Όλα είναι θέμα προσαρμογής. Στην αρχή λογικό είναι να νοιώθεις χαμένη, να αναρωτιέσαι τι παρέες θα βρείς και να είσαι καχύποπτη με μερικά θέματα. Σ'αυτα προστιθεται το θεμα και της αποστασης.
Με την καθημερινή τριβή με την σχολή, με το να κανεις φιλίες, να βγεις εξω και να γυρισεις την πόλη, όλα αυτά συντομεύουν το διάστημα της προσαρμογής.
Φίλη μου, δεν ξέρω ποια είναι η σχολή στην οποία ήθελες να περάσεις στην Αθήνα. Αυτο που είναι ΣΙΓΟΥΡΟ ομως (με κεφαλαια) είναι πως επιλέγουμε σχολή με βάση το αντικείμενο σπουδών και όχι με την πόλη. Είναι τεσσερα χρονια απο την ζωή σου για να σπουδάσεις κάτι που μπορεί να εχει καλυτερη αποκατασταση ή να σου αρέσει περισσότερο. Αν σπουδαζεις σε κάτι που δεν σου αρέσει και απογοητευτείς τότε θα νοιώσεις την πραγματική δυστυχία και αυτό δεν αντισταθμίζεται με το γεγονός πως θα είσαι στην πόλη σου. Ασε τα συναισθήματα να κυλήσουν σαν νεράκι, αλλά να μην επηρεάζουν τις πράξεις σου.
