Έφτασε κάποτε (αφού μείναμε 10 λεπτά ακίνητοι έξω από το χίλτον να χαζεύουμε το κακόγουστο άγαλμα) και ξεκίνησα να βρω τη γραμματεία που είναι κάπου απέναντι από τη σχολή. Περνάω έξω από τη σχολή, άδεια, λέω δεν πάμε καλά, σε λάθος μέρος ήρθα. Πάω να περάσω απέναντι, με πιάνει μια ξανθιά, μου λέει "για εγγραφή"? "έτσι λέω" της απαντάω. Δαπ ήταν, μου έδωσε και ένα ντοσιέ με τίτλο "Καλώς ήρθατε στη νομική" που μέσα είχε κάτι φυλλάδια, τα άρθρα του συτνάγματος και ένα μέρος του αστικού κώδικα, ευγενική χορηγία για να καταλάβουμε τι έπεται. Μου πιάνει την κουβέντα, που μένω, αν έχω ξανάρθει στη νομική, από που είμαι (της είπα από Σπάρτη και μου απαντάει : "Α, έχω μια φίλη από τη Σπαρτιά"!. lol), που πήγα διακοπές το καλοκαίρι, αν έχω παρέα στην Αθήνα, για τον καιρό, για τις βάσεις, τα μαθήματα και για ότι άλλο άκυρο, μου έδωσε και τον αριθμό τηε, ακόμα περιμένει να της κάνω αναπάντητη. Με παίρνει κάποια στιγμή από το χεράκι να με πάει στον πρώτο που ήταν οι εγγραφές, αλλά στις σκάλες με σταματάνε από την κνε, ένας μανώλης, περικλής ή θανάσης δεν είμαι σίγουρη πως τον έλεγαν, ωραίο παιδάκι αν και λίγο κοντούλης. Με χαιρετάει, του λέω κι εγώ "γεια σου, γεια σου!" και μου λέει "γιατί ειρωνεία"? "δεν ειρωνεύομαι" του λέω. Μου έλεγε για το κκε διάφορα, μου έδωσε έναν ριζοσπάστη, πιάσαμε την κουβέντα κανα δεκάλεπτο για την πόλη, αν ξέρω κανέναν που είναι στην κνε, αν έχουμε κνε στην πόλη μου (λες και είμαι από καμιά ακριτική γραμμή), μου τόνισε να μη χάσω επαφές με το κόμμα και μου γνώρισε έναν Χαρίλαο που μου έδωσε τον αριθμό του και ακόμα περιμένει μα του στείλω μήνυμα, και μετά άρχισα να τους λέω κάτι για τη ρώσικη επανάσταση. Μετά από κανα πεντάλεπτο πήγα στην αίθουσα για τις εγγραφές, μας είχαν και φυλλαδιάκι με οδηγίες, συμπλήρωσα αυτά που έπρεπε με κάτι γράμματα που αμφιβάλλω αν διαβάζονται, το έδωσα, έδωσα και τα απολυτήρια, βεβαιώσεις πρόσβασης κλπ, γνώρισα και έναν συμφοιτητή (πολύ καλό παιδί, δε θυμάμαι πως τον λένε), και έφυγα. Στο δρόμο μου έδωσαν άλλον έναν ριζοσπάστη, κάτι αυτοκόλλητα της πασπ, και ενημερωτικά άλλων παρατάξεων και με χαιρέτισε και ο Περικλής ή όπως τον έλεγαν. Αυτά, γενικά περισσότερη ώρα κουβάντιαζα, παρά γραφόμουν.
