Προτείνω να σταματήσετε τις βλακειούλες τα παιδιά αυτής της ηλικίας.Η σωματική άσκηση,δεν είναι πολυτέλεια,είναι κάτι που ο ανθρώπινος οργανισμός έχει ανάγκη.Είσαι 15 χρονών παιδί,αν δεν προσέχεις τον εαυτό σου από τώρα τι θα κάνεις στα 45?Το pc είναι πιο ωφέλιμο?
Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να αλλάξεις τον τρόπο που το βλέπεις.Αν δε θέλεις να συμμετέχεις κάπου για κάποιο λόγο,δεν το κάνεις.Κάνεις κάτι άλλο που σου αρέσει.Όπως έχω τονίσει και παλαιότερα,έχω τραυματικές εμπειρίες από τη γυμναστική του δημοτικού,επειδή ο γυμναστής μου ήταν μια πολύ περίεργη κατάσταση.Φυσικά και δεν έκατσα να επηρεαστώ από τα οχτάρια που μου χάλαγαν τον έλεγχο,περίμενα απλά να πάω γυμνάσιο,γιατί ήξερα ποιος είχε το πρόβλημα.
Στο σχολείο,από το γυμνάσιο και μετά,γενικά όταν παίζαμε μπάλα(παίζουμε ακόμα στις διακοπές),δεν άφηνα όλη την ομάδα μου σε ησυχία.Τους αμυντικούς κυρίως(που να δεις πανηγύρι όταν δεν υπήρχαν),αλλά και τους υπόλοιπους.Φωνές,κακό,νεύρα,από όλα είχαμε.Στην τελική μας ωφελούσε όμως.Ξεδίναμε εκεί από όλα μας τα άγχη και παίρναμε δύναμη στο να συνεχίζουμε και στα μαθήματα.Ξελαμπικάραμε πως το λένε.Και γυρνάγαμε όλοι στην τάξη φιλαράκια.Οκ,εσύ δεν είσαι τόσο φανατική,το κατάλαβα.Αλλά μη μου πεις πως δεν μπορείς να πάρεις μια μπάλα βόλεϋ για να παίξεις με μια δυο φίλες σου σε μια γωνία.
Μάθετε να μην τα παρατάτε με το παραμικρό.Συζήτησε με τους γονείς,την καθηγήτρια και τους συμμαθητές σου με ποιους τρόπους μπορεί να γίνει αυτή η ώρα ποιο ευχάριστη,αντί να κοιτάς τρόπους να την αποφύγεις.
Και πριν έρθουν ένα δυο καλοθελητές να πουν για υγεία,βάρος,προβλήματα,και λοιπά,η χαλαρή και προσεγμένη άσκηση είναι απαραίτητη για όλους.Ακόμη κι εγώ που δεν είμαι προπονητής μια χαρά εβγαζα προπόνηση καμιά φορά με τους συναθλητές μου στη σχολή.Είχαμε και παιδάκια υπέρβαρα,και δυνατούς αθλητές,από όλα.Η γυμνάστρια της ,που είναι επαγγελματίας,προφανώς μπορεί να κάνει κάτι για κάθε τύπο παιδιού.Για αυτό πληρώνεται.Αν δεν το έκανε ήδη,ζήτα το εσύ,ή οι γονείς σου.
Ξέρω πως μερικά παιδιά είναι ευαίσθητα.Μην παίζεις με όσους σου τη σπάνε.Κάνε οτιδήποτε άλλο.Μίλα με αυτούς που πρέπει και θα σε βοηθήσουν.Αν δε βοηθήσεις εσύ τον εαυτό σου τώρα που είσαι παιδάκι όμως,σε κάποια χρόνια δε θα σηκώνεσαι από τον καναπέ.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
