Να σου διευκρινίσω πως οι ανεξάρτητοι φοιτητές του ΟΠΑ ξεκίνησαν από το facebook αφού ήταν το μόνο διαθέσιμο μέσο επικοινωνίας. Μετά όσοι θα πήγαιναν πήγαν και στη συνέλευση, όσοι ήταν να πάνε. Ε μετά όλο αυτό είχε προβολή...ξέρεις τώρα.
Δεν κατακρίνω το facebook ως μέσο συσπείρωσης και οργάνωσης. Ίσα ίσα. Για να καταφέρεις όμως να ασκήσεις υπολογίσιμη πίεση, πρέπει με κάποιον τρόπο από εκεί, να περάσεις και σε έμπρακτους τρόπους διαμαρτυρίας. Το παράδειγμα με τη συνέλευση που έδωσες δεν είναι άσκηση πίεσης, απλά δείχνει πόση δύναμη έχουν τέτοια μέσα, στο να μαζεύουν και να συσπειρώνουν κόσμο. Από εκεί και πέρα για ποια προβολή μιλάμε; που μας έκαναν τα καθεστωτικά ΜΜΕ τα γλυκά μάτια και έδωσαν βήμα σε αυτούς που ζητούσαν τι; την απόσυρση του νόμου; όχι βέβαια, αυτό που βολεύει την κυβέρνηση, να ανοίξουν τις σχολές. Προβολή από ποιον θέλετε δηλαδή, από αυτούς;
Και σε ξανά ρωτάω, πες μου εσύ ( ή οποιοσδήποτε άλλος) έναν τρόπο άσκησης υπολογίσιμης πίεσης που να μην έχει την παραμικρή επίπτωση σε κανέναν.
Σχετικά μ'αυτά που λες διαφωνώ διότι φίλε, προσωπικά, τα βλέπω αλλιώς τα πράγματα. Εκτιμώ τις κινητοποιήσεις των ΜΜΜ (δεν νομίζω να πει κανείς ότι είναι τεμπέληδες οι άνθρωποί, αλίμονο) και πάλι όμως με πειράζει που βγάζω μηνιαία κάρτα και πάω 5 φορές. Είμαι πλεονέκτης και τα θέλω όλα δικά μου; Μπορεί, αλλά αυτή είναι η γνώμη μου.
Άρα είσαι κατά και των απεργιών. Δεκτό. Περιμένω λοιπόν τη δική σου πρόταση στην ερώτηση μου από πάνω.
Όμως καταλήγω (πόσο off) πως μπερδεύεις μια βασική παράμετρο: ο εργαζόμενος κάνει απεργία και θυσιάζει τον δικό του μισθό δημιουργεί ενδεχομένως πρόβλημα αλλά στην κοινωνία και σε καμία περίπτωση (θεωρητικά τουλάχιστον) δεν παρακωλύει τον συναδελφό του άμεσα (αλλά μέσω συνδικαλιστών- λαμογιών που αποφασίζουν γιά το σωματείο του= ελληνική καινοτομία) και έχει επιλογή. Αντίθετα με την κατάληψη -η οποία είναι εξ ολοκλήρου παράνομη - νομιμοποιείται το γεγονός να αποφασίσουν άλλοι για σένα και τελικά είναι τραγικό το πρόβλημα να είναι μόνο της ακαδημαϊκής κοινότητας και δεν ενδιαφέρει καμία άλλη κοινωνική ομάδα άρα δεν δημιουργεί καμία απολύτως πίεση. Αυτό, προσωπικά το θεωρώ απαράδεκτο ,εντελώς φασιστικό και απόλυτα αντισυναδελφικό .
Ο εργαζόμενος κάνει απεργία και θυσιάζει το μισθό του, όπως ο φοιτητής κάνει κατάληψη και χάνει το μάθημα, ή την εξεταστική του. ένα αυτό.
Επίσης σε κάποιες περιπτώσεις (που δεν είναι λίγες) όπως λες κι εσύ ακόμη και στις απεργίες αναγκάζεσαι να ακολουθήσεις τους υπόλοιπους συναδέλφους σου. Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί όταν κυρρήσεται απεργία στα ΜΜΜ απεργούν ΟΛΟΙ οι οδηγοί; λες να είναι ΟΛΟΙ σύμφωνοι με την απεργία; Και εκεί το ίδιο μπορείς να πεις, "με ρώτησαν εμένα αν θέλω ή έχω τη δυνατότητα να θυσιάσω το μεροκάματό μου για την απεργία τους;". και μιλαμε μόνο για ένα παράδειγμα έτσι. Επίσης συμβαίνει το ίδιο και σε γενικότερο πλαίσιο. Μπορεί να μην μένει σε επίπεδο συναδέλφων πια, αλλά μπορείς κι εκεί να πεις το ίδιο πράγμα. "Μα τι φασιστικό που είναι να κλείνουν όλες τις συγκοινωνίες εμένα με ρώτησε κανείς τώρα πώς θα πάω στη δουλειά μου;".
Ο λόγος που τέτοιοι τρόποι διαμαρτυρίας είναι μαζικοί, είναι για 2 λόγους.
Πρώτον, 10 χέρια, είναι αποτελεσματικότερα από ένα. Εάν ως οργανισμός θέλεις να ασκήσεις πίεση σοβαρή, τότε θα πρέπει να τα κλείσεις τα πάντα. Φαντάσου πχ οι οδηγοί των λεωφορείων, να έκαναν απεργία μόνο όσοι ήθελαν. Ωραία θα μπορούσε να πει κάποιος δεν θα περνάει το λεοφορείο κάθε 15 λεπτά, αλλά κάθε μισή ώρα, ή δεν θα πάρω ξέρω γω το 348, αλά το 375 ε χεστήκαμε. Αν όμως του πεις του άλλου δεν κινείται τίποτα αλλάζει το πράγμα. Και γενικά όταν όλο το σύνολο κάποιων ανθρώπων αποφασίζει μαζικά, δίνει άλλη εντύπωση, ότι θα ενεργήσεις πιο αποφασιστικά και πιο οργανωμένα. Τι πιέζει πιο πολύ, όταν κάποιοι φοιτητές απλά δεν πατούν στα μαθήματα και στις εξετάσεις από αντίδραση (lolz) ή όταν όλος ο ΦΣ αποφασίζει μαζικά να κλείσει τη σχολή και να παρεμποδίσει κάθε διαδικασία;
Δεύτερον, οκ μπορεί να μην ακουστεί καλά, αλλά όσο μεγαλύτερη κοινωνική οργή προκαλέσεις, τόσο μεγαλύτερο θα είναι και το πολιτικό κόστος. Και ακόμη μεγάλη κοινωνική οργή θα προκαλέσεις όταν βρεθούν περισσότεροι διαφωνούντες ριγμένοι. Να είσαι σίγουρος, ότι το γεγονός ότι υπάρχει μια μειοψηφία που διαμαρτύρεται, είναι πονοκέφαλος για το υπουργείο. Πολύ μεγαλύτερος από ότι αν πχ είχες μια σχολή όπου το 100% των φοιτητών ήταν στα @@ τους όλα, και δεν είχαν πρόβλημα να χάσουν και 2 και 3 εξάμηνα. Φυσικά εννοείται βέβαια πως το καλύτερο θα ήταν να συμφωνούσαν όλοι με τις αποφάσεις του συλλόγου, απλά σου λέω πως ακόμη και αυτό έχει και τα καλά του.
Όσον αφορά τα περί νομιμότητας. Επειδή έχω ξανά τοποθετηθεί περί αυτού εδώ μέσα θα είμαι σύντομος. Εάν θες να έρθεις σε ρίξη με τις αρχές, στην πλειονότητα των περιπτώσεων θα το κάνεις εκτός νομικού πλαισίου. Οι ίδιες οι αρχές είναι αυτές που καθορίζουν τους νόμους, και έχουν φροντίσει έτσι ώστε να υπάρχουν και οι όποιες δικλείδες ασφαλείας, τις οποίες εάν κάποιος θέλει να ξεπεράσει, φυσικά θα πρέπει και να βγει εκτός κανόνων. Με απλά λόγια η πολιτεία διαμορφώνει τους νόμους όπως την συμφέρει αυτή. Όταν πήγαν και έδιωξαν τους πολίτες με τη βία από το σύνταγμα αυτό τι ήταν νόμιμο ή παράνομο; Όταν μια απεργία διαρκείας από ένα σημείο και μετά χωρίς λόγο και αιτία κυρήττεται παράνομη με ποια κριτήρια γίνεται αυτό; Δεν βγάζεις άκρη.
