Είδα παραπάνω την άποψη ότι οι αστυνομικοί είναι και αυτοί άνθρωποι και δεν φταίνε σε τίποτα να τους κακομεταχειρίζονται (είτε λεκτικά ή σωματικά) οι διαδηλωτές, όπως επίσης ότι είναι άδικο να τους τσουβαλιάζουμε όλους γιατί υπάρχουν και καλοί αστυνομικοί.
Δεκτή και σεβαστή αυτή η άποψη. Σαφώς και οι αστυνομικοί είναι και αυτοί άνθρωποι και επίσης εννοείται πως υπάρχουν και καλοί ανάμεσα τους, όπως σε κάθε κλάδο. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο "ΑΛΛΑ". Εγώ αυτό το "αλλά" το κατάλαβα στην πλήρη του διάσταση όταν πήγα φαντάρος.
Υπάρχουν κάποια επαγγέλματα στα οποία φοράμε κάποια ρούχα που δεν επιλέγουμε, αλλά τα ρούχα της υπηρεσίας. Εκτός των αστυνομικών, μπορείτε εύκολα φαντάζομαι να βρείτε και πάρα πολλά ακόμη: Στρατιωτικοί, πυροσβέστες, γιατροί, νοσοκόμοι, κτλ.
Έχετε αναρωτηθεί ποιος είναι ο ρόλος της στολής; Σας πληροφορώ λοιπόν πως από την στιγμή που κάποιος φοράει την στολή, αυτή τον αφομοιώνει, του εκμηδενίζει την προσωπικότητα όπως επίσης και καθορίζει την ιδιότητα του. Όταν εγώ ήμουν φαντάρος, δεν ήμουν ο Σουρωτήρης Σουρωτηρόπουλος, αλλά ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΠΕΖΙΚΟΥ Σουρωτήρης Σουρωτηρόπουλος. Ήμουν ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να εκτελέσω όποια εντολή και αν μου δινόταν, συμφωνούσα δεν συμφωνούσα, με μείωνε δεν με μείωνε, και αν δεν το έκανα, θα αντιμετώπιζα τις συνέπειες της ανυπακοής μου. Το ίδιο και όλοι οι φαντάροι φυσικά.
Ήμουν φαντάρος όταν έγινε η δολοφονία του Αλέξη. Μια απο τις εντολές που μας είχαν δοθεί εκείνες τις μέρες, ήταν, στα πλαίσια των εκτάκτων μέτρων ασφαλείας, αν δούμε πλήθος συγκεντρωμένο να κάνει επίθεση στο στρατόπεδο, να είμαστε έτοιμοι να πυροβολήσουμε. Όπως το ακούσατε. Ευτυχώς δεν σημειώθηκε κανένα παρατράγουδο.
Αν λοιπόν εγώ ήμουν σκοπός στην πύλη, και έβλεπα μια ομάδα μαινόμενων διαδηλωτών να έρχονται κατά πάνω μου, τι θα έπρεπε να κάνω; Να κρυφτώ και να μην φυλάξω αυτό που διατάχθηκα να φυλάξω ή να πράξω όπως μου είχε διαταχθεί, με την πιθανότητα να σκοτώσω κάποιον να είναι κάτι παραπάνω από υπαρκτή;
Στην περίπτωση του αστυνομικού όμως, υπάρχει μια κεφαλαιώδης διαφορά. Ο στρατιώτης δεν επέλεξε αν θα πάει ή όχι φαντάρος, στην θέση του θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε. Ο αστυνομικός όμως, όχι απλά επιλέγει να πάει στην Αστυνομία, αλλά προσπαθεί και για αυτό.
Κάθε αστυνομικός λοιπόν, φορώντας την στολή του παύει να είναι ο *Γιώργος Παπαδόπουλος*, με τα παιδιά, τα όνειρα, τα δικαιώματα. Όσην ώρα φοράει την στολή είναι το όργανο της τάξης, υποχρεωμένος να εκτελέσει όποια εντολή του δοθεί. Αν του πουν να ρίξει χημικά, θα ρίξει χημικά. Αν του πουν να δείρει, θα δείρει. Αν του πουν να κάνει προσαγωγές αδιακρίτως, θα το κάνει. Άσχετα αν συμφωνεί με αυτό.
Εξάλλου, οι αστυνομικοί δεν φέρουν πάνω τους διακριτικά που να υποδηλώνουν το όνομα τους. Όταν είμαι σε μια πορεία και βλέπω έναν άνθρωπο που πληρώνεται από τους φόρους μου για να με προστατεύει να μου ρίχνει ληγμένα χημικά, δεν θα τον ρωτήσω τι κάνουν τα παιδιά του, γιατί πολύ απλά, ούτε ο ίδιος δεν είναι ο εαυτός του εκείνη την ώρα.
Ο διαδηλωτής δεν βλέπει απέναντι του ανθρώπους που είναι "παιδιά του λαού", που θα έλεγε και ο Πολύδωρας. Βλέπει επαγγελματίες που πολλές φορές δεν κάνουν την δουλειά τους σωστά. Και μπορεί μεν να είναι άδικο να τους τσουβαλιάζουμε όλους, αλλά συγνώμη, ας φροντίσουν και οι ίδιοι οι καλοί αστυνομικοί να απομονώσουν τους κακούς συναδέλφους τους. Είναι τυχαίο που για τον κλάδο των Πυροσβεστών (που είναι και αυτοί σώμα ασφαλείας) δεν έχει να πει ο μέσος άνθρωπος καμία κακή κουβέντα;
Για να μην μιλήσω για τις προβοκατόρικες ενέργειες των αστυνομικών που ντύνονται αναρχικοί και κάνουν μπάχαλα. Υπάρχουν ένα σωρό βίντεο στο youtube, μπορεί να πειστεί και ο πλέον άπιστος.
Βέβαια, εννοείται ότι δεν είμαι υπέρ της άσκησης βίας, πόσο μάλλον της δολοφονίας, από όπου και αν προέρχεται. Τόσα και άλλα τόσα θα είχα να πω για τους αναρχικούς. Αν κάποιος όμως μου έβαζε το μαχαίρι στον λαιμό και μου έλεγε να διαλέξω ανάμεσα σε έναν αστυνομικό και έναν αναρχικό, δηλαδή ανάμεσα σε έναν άνθρωπο που προστατεύει τα συμφέροντα του συστήματος και σε έναν άνθρωπο που τα καταπολεμά, θα διάλεγα το δεύτερο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
