Αν θέλεις να μιλήσουμε με συνομωσιολογίες, ας πάμε στον Χαρδαβέλλα. Σαν επιστήμονας, μιλάω με ρεαλιστικές καταστάσεις. Η πραγματικότητα της κοινωνίας μιλάει με απλά μαθηματικά: 1+1=2. Αν εσύ είχες οικογένεια και εργαζόσουν με πενιχρό μισθό, είχες δάνεια, .. και κάθε μέλος της οικογένειάς σου σε έγραφε κανονικότατα και ημερησίως ξόδευε πάνω από 500 € τι θα έλεγες;

Τι θα έκανες;

Θα έκανες αύξηση χαρτζιλικιού;

Θα συντηρούσες αυτό το μοντέλο ή θα το άλλαζες εκ βάθρων για να μην καταλήξετε στο δρόμο ή στη φυλακή; Ένα κράτος είναι μια προέκταση της οικογένειας. Όσο και συμφέροντα να υπάρχουν, που υπάρχουν, διατηρούνται σε μια γραμμή για λόγους κοινωνικής ισορροπίας και συνέχισης. Δεν γίνεται μοντέλα του χθες, να συνεχίσουν αύριο. Η ζωή προχωράει. Αλλάζουν τα δεδομένα. Μέχρι χθες είχαμε την κλασική χειρουργική. Αύριο θα έχουμε ρομποτική χειρουργική μέσω τεχνικών υπολογιστικής νοημοσύνης. Μήπως πρέπει να σταματήσουμε την εξέλιξη της επιστήμης, για να μην έχουν πρόβλημα οι χειρούργοι;
Μακάρι να ήμουν υπερβολικός.