Η πιθανότητα να ΜΗΝ το έχει πει αυτό στην υπογραφή σου ο Einstein είναι..??
Πολύ μεγάλη.
Ναι, OK, τώρα, κακώς πλακώνεστε για το παράδειγμα. Οι τύποι δεν είναι εξορισμού παντρεμένοι αφού
"δεν βιώνουν την συμβίωση που έρχεται με τον γάμο". Άλλο η στάμπα κι άλλο αυτό που κάνουν. Κι αυτό που κάνουν δεν είναι γάμος.
Και γενικά πάντως, όμως, καταλαβαίνουμε ελπίζω όλοι ότι το κόλλημα στο γάμο δεν είναι στην τελετή, μμ? Η αηδία είναι στη σαπίλα που φέρνει ο γάμος, όχι στα semantics καθαυτά.
Για μένα αποκλειστικά, οποιασδήποτε μορφής μονιμότητα είναι καρκίνος. Δυο τύποι μπορούν να 'ναι παντρεμένοι χωρίς την ταμπέλα, κι αυτό είναι πιο τρομακτικό απ' οποιαδήποτε τελετή.
Μια σχέση, απ' την άλλη, μπορεί να 'ναι πολύ μακρόβια χωρίς να 'ναι μόνιμη, αν και οι δύο αλλάζουν κι έχουν το χώρο τους/χρόνο τους μπλα μπλα, αλλά εδώ είναι που βάζω εγώ προσωπικά το διαχωρισμό, κι εδώ είναι η διαφορά μου με δύο ανθρώπους που απλά θα κρατούσαν αυτό το μη-μόνιμο μακρόβιο πράγμα για ακόμα πιο πολύ καιρό.
Για μένα ακόμα κι αυτό οφείλει κάποτε να σπάσει. Οφείλουν τα άτομα --εγώ τουλάχιστον, εμένα ελέγχω-- να σταματήσουν κάποτε ακόμα και την ιδανικότερη 5ετή, ξερωγώ, σχέση που μόνο καλές αναμνήσεις τους έδωσε. Όλα για χάρη μιας τάσης συλλογής εμπειριών.
Μπορεί για κάποιους ένα τέτοιο σενάριο μιας γαμάτης σχέσης μ' έναν άνθρωπο που αλλάζει μαζί σου --και, κυρίως, όχι κολλημένος μαζί σου-- να αρκεί για να τους πάει μέχρι να πεθάνουν. Ε, για μένα δεν αρκεί, αυτό προσπαθώ να πω νομίζω.