμε πάντα για σοβαρά κανάλια, το τι μεταδίδει το τηλεφώς με αφήνει λίγο αδιάφορο ). Οι εφημερίδες; το ίδιο. Μόνο το ιντερνετ σώζει την κατάσταση γιατί είναι πολύ πιο δύσκολο να το ελέγξεις ( ακόμα ) αλλά εκεί έχεις άλλα προβλήματα όπως το τεράστιο fusion με infotainment. Αν περνούσαν απ το χέρι τους ότι ενημέρωση ήθελαν αυτοί θα βλέπαμε, κατά πως σκηνοθετείται η ιστορία στο V for Vendetta.
Μην το λες.Το έχω ξαναπεί,θεωρώ την ιδεολογική επιρροή των medias overly over-estimated.Τα κανάλια το πολύ-πολύ να διαμορφώσουν μια "κοινή γνώμη" σε θέματα που για τη μέση οικογένεια είναι ελάσσονος σημασίας,π.χ. για τις καταλήψεις σαν "κέντρα ανομίας"(βλ. Villa Amalias).Αλλά,ό,τι και να κάνουν,δεν μπορούν να αλλάξουν τη γνώμη του κόσμου για κάτι που βιώνει καθημερινά,διότι πολύ απλά,οι υλικές συνθήκες (δηλαδή αυτό που ζούμε),είναι πολύ πιο ισχυρός παράγοντας διαμόρφωσης συνείδησης απ'τα λόγια.Ό,τι και να λέει ο κάθε δημοσιογραφίσκος,when the boss fires you,τα βλέπεις από άλλη σκοπιά.Και γι'αυτό και ό,τι και αν πουν τα medias οι διαδηλώσεις των τελευταίων δύο ετών ήταν οι μεγαλύτερες τις μεταπολίτευσης,και γι'αυτό το ΣΚΑΙ,το mega,τους Πρετεντέρηδες,τους Μανδραβέληδες,τους Πορτοσάλτηδες και λοιπούς τους κοροϊδεύει και τους φτύνει almost everyone (και ορθώς).Στην ουσία,τα ΜΜΕ δεν νοιάζονται για κάτι άλλο πέραν του κέρδους τους.Δεν τους νοιάζει τόσο να περάσουν μια συγκεκριμένη άποψη,όσο να περάσουν την άποψη των
περισσότερων,όποια και αν είναι αυτή,ώστε να τους δουν και οι περισσότεροι,και να έχουν κέρδος.Γι'αυτό και μπορείς να βρεις στην τηλεόραση εκπομπές και κανάλια φιλομνημονιακά,εντιμνημονιακά,πολιτικού προσανατολισμού,lifestyle,κοκ,γιατί το κάθετι έχει και διαφορετικό target audience.
Μια κοινωνία παράγει πολίτες κατά πώς η ίδια τους καλλιεργεί. Λαϊκιστί ό,τι σπέρνεις θερίζεις. Μακάρι με κάποιο μαγικό τρόπο να ταν όλοι μορφωμένοι και να σκέφτονταν ανεξάρτητα αλλά αυτό δεν.. παίζει.
Ο μέσος άνθρωπος μια χαρά είναι ικανός να αναλάβει την ευθύνη της ζωής του. Το πρόβλημα είναι ότι δεν θα μπει στον κόπο να αναλάβει την ευθύνη και για τις ζωές των άλλων.
Θέμα καθημερινότητας είναι,όχι θέμα μόρφωσης.Το είπα και παραπάνω,οι υλικές συνθήκες είναι πολύ πιο ισχυρές απ'ότιδήποτε άλλο (άσε που η μόρφωση,ως
οργανωμένος κοινωνικός θεσμός,θα μπορούσε να θεωρηθεί περισσότερο setback than anything else,αφού σε βάζει σε μια ιδεολογική νόρμα πολύ περισσότερο απ'τα ΜΜΕ που λέγαμε παραπάνω π.χ.).Όσο ο άνθρωπος βλέπει τα τεκταινόμενα γύρω του σαν θεατής,που δεν μετέχει σ'αυτά και δεν μπορεί να τα επηρεάσει,δεν θα παίρνει και την ευθύνη για τη ζωή του.Όταν καταλάβει ότι είναι κύριος του εαυτού του και ότι η κοινωνία αλλάζει βολονταριστικά,επειδή έτσι το θέλουμε,τότε μπορεί να γίνει κάτι.
αυτό έπαψε να ισχύει οταν άρχισαν να κυβερνούν τα ζιβάγκο, και ο λαϊκισμός έγινε υγιές πολιτική.
κάπου εκει..στα μέσα της κακόγουστης δεκαετίας των ελληνικών 80s η αληθινή ανάπτυξη μετατράπηκε σε ανάπτυξη φούσκα.
το ευρω δεν φταει σε κατι..απλα ανέδειξε το ποσο φούσκα οικονομία ειχε χτισει η Ελλάδα. αλλες οικονομίες μια χαρά τα πάνε και με το ευρώ.
κ σήμερα τα πνευματικά τέκνα των ζιβάγκο υπόσχονται δολάρια, ανάπτυξη, επενδύσεις, λεφτά για ολους, ο che-pras περιοδεύει σε λατινική Αμερική, ο καμμενος ζητάει υπουργεία άμυνας και υπόσχετε δολαρια..και ο μιχαλολιακος μετράει μεραρχίες ψηφοφόρων.
αυτοι ειναι οι αντιμνημονιακοι...οι σωτήριες μας
και νταξ ο παππούς μου στο χωριο δεν πήγε σχολείο, και καλά κάνει και τα πιστεύει.. αλλά στο ischool περίμενα καλλίτερη αντίληψη περι παπαρολογιας.
Για την ακρίβεια,that is not accurate at all.Η οικονομική πολιτική της Ελλάδας είναι σε πολύ μικρότερο βαθμό αποτέλεσμα πράσινων ή γαλάζιων πολιτικών απ'ό,τι νομίζεις.Η καταστροφή της ελληνικής παραγωγής προέρχεται πρωτίστως από κοινοτικές οδηγίες της ΕΕ.
