Πριν από λίγο καιρό διάβασα ένα βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι(ο οποίος είναι ψυχολόγος) με τίτλο "Να σου πω μια ιστορία". Το βιβλίο περιλαμβάνει(όπως καταλαβαίνει κανείς και από τον τίτλο του) ιστορίες που σκοπό έχουν να σε βάλουν σε σκέψεις ή να σου διδάξουν κάτι. Μία από αυτές ονομάζεται "Ο κύκλος του 99". Για έναν περίεργο λόγο δεν μπορώ να βρω το βιβλίο, και έτσι δεν μπορώ να γράψω ακριβώς την ιστορία, παρ'όλα αυτά θα προσπαθήσω να μεταφέρω το νόημα της όσο καλύτερα μπορώ..
Ο ψυχολόγος λοιπόν λέει πως όλοι οι άνθρωποι είναι μέσα στον κύκλο του 99. Αυτό έχει να κάνει με τα υλικά αγαθά. Λέει δηλαδή ότι όλοι μας αναζητάμε πάντα αυτό το 100στό το οποίο θα ολοκληρώσει την ευτυχία μας, το οποίο θα μας κάνει να αισθανόμαστε πλήρεις, αυτό, το οποίο αν αποκτήσουμε, δεν θα μας λείπει τίποτα μετά. Ακόμα όμως και αν το αποκτήσουμε, θα βρούμε ένα άλλο 100στό για να ψάχνουμε καθώς δεν είμαστε ποτέ ευχαριστημένοι με αυτά που έχουμε. Έτσι, μια ζωή κυνηγάμε αυτό το 100στό με αποτέλεσμα ποτέ να μην καταφέρουμε να είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι, και ακόμα και αν είμαστε, δεν μπορούμε να το δούμε γιατί νιώθουμε ότι κάτι λείπει. Ως αποτέλεσμα, μια ζωή αναζητάμε να βρούμε κάτι παραπάνω ενώ μπορεί να τα έχουμε όλα...
Αυτό με έβαλε σε πολλές σκέψεις, και κατέληξα ότι συγκεκριμένα εγώ, είμαι, δυστυχώς, μέσα στον κύκλο του 99 και δεν ξέρω αν μπορώ να ξεφύγω. Νιώθω αχάριστη, γιατί τα έχω όλα, και πολλές φορές αισθάνομαι ότι μου λείπουν τόσα πολλά.
Οι δικές σας σκέψεις πάνω στο θέμα ποιες είναι?
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.