Αναπαράγω το κείμενο από την άλλη συζήτηση, διότι γι'αυτό το topic προοριζόταν και με αυτό σχετίζεται:
Αγαπητοί συνάδελφοι, όσο προχωράει ο διάλογος συνειδητοποιώ τη ματαιότητα της θεωρητικής αυτής συζήτησης. Εξάλλου φύσει χαρακτηριστικό του ανθρώπου είναι να υπερασπίζεται τις επιλογές του, και η επιλογή σπουδών είναι υψίστης σημασίας. Σαφώς, ο καθένας μας διαμόρφωσε τα δικά του κριτήρια και αξιολόγησε τα τμήματα με διαφορετικό τρόπο. Ωστόσο, πέρα από την υποκειμενική αξιολόγηση, υπάρχουν και τα αντικειμενικά δεδομένα. Ο ρόλος που θα κληθούμε να επιτελέσουμε μπορεί να είναι ο ίδιος, αλλά ο προσανατολισμός μας διαφέρει παρασάγγας.
Σεβαστείτε, λοιπόν, ως απόφοιτοι του φιλολογικού την περαιτέρω ειδίκευση εκείνου των τομέων ψυχολογίας/παιδαγωγικής, ώστε να σεβαστεί και αυτός την εντρύφηση σας στα γνωστικά μας αντικείμενα. Διότι το πρόγραμμα του, αποτελείται από 60 μαθήματα -από το πρώτο έως το εξηκοστό- αποκλειστικά προορισμένα για την διδακτική διαδικασία, πράγμα που δεν προβλέπετε ούτε στο φιλοσοφικό ούτε στο κλασικό ούτε στο Ιστορικό. Αναγνωρίστε το ρόλο του φιλολόγου ως θεματοφύλακα του πολιτισμού, ως σύμβουλο και προπονητή του νέου Έλληνα. Δεν μπορείτε να αγνοείτε τη συμβολή της διδακτικής και της ψυχολογίας, στο έργο ενός εκπαιδευτικού ο οποίος καλείται να διδάξει ανθρωπιστικά και γλωσσικά αντικείμενα. Ενός εκπαιδευτικού που έρχεται σε επαφή με τον μαθητή περισσότερες διδακτικές ώρες από κάθε άλλον.
Βεβαίως, ο απόφοιτος του Φ.Π.Ψ. μπορεί να διδάξει επιτυχώς αρχαία & νέα ελληνικά, λατινικά και λογοτεχνία. Γι'αυτό ακριβώς εκπαιδεύεται στο πανεπιστήμιο. Γι'αυτό ακριβώς, βρίσκεται στη σχολική τάξη -για μήνες αν το επιθυμεί-, από το 3ο κιόλας έτος- στο ρόλο του διδάσκοντα. Διορθώνεται εντός του προγράμματος σπουδών του, εποπτεύεται και αξιολογείται. Γνωρίζετε, μάλιστα, πως στο πρόγραμμα σπουδών προβλέπεται και αξιολόγηση της εκπαιδευτικής πράξης, στα πλαίσια της πρακτικής? Ο φοιτητής του Φ.Π.Ψ. διδάσκει και αξιολογείται από έναν έμπειρο μέντορα -καθηγητή σε τάξη δημοσίου σχολείου-, και ταυτόχρονα παρακολουθεί και αξιολογεί (ενώ πληρώνεται και 500 ευρώ από το ΕΣΠΑ), έχοντας έτσι εμπειρία από κάθε πλευρά της διδακτικής πράξης.
Πλήρως αντίθετα, ο απόφοιτος του φιλολογικού, στο σύνολο των ακαδημαϊκών ετών, έχει την ευκαιρία για μόνο μια (1) ώρα πρακτικής διδασκαλίας. Φυσικά, αυτό δεν είναι κατακριτέο, γιατί οι σπουδές του δεν τον κατευθύνουν απαραίτητα εκεί, αν επιθυμήσει να διδάξει θα "καλύψει τα κενά του" στη συνέχεια. Το ίδιο θα κάνει και ο απόφοιτος του Φ.Π.Ψ. στη περίπτωση που θέλει να ασχοληθεί επιστημονικά ως φιλόλογος.
Εν κατακλείδι, τα τμήματα δεν τριχοτομήθηκαν για να δημιουργηθεί σύγχυση. Ο νόμος 3848/2010 λέει ξεκάθαρα, πως επάρκεια διδασκαλίας και ένταξης στο κλάδο ΠΕ02 λαμβάνουν αυτόματα μόνο οι απόφοιτοι των παιδαγωγικών τμημάτων. Από εκεί και πέρα, ο καθένας μας θα κριθεί -ή μάλλον θα βρίσκεται δε διαρκή κρίση- για τις αποκτηθείσες και τις αποκτούμενες δεξιότητες και γνώσεις του.
Ό,τι και να αναλύσουμε -πέρα από αντικειμενικά τεκμήρια- εμείς εδώ, σχετικά με τις συνθήκες και το "τι μέλλει γένεσθαι" θα μας οδηγεί σε ένταση και αδιέξοδο. Ας παραμείνουμε, λοιπόν, πιστοί στη σπουδή μας και αν η καιρικότητα μας οδηγήσει σε μάχη θέσεων, να νικήσει ο καλύτερος.
Υ.Γ: κάπου ακούστηκε πως είπα ότι το φ.π.ψ. Αθηνών έχει 9 φιλολογικά μαθήματα, πράγμα που δεν ισχύει, καθώς μίλησα ξεκάθαρα για τα μαθήματα του πρώτου έτους. Εγώ π.χ ως φοιτητής φιλοσοφίας 3ου έτους, θα κάνω μόνο δύο (2) μαθήματα παιδαγωγικής και ψυχολογίας στο προκείμενο εξάμηνο (διδασκαλία της ελληνικής & σχολική ψυχολογία).
Τοτε προφανως ηθελες ψυχολογια και να μην πρηχτεις πολυ με αρχαια, λατινικα κι ετσι. Τελος παντων δικαιωμα σου και μπραβο σου που επελεξες ΦΠ, αλλα να εχεις και αυτογνωσια τι εισαι. Μπορει να ξερεις καλα τον Σοπενχαουερ, τον Κικεργκορφ και τους αλλους φιλοσοφους, αλλα μεχρι εκει. Τα παιδαγωγικα παραγουν δασκαλους που δεν απαιτειται να εχουν πολλες γνωσεις, γιατι θα διδαξουν σε παιδια δημοτικου που δεν εχουν πολλες απαιτησεις, ενω στα γυμνασια και στα λυκεια, οπου φοιτουν μαθητες με αναπτυγμενη κριση, νοημοσυνη και περισσότερες απαιτησεις πρεπει να διδασκουν επιστημονες που γνωριζουν καλα το μαθημα που διδασκουν, γιατι σπουδασαν και επιδοθηκαν μονο σε αυτό κατα τη διαρκεια των σπουδων τους. Αρχαια οι κλασσικοι φιλολογοι, νεα οι νεοελληνιστες φιλολογοι, εκφραση-εκθεση οι γλωσσολογοι, ιστορια οι ιστορικοι και φιλοσοφια οι φιλοσοφοι. Κατανοητο; Αντε γιατι δεν μπορουμε και να συννενοηθουμε.
Αν όντως έχεις βγάλει το φιλολογικό τμήμα, θα γνώριζες πολύ καλά την αντίφαση σου. Είναι αποδεδειγμένο στατιστικά εδώ και πολλές δεκαετίες, πως ο καθηγητής της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, για να τελέσει την αποτελεσματική διδασκαλία πρέπει να αποσυνθέσει πλήρως τον "μανδύα του ειδικού". Πρόκειται για ολόκληρη διαδικασία μετάβασης από το πανεπιστημιακό έδρανο στις συνθήκες του σχολείου (dismantling the mantle of expertise). Τέλος πάντων, αυτές είναι εσω-πανεπιστημιακές συζητήσεις άλλης εποχής, καθώς ο παραδοσιακός καθηγητής, που αποτελεί το "κέντρο" της εκπαιδευτικής πράξης και οι μαθητές-δέκτες, έχουν γίνει φαντάσματα του παρελθόντος για την επιστημονική κοινότητα, πριν από την μεταπολίτευση.
Πάντως έχεις δίκαιο, ότι δηλαδή ελάχιστοι φοιτητές ακολουθούν τον τομέα της φιλοσοφίας. Και αυτός είναι ένας λόγος που ο τομέας είναι σε τέτοιο βαθμό εξαρτημένος από το τμήμα. Αν και θεωρώ, πως δεν είναι ο ίδιος ο κλάδος που αποπέμπει τους φοιτητές, αλλά η δυσκολία του (πολυεπίπεδη δυσκολία: δύσκολες σπουδές με αναγκαίες βάσεις-> ελάχιστη έως μηδενική σύνδεση με τον επαγγελματικό τομέα), σε μια κοινωνία με ήδη πολύ "δύσκολα" δεδομένα. Αν είχαμε ένα τμήμα αμιγώς φιλοσοφίας, όχι τύπου φιλοσοφίας Πάτρας (που απλώς ξεφεύγει λίγο από τα καθιερωμένα πλαίσια), θεωρώ πως η προσέλκυση φοιτητών θα ήταν πολύ μεγαλύτερη.
