Ω,ναι!
Πάρτε για παράδειγμα πως γνωρίστηκαν οι γονείς μου:
Ένα καλοκαίρι,χρόνια πίσω,η μητέρα και ο πατέρας μου ταξίδευαν με το ίδιο πλοίο με διαφορετικό προορισμό ο καθένας.Πάρο η μαμά μου-μόνη της- και Νάξο ο μπαμπάς μου με έναν φίλο του.Καθόντουσαν σε κοντινά τραπέζια και κάποια στιγμή που ο πατέρας μου και ο φίλος του ήθελαν να παίξουν χαρτιά,ρώτησαν την μητέρα μου κάτι για τους κανόνες και της πρότιναν να παίζει μαζί τους.Το ταξίδι κύλησε γρήγορα,γνωρίστηκαν κι όμως η ιστορία δεν τελειώνει εκεί...Συνηδιτοποίησαν πως έχουν κλείσει το ίδιο πλοίο και στον γυρισμό για Αθήνα!Έτσι έδωσαν ραντεβού εκεί...Αφού τελείωσαν λοιπόν οι διακοπές τους έφτασε η στιγμή που θα ξανασυναντιόντουσαν...όμως κάτι συνέβη με τα δρομολόγια και έπρεπε να διαλέξουν μέρα και ώρα επιστροφής διαμέσου του ταξιδιωτικού γραφείου...Έδω λοιπόν είναι που τους βοήθησε η Μοίρα:έκλεισαν πάλι το ίδιο πλοίο και ξανα-αντάμωσαν!Ύστερα από 1μισι χρόνο που έβγαιναν,παντρέφτηκαν και σήμερα ύστερα από 22 χρόνια γάμου έχουν 2 αξιολάτρευτα παιδιά,τον αδερφό μου και εμένα....Λατρεύω να λέω αυτή την ιστορία και γι'αυτό πιστεύω στην μοίρα!