Εγώ την επέλεξα περισσότερο γιατί με παρότρυνε συγγενικό μου πρόσωπο που είναι στον χώρο.
Πρώτα ήρθα σε επαφή με την πρακτική εφαρμογή της νομικής επιστήμης και μετά μπήκα στην σχολή.
Γι' αυτό και ίσως τα βλέπω από μια διαφορετική οπτική γωνία από την συνηθισμένη.
Δηλαδή περισσότερο με ενδιαφέρει η πρακτική αξία κάθε γνώσης και δεν με ενδιαφέρει τόσο να εμβαθύνω σε θεωρητικές γνώσεις που δεν έχουν κάποια πρακτική εφαρμογή.
Η κρατούσα τάση βέβαια στην σχολή είναι η αντίστροφη.
Θα δεις πολλούς να σου λένε ότι τα πιο θεωρητικά μαθήματα, πχ Ιστορία Δικαίου ή Φιλοσοφία Δικαίου, είναι πιο σημαντικά και θα σε παροτρύνουν να επιλέγεις τα πιο θεωρητικά μαθήματα από τα επιλογής. Ίσως γιατί αυτά θεωρούνται τα πιο "εύκολα" ή γιατί γενικά τους αρέσουν πιο πολύ.
Αλλά στην πράξη αυτά τα μαθήματα δεν θα σου χρησιμεύσουν πουθενά.
Γι' αυτό και μετά πολλοί τα βρίσκουν μπαστούνια ή βλέπεις δικηγόρους που δεν έχουν την ικανότητα να αντιμετωπίσουν απλά πρακτικά προβλήματα.
Αυτό που θα σου έλεγα είναι να κοιτάζεις πάντα την πρακτική αξία κάθε μαθήματος και να μην επιλέγεις τον "εύκολο δρόμο". Να προσπαθείς να λύνεις όσα πρακτικά μπορείς και να μην αρκείσαι σε όσα sos λέει ο καθηγητής.
Μπορεί να ζοριστείς λίγο, αλλά στο τέλος θα καταλάβεις ότι άξιζε τον κόπο.
Κι αυτα σου τα λέει κάποιος που ήδη εργάζεται σε δικηγορικό γραφείο και έχει καθημερινή επαφή με το αντικείμενο.