Θα σπουδάσω στη χώρα μου σαν σωστό ελληνόπουλο ή θα πάω έξω γιατί τα έξοδα για τις σπουδές μου σε ένα πανεπιστήμιο μακριά από το σπίτι ( επειδή θες να ζήσεις την φοιτητική ζωή με λίγη ανεξαρτησία ) είναι ακριβώς τα ίδια με ένα πανεπιστήμιο στο εξωτερικό με την διαφορά ότι εκεί δεν έχει καταλήψεις και σπουδάζεις σαν άνθρωπος.
Σε ποια πόλη μένεις,αν επιτρέπεται;
Λέω ναι στα προπτυχιακά σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού (άλλωστε, το έκανα και ο ίδιος), με τις εξής προϋποθέσεις:
1. Να μπορεί η οικογένεια να πληρώσει (τα έξοδα δεν είναι συνήθως περισσότερα από αυτά που χρειάζονται για να σπουδάσεις σε μιά άλλη πόλη στην Ελλάδα, αλλά βεβαίως μπορεί να μην υπάρχουν).
3. Να είσαι αποφασισμένος να δουλέψεις σκληρά και να μείνεις στο εξωτερικό για πολλά χρόνια (Αν θέλεις να γυρίσεις αμέσως μετά τις σπουδές στην Ελλάδα, καλύτερα να κρύψεις τα πτυχία σου, γιατί στην Ελλάδα του σήμερα, πόσο μάλλον του αύριο, τα πολλά και καλά πτυχία δυσκολεύουν την εύρεση εργασίας).
1)Οι μόνες χώρες που μου έρχονται στο μυαλό αγαπητέ,στις οποίες το κόστος είναι χαμηλότερο από αυτό μιας Ελληνικής επαρχιακής πόλης είναι η Βουλγαρία και η Τουρκία!

Εννοείται πως δεν λαμβάνουμε υπόψη μόνο τα δίδακτρα αλλά όλο το "πακέτο"...
Ειδικά αν μιλάμε για χώρες όπως Αμερική και εσχάτως Αγγλία,θα ήθελα να μου πεις πόσες Ελληνικές οικογένειες έχουν την οικονομική δυνατότητα να χρηματοδοτήσουν τέτοιες σπουδές...
3)Δεν είναι μόνο αυτό το θέμα...πολλοί έχουν την εντύπωση ότι θα λείψουν 4+ χρόνια απ'την Ελλάδα κι όταν γυρίσουν θα τους περιμένουν όλοι με ανοιχτές αγκάλες!Παρέα για καφέ δε θα βρίσκετε εδώ παιδιά,όχι δουλειά...γι'αυτό όσοι το σκέφτονται σοβαρά για έξω,να σκεφτούν σοβαρά και το ενδεχόμενο να ρίξουν μαύρη πέτρα πίσω τους και να ζήσουν στη χώρα που επέλεξαν για πολλά χρόνια,γιατί διαφορετικά θα έχουν "πρόβλημα" σε πολλά θέματα στη συνέχεια...
Απλο. Αν εχεις λεφτα την κανεις. Αν εισαι φτωχολετσος καθεσε εδω
Κι εγώ κι η οικογένειά μου φίλε μου,από λεφτά να φάνε κι οι κότες...κι όμως προτίμησα να κάτσω εδώ για πολλούς λόγους,κυρίως όμως:
-Γιατί στην ηλικία των 17 ετών έκρινα ότι ήμουν πολύ ανώριμος για ένα τέτοιο βήμα κι έτσι αν έφευγα,το πιθανότερο θα ήταν να τα παρατήσω στην πορεία...
-Γιατί δεν είχα και κάναν ιδιαίτερο "στόχο" για κάποια σχολή που δεν έπιανα εδώ ούτε αυτό που λέμε "όνειρο" (πολύ υπερτιμημένη λέξη by the way)...
-Γιατί δεν ήθελα να χαλάσω τον κύκλο γνωριμιών μου και για να είμαι κοντά στην οικογενειακή επιχειρηματική δραστηριότητα...
-Γιατί δεν είμαι κάνα κορόιδο να σκάσω ένα σκασμό λεφτά σε δίδακτρα,νοίκια και δε συμμαζεύεται στο Εξωτερικό,επιβαρύνοντας τους γονείς μου με "φοιτητικές ζωές" και άλλα αστεία,όταν έχω δίπλα στην πόρτα μου δωρεάν σπουδές!
Αυτά σχετικά με μένα...φαντάζομαι ότι οι υπόλοιποι "φτωχολέτσοι" σαν εμένα θα έχουν εκατοντάδες άλλους λόγους!